Klimaatontkenners

Ik postte 24 september dit op Facebook:

Geweldig om te zien dat mensen tot actie overgaan aangaande de klimaatverandering. Zoals de jonge Greta Thunberg en hier in Nederland de klimaatbrief van vrouwen.
Het is een begin maar we zijn er nog lang niet.
Die klimaatbrief van vrouwen bijvoorbeeld: wat ik daar mis is dat vrouwen de hand in eigen boezen steken door te beloven vanaf nu te zorgen dat er minder mensen op aarde komen, dat kan simpelweg als elke vrouw die kinderen wil er niet meer dan 2 zou baren. Maar probeer dat maar eens uit te leggen in andere delen van de wereld, waar vrouwen geen zelfbeschikkingsrecht hebben of het aantal kinderen je toekomst bepaalt. Om maar eens wat te noemen.
Maar we moeten ergens beginnen… En wel nu. Of eigenlijk gisteren.
We hadden al na het rapport van Rome over einde aan de groei in 1972 in actie moeten komen. Milieuorganisaties toen rekenden al uit dat allerlei maatregelen uiterlijk in de tachtiger jaren (vorige eeuw!) genomen moesten worden wilden klimaatveranderingen niet onomkeerbaar zijn.
In feite zijn we nu bezig met redden wat er nog te redden valt. En dat is met 200 soorten leven op aarde dat per dag uitsterft bijna ontmoedigend. Er komen al berichten van mensen die lijden aan ‘klimaatdepressie’.
Laten we daar niet in vervallen maar nu eindelijk massaal tot actie overgaan.

Daar kwam o.a. deze reactie op:
“Ach kom nou, laat je niet gek maken. De aarde gaat al vanaf het begin van haar bestaan door klimaat veranderingen.
-Eerst zouden we snel in een ijstijd komen in de de jaren 70 en alle mensen zullen sterven.
-Dan was het probleem het zogenaamde gat in de ozonlaag en daar hoor je niets meer van.
-Daarna kwam die zogenaamde zure regen en ook daar geen woord meer over.
-Dan kwam de `global warming`en Al Gore die daardoor ineens multi-miljonair is geworden en nu blijkt dat het op veel plekken juist koeler wordt.
-En dan die zogenaamde de co2 uitstoot wat eigenlijk geen kwaad kan want alles wat groen is smeekt om die co2.
-Oke maar nu is het nieuwe “gevaar” ineens stikstof geworden.
Wat je wel ziet is dat die klimaat onheilsprofeten in no-time miljonair proberen te worden! “

Ik ga nu niet op alle beweringen in, maar pak er even twee uit in de vorm van links naar 2 artikelen (met dank aan Atse de Vries):
Over de zure regen:
Over het gat in de ozonlaag:

Bij beide issues zijn we er nog niet, maar er is wel heel veel aan gedaan waardoor het tij gekeerd is. Het waren dan ook duidelijke issues, met duidelijke en eenduidige oplossingen.
Bij ‘Climate Change’ ligt dat complexer.
Weliswaar is de CO2 uitstoot een onmiskenbare oorzaak van de opwarming van de Aarde, maar om dat aan te pakken zijn zoveel verschillende maatregelen nodig die bovendien onze huidige levensstijl gigantisch zullen aantasten, dat bijna niemand weet waar te beginnen. Bovendien: klimaatveranderingen zijn nu ‘hot topic’, maar de opwarming van de Aarde is ‘maar’ een van de vele problemen die we hebben. Wel het belangrijkste milieu item op dit moment, omdat de gevolgen wereldwijd gigantisch zijn, maar er is in onze wereld nog veel meer aan de hand op milieugebied.
Wie echt open daarnaar kijkt, kan het nauwelijks meer bevatten.
De lijst van dingen die anders moeten is schier oneindig lang, van microplastics in al wat leeft, dus ook onze lichamen, tot geneesmiddelen die niet deugen en ultrabewerkt voedsel.

Geweldig die klimaatmarsen 27 september overal in de wereld, maar als we die 35.000 jonge mensen die in Den Haag meeliepen zouden vragen hun mobieltje in te leveren, hoe zouden ze reageren denk je? Toch worden voor stoffen in die mobieltjes o.a. hele eilanden ontvolkt en daarna afgegraven.
Niemand wil terug naar de leefstijl van onze (over)grootouders.
In tegendeel; er zijn nog vele landen in de wereld die nu nog niet de moderne levensstandaard hebben, maar daar ook naar streven en het recht daartoe willen hebben.

Als je naar de complexiteit van de problemen die de mensheid zichzelf en de Aarde heeft aangedaan kijkt, kan ik me voorstellen dat je er moedeloos van wordt.
Als dan ook nog de enorme brij aan informatie die over je heen gestort wordt zorgt voor tegenstrijdige berichtgeving, en het steeds moeilijker is te onderscheiden wat propaganda is en wat echte feiten zijn, ja dan kan ik me voorstellen dat het makkelijker is om te ontkennen dan echt wakker te worden over hoe erg het allemaal is.
Dan kun je nog zo bezorgd zijn over de toekomst (van je (klein)kinderen), dan is pogen je eigen leven zo plezierig mogelijk te houden vaak het enige wat je denkt dat er op zit.
Want je kunt in je eentje niets aan al die ellende doen. Toch?

Je zou je kunnen realiseren dat je niet in je eentje bent. En dan niet meteen in paniek raken als je je voorstelt hoeveel 7 miljard mensen zijn, dat kun je zo zien op een nachtfoto vanuit de ruimte gemaakt, maar je zou eens kunnen beginnen met voelen hoe je verbonden bent met al die mensen, je realiseren dat we allemaal voortkomen uit sterrenstof, deel zijn van Moeder Aarde, van de Natuur. Elk deeltje, elk individu dat de Liefde voor het Leven op Aarde hervindt en vanuit die Liefde gaat leven, kan bijdragen aan veranderingen ten goede.

Advertenties

Greta

Vaak heb ik hier, al dan niet subtiel, zaken aan het licht proberen te brengen die volgens sommigen thuis horen bij complotdenken. Of geprobeerd met wat ik schrijf mensen een beetje wakker te maken. Altijd mijn woorden wegend, de column meestal een dag laten liggen om zeker te weten dat mijn formuleringen geen misverstanden creëren.
En dan ineens is daar:
Greta.
16-jarige Greta Thunberg uit Zweden en ze zegt deze week in de VN tegen alle daar aanwezige wereldleiders :
“How dare you?!”
“We are in the beginning of a mass extinction, and all you can talk about is the money and fairytales of eternal economic growth. How dare you?!”
(…)
“Change is coming whether you like it or not.”
Ze schudt wakker en wat doen de leiders tegen wie ze zegt als ze nu niet tot actie overgaan het hen door haar generatie nooit zal worden vergeven:
die gaan tot actie over, vooral tegen Greta. Ze proberen haar in diskrediet te brengen, haar ouders zouden haar als pion inzetten, zelfs het feit dat ze asperger heeft wordt tegen haar gebruikt. Deze machthebbers laten daarmee zien dat ze echt niet deugen. Dat Greta juist alle gelijk van de wereld heeft.

Onze leiders deugen niet. Onze leiders gaan voor geld en gewin en hebben schijt aan onze gezondheid. Van de commissie o.l.v. oud-minister Johan Remkes werd eigenlijk door het kabinet verwacht dat ze slimme foefjes zou bedenken om onder het stikstofbesluit van de Raad van State uit te komen. Maar Remkes liet gisteren bij de presentatie van zijn rapport weten dat economische belangen niet meer kunnen prevaleren boven natuurbescherming.
Kan de Raad van State a.u.b. ook iets doen aan de massale bomenkap? We hebben juist de oude grote bomen hard nodig om onze lucht een beetje te zuiveren, maar ze worden als biomassa opgestookt ter energieopwekking. Kan er a.u.b. wereldwijd gestopt worden met biomassa verbranden waardoor de CO2 uitstoot alleen maar toeneemt en de natuur afneemt?
Kan er nou GVD eindelijk gestopt worden met alle milieuvervuilende activiteiten, al dan niet gedreven door economische hebzucht, waardoor mensen ziek worden, dieren en planten uitsterven, hele ecosystemen instorten en verdwijnen?
Kan er GVD opgehouden worden met oerwouden verbranden, eilanden afgraven en god mag weten wat nog meer voor waanzin?!
Kan die godvergeten valse economie nou eindelijk eens volledig instorten A.U.B.?
Of zijn de huidige regeerders van plan zware repressie toe te passen als de wereldbevolking echt helemaal wakker is geworden???? Worden we overal geregeerd door Assads die hun eigen bevolking bereid zijn uit te moorden om aan de macht te kunnen blijven?

Greta zei: “… because if you really understood the situation and still kept on failing to act, then you would be evil and that I refuse to believe.”
Ik vrees, lieve Greta, dat het wel waar is dat ‘EVIL’ regeert…
We hebben alle LIEFDE in de wereld nodig om daar verandering in te brengen.

.

.

P.S. Er zijn veel websites die informatie verspreiden die Greta in een kwaad daglicht proberen te stellen. Zij doen dat vaak door zogenaamde bewijzen op te voeren dat Greta gebruikt wordt door allerlei organisaties en/of haar ouders.
Al op 2 februari dit jaar gaf Greta daarover deze verklaring op haar Facebookpagina

Oeverloos

Elk jaar rond deze tijd worden de oevers van natuurlijke wateren aan de randen van de stad bijgewerkt. Of beter gezegd: het groen langs de oevers wordt dan gesnoeid. Dat gebeurt tamelijk rigoureus; riet en ander groen, overhangend loof en takken van bomen en struiken worden afgesneden. Dat gebeurt ten dele op de oever, waar mechanische zeisen vrijwel al het groen wegmaaien zodat er ineens een soort bruin graslandje ontstaat.
Een paar dagen geleden heb ik een tijdje staan kijken naar een bootje dat in de Biltse Grift met een grote snoeizaag overhangend groen te lijf ging.
Het zal wel moeten omdat er in die watertjes gevaren wordt. Weliswaar alleen kleine plezier vaartuigjes, maar ook daarvoor moet de overheid de doorgang garanderen.
Net als voor wegverkeer.
Vorige week dacht de chauffeur van een zeer grote vrachtwagen met ook nog een hoogte van zeker 4 meter dat hij door ons kleine straatje moest kunnen rijden. Nee, dus. Hij reed een boom uit het lood die meteen een noodkap moest ondergaan.
Complimenten voor de Gemeente die alles binnen no time onder controle had. Nog geen 2 uur na de aanrijding van de boom restte alleen nog wat droge blaadjes van de 35 jaar oude sierkers.
Ik leerde daarbij iets vreemds: niet de gemeente gaat de schade verhalen op de meubelfabrikant of diens chauffeur maar andersom. De gemeente dient als wegbeheerder een doorgang van 4 meter 20 te garanderen. De boom had daar deze zomer waarschijnlijk een paar centimeter van afgesnoept. Het was ook nog de grootste boom in ons straatje, zodat door diens wegvallen de groentunnel die de bomen met elkaar vormden een heel stuk kleiner is geworden.
Oordeel zelf: zo’n straatje rijd je toch niet in met een giga vrachtauto van ruim 4 meter hoog?
Al die schade van zoveel dommigheid kost niet alleen een boom, maar ook ons belastinggeld.
Ook die oevers worden bijgehouden van gemeenschapsgelden. Daarom snap ik nog iets niet: waarom wordt het groen dat vanaf het water gesnoeid wordt, niet opgevist? Nu alles mechanisch gaat zou dat toch ook kunnen met een schuiver en grijper aan een bootje? Nu blijft het afgesneden groen grotendeels gewoon drijven tot het naar de bodem zinkt. Daardoor slibt de bodem sneller dicht en moet er vaker gebaggerd worden. Leuk voor de werkgelegenheid, maar of de natuur dit soort acties kan waarderen?
En zou het zo erg zijn als die plezierbootjes een metertje minder doorgang hebben bij zulke brede wateren als de Biltse Grift? Meerkoeten, futen en andere watervogels maken in dat water dat langs natuurpark Bloeyendael loopt, in het voorjaar graag hun nesten onder overhangend groen…

20190826_152939

Vrije wil

De mens heeft een vrije wil.
Woon je in een vrij land, dan mag je daarmee doen wat je wil, mits het niet ten koste van anderen gaat. In dat laatste zit wellicht de crux.
Hoe vrij kun je zijn in een wereld die overduidelijk lijdt onder de ongebreidelde vermeerderingsdrift van de meest dominante diersoort op aarde; de Mens?

Bijna zes jaar; van oktober 2006 tot maart 2012, sprak Yvonne Hagenaar-Ratelband met grote regelmaat lezingen in voor een internet radiostation. Deze 220 radiolezingen van elk bijna een uur heb ik allemaal gehoord. Al was het maar opdat ik de korte omschrijving ervan kon maken voor het archief dat ik er voor haar van aanlegde.
Wat mij het meeste opviel aan wat ze in al die lezingen te melden had, was dat we vrij zijn om ons leven in te richten zoals we zelf willen. Welk onderwerp ze ook besprak, die vrijheid is haar heilig. Wat je ook doet, wat je ook kiest, dat mag je. De consequenties ervan zijn ook voor jou. Ieder het zijne of hare.
Dat kun je opvatten als ongebreideld individualisme.
Maar als je de lezingen beluistert, zul je merken dat Yvonne ook oproept om je te verbinden. Dat doet ze o.a. door in korte meditaties tijdens de lezingen te vragen je te verbinden met bijvoorbeeld het middelpunt van de Aarde of met de Zon, met de Liefde, met je navel.
Je mag doen wat je wilt, maar je bent verbonden met alles wat is. Wie dat echt begrijpt, kan ook zaken als ‘The Law of Attraction’ begrijpen. Deze universele wet ligt ten grondslag aan o.a. ‘The Secret’, het bestseller zelfhulpboek uit 2006 dat werd geschreven door Rhonda Byrne en vooral via Oprah Winfrey zo’n populair boek werd.
Er zijn ondertussen ontelbare boeken die je uitleggen hoe die ‘Law of Attraction’ werkt en er zijn ook veel vloggers die je dat uitleggen in filmpjes op Youtube en hun eigen websites. Dat is mooi en helemaal als zelfhulp. Maar hoe zit het dan met die verbinding? Met die verantwoordelijkheid die je hebt voor je keuzes?
Het heeft er alle schijn van dat collectief gezien individuele zelfzuchtigheid zorgt voor een collectieve ‘Law of Attraction’ en dat we als mensheid als geheel zullen oogsten wat we gezaaid hebben.

Jaren geleden leerde ik: Verander de wereld en begin bij jezelf.
Moet die wereld dan veranderen?
JA!
Als wij het niet doen, doet Moeder Aarde het zelf wel.
Maar willen we daarop wachten?
Willen we echt wachten tot bijna alle diersoorten, insecten en planten zijn uitgestorven, groene gebieden zijn veranderd in woestijnen, grote natuurrampen vele miljoenen mensen doden? Of zorgen we met spoed ervoor dat de ontbossing van het Amazonegebied stopt, de experimenten met geo-engineering worden gestaakt, de fossiele brandstoffen alleen nog gebruikt gaan worden om duurzame plastic producten te maken zoals zonnepanelen en nemen we met gezwinde spoed tal van andere milieusparende maatregelen waarvan milieudeskundigen al decennia terug tevergeefs riepen dat ze moesten worden uitgevoerd om rampen te voorkomen.
Of hoort u nog steeds tot de mensen die denken dat het wel meevalt, die niet geloven dat er sprake is van een snel verlopende klimaatverandering, of denkt u heel egoïstisch, ‘het zal mijn tijd wel duren!’ Ik weet natuurlijk niet hoe oud u, lezer, bent, maar die tijd zou nog wel eens tegen kunnen vallen. De veranderingen gaan snel en ook nog steeds sneller. Dat zou zomaar zo snel kunnen gaan dat ook u nog tijdens uw leven de gevolgen daarvan merkt, uw ontkenning niet meer werkt.

De rat

Bij een klimplant op een hoek snuffelt mijn hond. Hij doet dat meestal bij die hoek. Het is typisch zo’n hoekje dat de ene na de andere hond wil markeren met zijn geur. Maar iets aan zijn gedrag doet me kijken waaraan mijn hond snuffelt. Het blijkt een rat. Het diertje ligt half verscholen onder de klimplant op zijn of haar zij en mijn hond heeft zijn neus er ongeveer tegenaan. Ik trek hem terug. Hij is niet gebeten gelukkig.
Samen bestuderen we de rat. Hij heeft het duidelijk moeilijk; haalt met moeite adem en lijkt de situatie met ons gelaten te verdragen. Dat laatste verontrust me nog meer dan die ademhaling, waarschijnlijk is dit een stervende rat. Verbeeld ik het me nou of vraagt het dier om hulp? Maar wat voor hulp dan? Moet ik hem uit zijn lijden verlossen? Maar hoe doe ik dat dan? Met mijn wandelstok gaat me dat vast niet lukken. Moet ik op zoek naar een steen?
Maar wat voor voorbeeld geef ik mijn hond dan?
Ik besluit dat we doorlopen naar het park waar de hond even kan rennen en zijn behoefte doen. Kan ik ondertussen nadenken.

Aan het begin van het park is een milieukundige bezig met monsters nemen van het grondwater. Het blijkt niet te gaan om het grondwaterpeil maar om de verontreiniging en die is kennelijk fors. “Maar eigenlijk is dat in alle steden het geval,” vertelt de milieukundige.
“Het wordt alleen maar erger met al die stoffen die door geo-engineering over ons uitgestort worden,” zeg ik. De milieukundige kijkt me even onderzoekend aan. Ik denk oh jee, die kijkt of ik gek ben of twijfelt over wat hij zal zeggen. Het blijkt het laatste. Hij geeft een soort verontschuldigend glimlachje en zegt: “Inderdaad”.
Misschien heeft de rat wel verontreinigd water gedronken of anderszins gif binnen gekregen.
Terwijl ik met de hond ons ‘rondje park’ loop realiseer ik me dat ratten zelden gewaardeerd worden en mensen er van gruwen als ze hen op straat tegenkomen.
Soms als ik ’s avonds langs riviertje de Minstroom loop, hoor ik de ene plons na de andere; ratten die van de oever het water inspringen omdat wij eraan komen. Daarom wil ik mijn hond wel inenten tegen de ziekte van Weil.
Ratten kunnen het ook niet helpen dat ze ziekte overbrengers zijn. Maar om nou die rat op te pakken en naar de dierenarts te brengen, gaat mij ook weer te ver.

Op de terugweg blijkt de rat nog steeds op dezelfde plek. Even denk ik dat hij is overleden, maar hij ligt niet meer op zijn zij, maar als een normale rat op zijn poten en buik. Wanneer hij ons in de gaten krijgt, probeert hij weg te komen. Maar hij komt maar een paar centimeter vooruit en valt dan weer om op zijn zij.
Uit dat hij nu wel poogt voor ons weg te vluchten, leid ik af dat hij ietsje vooruit is gegaan sedert we hem drie kwartier geleden voor het eerst zagen, maar ben me tegelijkertijd ervan bewust dat zo positief denken me wel goed uitkomt. Ik heb met het dier te doen, maar kan het niet opbrengen om zijn einde te bespoedigen.
Ik ben een lafaard als het op het doden aankomt. Ondanks alle dode dieren en mensen die ik in mijn leven gezien heb, kan ik de dood zelf maar met moeite in de ogen kijken en durf ik zieke diertjes nauwelijks op te pakken, laat staan een genadeklap te geven.
Een stervende hommel, na lang aarzelen en geprobeerd te hebben of ik hem om kan keren, a la, maar een stervende rat? Wie ben ik om te oordelen over het levenseinde van een dier? Een dier dat ik goed ken en waar ik verantwoordelijk voor ben, ja daarvoor neem ik uiteindelijk soms zo’n besluit, maar laat het dan wel door een dierenarts uitvoeren en hoop ondertussen dat het niet nodig zal zijn en het dier een natuurlijke dood sterft.
Jao, de hond in mijn boek “Ja..?Oh!”, had dat goed begrepen. Jao ging ’s avonds om 11 uur zelf, i.p.v. op de met de dierenarts afgesproken tijd van 11 uur de volgende ochtend. Ik was daar heel dankbaar voor, maar het duurde meer dan een uur voor ik hem durfde aan te raken.

Ik moet opschieten, heb een afspraak en kan die moeilijk voor de deur laten staan. Ik laat de rat aan zijn of haar lot en de stedelijke vervuilde natuur over.

50 jaar geleden

We herdenken deze zomer twee spectaculaire gebeurtenissen die 50 jaar geleden kort na elkaar plaatsvonden; na alle aandacht voor de eerste stappen op de maan komt er nu waarschijnlijk aandacht voor het legendarische festival Woodstock dat in 1969 van 15-18 augustus werd gehouden.
Nog nooit waren zoveel mensen bij elkaar geweest op een festival (“by the time we got to Woodstock, we were half a million strong” zongen Crosby, Stills, Nash & Young niet veel later)
Een nieuwe generatie vierde dat er een heel nieuw tijdperk aan zat te komen.
Ik hoor bij die generatie die in de zestiger jaren volwassen werd. Ik was een en al optimisme over een betere toekomst. Weliswaar moesten er nog wel wat hobbels genomen worden, zoals ook het rapport van de Club van Rome begin zeventiger jaren waarschuwde, maar met alle liefde voor en in de wereld zouden we dat wel voor elkaar krijgen.
Maharishi Mahesh verkondigde dat als er maar genoeg mensen aan meditatie deden, misdaad zou afnemen en deze goeroe van The Beatles en grondlegger van de TM meditatie presenteerde daar zelfs statistieken over.
We, zeg mijn generatie, geloofden erin dat we de wereld konden veranderen.
“Verander de wereld en begin bij jezelf” was de slogan. We gingen daartoe massaal navelstaren, blowen en in mindere mate LSD gebruiken om ons bewustzijn te verruimen en politiek waren we met een gigantische democratiseringsgolf bezig.

Nu 50 jaar later is er van die vrijheid en liefde niet veel meer terug te vinden.
Op de stranden is topless inmiddels weer not done.
Rechtse en zelfs rechts-extremistische politici leiden regeringen die niet terugdeinzen voor openlijke leugens en worden in feite aangestuurd door grootkapitalisten. Inmiddels is vrijwel al het geld in de wereld in handen van een kleine elite terwijl ‘gewone’ burgers ook in ons land steeds meer sappelen om rond te komen.
Angst zaaien is sedert ‘9/11′ super populair bij regeringen waardoor mensen zich allerlei vrijheidsbeperkende veiligheidsmaatregelen door de strot laten duwen.
Terwijl we in de negentiger jaren nog dachten dat de culturele revolutie doorging op internet en dat zou zorgen dat de grenzen in de wereld vervaagden, worden er weer op tal van plaatsen in de wereld hoge hekken gebouwd.
Ondertussen zorgen hebzucht, egoïsme maar ook apathie ervoor dat de juiste maatregelen om de klimaatveranderingen die door ’s mensen toedoen zijn veroorzaakt te beperken, niet genomen worden.

Door de ruimtereizen zijn we gaan zien hoe klein en kwetsbaar het blauwe knikkertje is waar we met zoveel mensen op leven. Wij hippies dachten dat de mensheid ook daar wakker door zou worden en tijdig de maatregelen zou nemen om alle levensvormen op onze mooie planeet te behouden.
Liefde en positiviteit zouden het winnen van domheid en hebzucht.
Het lijkt er niet meer op.
Maar dat is een pessimisme waar ik me tot de dag van vandaag weiger aan over te geven.
Wat wij hippies al lang begrepen is inmiddels bevestigd door de wetenschap: we bestaan uit sterrenstof.
“We are stardust” zongen CSNY.
“And we got to get ourselves back to the garden.”

Ondanks alle hebzucht en manipulatie is er voor wie goed luistert en kijkt:
“everywhere a song and a celebration”.
Laten we daar aanstekelijk van genieten.

Zo erg is het niet

Op mijn vorige column reageerde een lezer met een opmerking over ‘reacties als “zo erg is het niet”’. Die uitspraak hoor ik inderdaad vaker als ik vertel over allerlei vormen van uitbuiting en misleiding.
De laatste zin van die column was:
‘Op de vrije markt worden burgers massaal verhandeld.’ Ik had het niet over de seksmarkt en de slavenhandel, maar over de economische waarde die u als burger hebt.
U bent
huurder,
koper,
consument,
zieke,
bezoeker,
werknemer,
premiebetaler,
abonnee,
enz. enz.

Rond de eeuwwisseling was er op internet een soort zeepbel ontstaan die in elkaar stortte toen World Online met allerlei hooggespannen verwachtingen en valse beloften onder leiding van Nina Brink de beurs opging.
Terwijl wij (NoPapers, ’s werelds eerste digitale uitgeverij, inmiddels ter ziele) in 1990 door het land reizend om op allerlei plekken onze visie te geven op internet en uitgeven, vaak te horen kregen dat we ‘veel te vroeg’ waren, was er nog geen 10 jaar later een grote hype ontstaan en was Internet ineens big booming business.
Grote commerciële, meesttijds internationaal opererende partijen waren druk bezig allerlei kleine en vaak idealistisch begonnen bedrijfjes op te kopen. De waarde van die bedrijven werd bepaald aan de hand van abonnees en andere relaties. Zo werd de waarde van een provider geschat aan de hand van het aantal abonnees waarbij elke abonnee 2000 waard was. B2B oftewel Business to business relaties deden maar liefst 12.000. Guldens, dat wel, maar nog steeds kregen wij niet uitgerekend hoe je zulke bedragen als opkopend bedrijf ooit terug kon verdienen.

Nog niet zo lang geleden had vastgoed een waarde die in relatie stond met de grondprijs, maar dat is inmiddels voor de zgn. ‘stenenschuivers’ veel minder belangrijk dan hoe er met het vastgoed object te speculeren valt.
Kun je een huurwoning verhuren aan mensen met een hoog inkomen of moet je je houden aan zogenaamd sociale huur? Het verschil hoef ik niemand voor te rekenen en bovendien heeft de Volkskrant dit weekend net een uitgebreid artikel gepubliceerd met een analyse van de woningmarkt.

Mijn punt is en blijft dat er aan u, brave burger, geld te verdienen valt en dat dat ook op uitgebreide schaal gebeurt. Terwijl u 385 euro eigen risico moet betalen als u wat mankeert, maken de zorgverzekeraars woekerwinsten. Terwijl u met moeite anderhalf uur huishoudelijke hulp per week kunt krijgen via het WMO loket en die hulp heel hard moet werken voor weinig geld, worden de bureau’s die de thuiszorg leveren met forse winsten doorverkocht door hun eigenaren. Terwijl u twijfelt of u uw kind wel voor al die kinderziektes wilt laten vaccineren, komt Big Pharma alweer met de volgende vaccinatie aan waarvan ze vindt dat het ministerie van Volksgezondheid die in het landelijk vaccinatieprogramma moet opnemen en mag uw kind niet naar het kinderdagverblijf als u niet alle entingen laat geven. Terwijl u zich afvraagt of u wel mobiel wilt bankieren zijn er steeds meer bedrijven waar u niet meer cash kan betalen en worden uw bankgegevens als interessante data doorverkocht aan marketingbedrijven e.d.. Terwijl u nog niet weet of u wel in een zichzelf besturende auto wilt stappen, worden zulke auto’s als een van de argumenten genoemd waarom het 5G netwerk snel uitgerold moet worden, negerend dat er steeds meer onderzoeken bijkomen die aantonen dat de straling van 5G ziekmakend zou zijn en er ook nog eens vele duizenden antennes bij moeten komen.

De rechter heeft in juni de overheid teruggefloten op het stikstofbeleid en dat heeft gevolgen voor tal van luchtvervuilende projecten. Zo heeft de Raad van State afgelopen week beslist dat er in Amelisweerd niet verder gekapt mag worden en dus de A27 niet verbreed en zo zijn er meer zaken.
Het wachten is nu op welke manier de liegende en bedriegende overheid daar onderuit gaat komen, want er moet natuurlijk verdiend worden aan die projecten. Er zal vast wel weer iemand gaan roeptoetereren dat anders de economie stagneert o.i.d..
Ja stel je voor dat we minder ziek zouden worden…

Er zijn zoveel misstanden, er is zoveel uitbuiting, dat het bijna niet te geloven is. “Zo erg is het niet”, is misschien wel een manier om jezelf voor de gek te houden, een vorm van troost. Want veel mensen hebben het gevoel dat ze aan de ongelijkheid en uitbuiting en leugens enz. toch niets kunnen veranderen. Dan is “zo erg is het toch niet?” een manier om je eigen leventje zo goed mogelijk te laten verlopen, op een zo positief mogelijke manier te dealen met ‘de omstandigheden’.