One World

De zon staat al te laag om over de bebouwing rondom te komen en het badlaken groot grasveld in mijn minituin te beschijnen. Op voet- en wandelpaden knisperen afgevallen bladeren onder mijn voeten. Het afscheid nemen van mijn zomerse leesuurtjes in de zon valt me zwaar dit jaar.

In het blad One World lees ik het zoveelste interview met astronaut André Kuipers die zijn dagen besteedt aan ons allemaal duidelijk maken hoe kwetsbaar de aarde is. Nog voor ik het artikel uit heb gaat er een golf van verdriet door me heen. Dat heb ik altijd als ik ten volle besef wat de mensheid deze prachtige wereld aandoet. Zo lang houdt het verdriet nu aan dat ik besef dat ik iets moet doen om niet aan zwaarte ten prooi te vallen.  Ik laat Andrés betoog voor wat het is en stort me op het volgende artikel, een column van Teun van de Keuken met de titel ‘De fijnste pret’.  Ik  citeer het slot van zijn column:

“Er moet een manier zijn om de wereld mooier te maken. En wie dat probeert krijgt mijn steun. Tot het tegendeel wordt bewezen. Intussen blijf ik me verheugen op een betere wereld.”

That’s the spirit! Ik verheug me met Teun, desnoods tegen beter weten in.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s