zebra

Het zebrapad dat we over moeten als we naar het park gaan, ligt op de drukste fietsroute van de stad. Vooral studenten fietsen die route. Studenten nemen het met de verkeersregels niet zo nauw. Sommige maken er zelfs een sport van om op een fiets met kapotte remmen door het verkeer te gaan. Naast de studenten passeren er o.a. nog veel fietsers die haast hebben, brommerrijders, auto’s van rijscholen, taxichauffeurs. Het zebrapad overlopen vereist dan ook met enige regelmaat moed en doorzettingsvermogen. Soms ook zelfbeheersing, ik roep eerlijk gezegd wel eens ‘aso!’. Vooral als ze bijna mijn hond dreigen aan te rijden.
Met mijn hond kort naast me waagde ik recent weer eens de oversteek. Aan twee kanten van het zebrapad stopten auto’s, wat het oversteken extra gevaarlijk maakt want ernaast rijdende fietsen scheuren dan juist graag door. Aan de overkant beland miste ik het geluid van optrekkende motoren waardoor ik omkeek.
Een man, van het type kort en stevig, stak met veel misbaar zigzaggend over, onderwijl allerlei grimassen makend naar fietsers en autobestuurders.
“Het is een heel gedoe he tegenwoordig om veilig over te steken,” zei ik tegen hem. “Je durfde nogal risico’s te nemen zag ik.”
“Ik hou wel van risico’s,” reageerde de man.
“En als ze me aanrijden hoef ik tenminste niet meer te werken.”

Advertenties