geraas

Onstuimige nacht
Lovers staak uw mild geraas
Sjor de luiken vast

Advertenties

Volgers

Toen ik net aangesloten was bij Facebook, werd ene Ali met Arabische achternaam vriendjes met me. In een bericht verklaarde hij me meteen zijn liefde.
Wat onmogelijk, op grond van 1 fotootje! lachte ik hem vierkant uit. Hij zou in de VS wonen en bleef maar zeggen dat hij me graag wilde zien. Nou dat wordt eenvoudig, schreef ik hem op een dag, want ik kom binnenkort naar de VS. Voor zover zijn gebrekkige Engels me niet liet twijfelen over zijn bedoelingen was het wel zijn volstrekt stil vallen na die mededeling van mij. Een poosje na mijn reis meldde hij zich weer en beweerde mijn bericht over mijn reis niet gezien te hebben. Ik heb hem ontvriend.
Achteraf denk ik, misschien had ik hem ‘ergens’ moeten melden…
Door Ali heb ik de mogelijkheden om vriendschap aan te vragen beperkt.
Maar nu krijg ik steeds meer ‘volgers’ met de vreemdste namen. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze geen Nederlands spreken, de enige taal waarin ik schrijf op Facebook. Wat hebben ze er dan aan om me te ‘volgen’? De recenste volger lijkt nog het meest op een gigolo. gigolo
Gezien mijn leeftijd heeft ook deze ‘mooie jongen’ misschien zo’n beroep. En dit heerschap zou als loverboy ook hoge ogen gooien vermoed ik.
Er zijn ook nog diverse andere heren van allerlei leeftijden volger van mij. Ze hebben vaak Facebook pagina’s waar weinig op te vinden is, in ieder geval voor niet-vrienden en vaak is de taal Arabisch, Indisch, of anderszins onleesbaar voor mij.
Ik wil niet beweren dat genoemde of andere van mijn volgers verdachte sujetten zijn, maar van een aantal twijfel ik op zijn minst aan hun bedoelingen.

Nog niet zo lang geleden was er een vrouw bij Dr. Phil die ondanks wat iedereen in haar omgeving tegen haar zei niet wilde geloven dat de man die via internet haar zijn liefde had verklaard en vervolgens veel geld van haar had gekregen, op diverse websites hetzelfde soort praktijken uithaalde. “But he really loves me”, bleef ze maar zeggen.
Ze heeft haar ‘grote liefde’ nooit ontmoet. Haar familie kon alleen nog maar dokter Phil om hulp vragen om te voorkomen dat de vrouw failliet zou gaan aan haar zogenaamde lover.

Dames, het kan zin hebben om eens te kijken wie je volgers zijn.

Cassandra

Een vriend waarmee ik vaak de problemen in de wereld bespreek, noemt me soms Cassandra, naar de Griekse onheilsprofetes die door niemand werd geloofd maar wel gelijk had. Ik vind het niet leuk als hij me zo noemt, maar nog minder leuk is het om gelijk te krijgen over het soort voorspellingen waar het over gaat. De doelstellingen van de Club van Rome spraken me al vanaf de oprichting in 1968 aan en de inhoud van hun beroemde rapport ‘de grenzen aan de groei’ (1972) maakte me aan het huilen om wat de mensheid de Aarde aandoet. Dat was niet voor het eerst trouwens, milieubewustzijn zat er bij mij al vroeg in en een deel van mijn journalistieke loopbaan noemde ik mezelf milieuactivistisch journalist. Dat is beter dan Cassandra, want haar voorspellingen hebben een mythisch kantje, terwijl de cijfers van de Club van Rome harde feiten presenteerden. Ik heb die feiten niet allemaal onthouden, maar wel een jaartal dat er in genoemd stond; het was een soort kritieke grens waarna zaken als het opwarmen van de Aarde onomkeerbaar zouden zijn.
Toen dat jaar, 1982, passeerde zonder dat er noemenswaardige veranderingen in deze op economische groei gebaseerde wereldmaatschappij waren te verwachten t.a.v. prangende milieuvraagstukken, heb ik, anders dan Cassandra, geprobeerd optimistisch te blijven. We zijn intelligente wezens en met zijn allen hebben we een onvoorstelbare kennis om de problemen het hoofd te kunnen bieden. We delen al die kennis niet alleen op spirituele wijze via de verbinding die we met elkaar hebben via ons innerlijk licht en via onze wetenschappelijk aangetoonde gedeelde genetische oosprong, maar sedert de jaren tachtig van de vorige eeuw ook via Internet. De virtuele wereld noemen we dat, waarbij weinigen zich nog realiseren wat virtueel eigenlijk betekent. Virtueel = wezenlijk. Het wereldwijde web is onze wezenlijke communicatiemethode, waarlangs we elkaar nu in hoog tempo informeren hoe erg het met onze wereld gesteld is.
Sommigen kunnen dat nog steeds nauwelijks bevatten. Op Facebook posten we massaal wat er mooi is in de wereld. Lieve poesjes, steeds meer samenwerkende dieren, mooie kunst, prachtige natuurfoto’s en -video’s, lachende selfies en er is nu zelfs een baby van 2 maanden op video gesignaleerd die nu al “I love you” kan zeggen.
Er is zoveel Liefde.
Dat is mooi.
Maar er is dus ook heel veel Onwil. Sommigen blijven volhouden dat die onwil onkunde is. Maar ook op datzelfde Facebook signaleren we steeds meer propaganda en andere leugens die aantonen dat het niet om onkunde gaat, maar om zorgvuldig gecreëerde leugens en fabeltjes waar alleen nog mensen in geloven die zich graag een rad voor de ogen laten draaien.
De Volkskrant bijlage ‘Vonk’ kopte afgelopen zaterdag: ‘Duurzaam? Vergeet het maar’ en onder de kop ‘Groene revolutie mislukt jammerlijk‘ worden de verontrustende cijfers van die Onwil weer eens gepresenteerd.
Ik wil graag positief blijven. Ik vind het geweldig dat we op Facebook zoveel Liefde delen en elkaar mooie gedachten doorgeven over hoe je heel kunt worden en gelukkig kunt zijn.
Dat we dat proberen in een wereld die steeds meer letterlijk verkankert, waar op steeds meer plaatsen mensen moeilijk schone lucht kunnen inademen, dagelijks plant- en diersoorten uitsterven en kwaadwillenden landjepik spelen en mensen overhoop schieten, zien velen nog steeds als een ver-van-mijn-bed-show of iets waar we als gewone mensen toch niets aan kunnen veranderen.
Maar lieve mensen, dat is ook onwil.
Jij en ik zijn net zo goed deel van deze wereld als onze al dan niet verkozen wereldleiders.
Wij zijn toch allen verbonden? I.p.v. van een rad voor je ogen laten draaien, zou je kunnen zien dat je een belangrijk radertje bent in dat grote geheel.

We hebben pas weer gestemd. Maar we hebben allemaal een stem die nu op zoveel manieren hoorbaar en leesbaar te maken is! De tijd van Cassandra ligt ver achter ons.

Gevaarlijke kruiden

Er schijnt onderzoek gedaan te zijn naar de wisselwerking van ‘kruidenpreparaten’ en medicijnen en dat levert nu groot in het nieuws gebrachte waarschuwingen op om die twee niet te combineren. Het NOS journaal begon dat item met de mededeling dat we steeds meer kruidenpreparaten kopen. Als voorbeeld wordt veel genoemd dat Sint Janskruid de werking van chemokuren zou verminderen.
Zelfs als het waar zou zijn dat St. Janskruid de werking van chemokuren vermindert, dan nog is zo belachelijk overduidelijk waarom dit nieuws de wereld in wordt gestuurd. Maar laten we het positief reframen: je kunt het ook zien als een waarschuwing om voortaan die farmaceutische industriële ‘medicijnen’ maar te laten voor wat ze zijn en terug te gaan naar de ‘oude ‘geneeskunden van voor de petrochemische industrie.
Ja je leest het goed, de petrochemische industrie is namelijk verantwoordelijk voor de moderne geneeskunst, ook wel aangeduid als allopathische geneeskunst.
Dat kwam zo:
Voor de olie-industrie opkwam waren er veel verschillende geneeskundige opleidingen, stromingen, artsopleidingen enz. De door de olie-industrie steeds maar rijker wordende rijken begonnen die opleidingen te sponsoren. Na een tijd sponsoren vonden ze dat ze voor het steeds maar toenemende geld dat ze in die opleidingen staken, ook een plekje in het bestuur van de opleiding moesten krijgen. Eenmaal in het bestuur begonnen ze zich steeds meer te bemoeien met de inhoud van de opleidingen. Tot het zover was als het nu gekomen is. Bij Amerikaanse artsen opleidingen wordt nog maar een paar uur besteed aan het hoofdstuk voeding, maar ontelbare uren aan de werking van farmaceutische medicijnen en hoe ze moeten worden voorgeschreven en hoe je de bijwerkingen moet bestrijden. Bij voorkeur met weer een pilletje van de farmaceutische industrie, die inmiddels wereldwijd machtiger is dan de industrie waar ze uit voorkomt: de petrochemische.
Artsen die vraagtekens zetten bij de allopathische aanpak, worden systematisch zwartgemaakt, zelfs uit hun ambt gezet en de zgn. ‘alternatieve’ genezers uitgemaakt voor kwakzalver. Nu desondanks toch steeds meer mensen geïnteresseerd raken in de ‘oude’ geneeswijzen die politiek slim zijn herbenoemd naar ‘alternatieve’ geneeswijzen, moeten er kennelijk zwaardere wapens worden ingezet.
De geldverslindende farmaceutische industrie die samen met de aan hen gerelateerde ziekenhuizen de kosten voor de zorg torenhoog hebben laten groeien, wil je nu dus laten geloven dat de kruidenpreparaten niet zonder gevaar zijn. Het is voortaan gevaarlijk voor je als je ‘alternatieven’ gaat gebruiken voor hun symptoom therapieën.
Maar zorgvuldig en deskundig uitgekozen kruidenpreparaten, bloesemremedies, fytotherapie, homeopathische middelen en wat dies meer zij, werken aan de oorzaak van een kwaal en hebben geen bijwerkingen. In tegenstelling tot de farmacologische middelen die alleen aan het symptoom van een ziekte werken.

Er is overigens wel één bijwerking van die zogenaamde ‘alternatieve’ middelen: wie op die natuurlijke wijze heelt, wordt meestal wakker over wat er echt plaatsvindt in de huidige samenleving.

Waanzin

Dankzij het thema van de Boekenweek; waanzin, was er afgelopen zaterdagavond ook een compilatie van sketches van Koot & Bie te zien rond dit thema. Behalve dat ik me er (via uitzending gemist) prima mee vermaakt heb, ben ik ook blij over de hernieuwde kennismaking met het Simplistisch Verbond. Ook 40 jaar geleden was het kennelijk al nodig om de ingewikkeldheid van onze samenleving aan de kaak te stellen. Nodeloze ingewikkeldheid, want vaak worden zaken complexer voorgesteld dan ze zijn om een onzichtbaar rookgordijn aan te leggen of mensen het gevoel te geven dat ze te dom zijn om zulke complexe zaken te begrijpen. Anders gezegd: zaken ingewikkeld maken is meestal een vorm van manipulatie.
Een bekend argument voor complexiteit is dat allerlei materie van het samenleven steeds ingewikkelder wordt en daardoor meer en meer specialistische kennis nodig is. Maar specialistische kennis hoeft nog niet ingewikkeld te zijn. Het is juist dat geloof in specialismen wat mensen afhankelijk maakt. De specialist zal het wel weten toch? Al die ingewikkelde termen zijn niet voor gewone mensen. Toch? Maar je huisarts kan ook je kwaal in gewone mensentaal uitleggen, dat kan die medisch specialist ook. Vaktermen zijn handig voor de mensen die dat vak uitoefenen onderling, maar in de omgang met anderen mag enige sociale vaardigheid toch wel verwacht worden van juist de hoog opgeleiden onder ons. We betalen ze dik genoeg daarvoor.

Een terrein waar het ingewikkeld maken in hoog tempo is toegenomen de afgelopen paar decennia, is onze voedselvoorziening. Omdat we met steeds meer mensen zijn wordt ons voedsel steeds meer langs technologische weg geproduceerd in plaats van de natuurlijke.
Om heel veel redenen is het al lang hoog tijd dat het niet meer laten groeien van de wereldbevolking een hoge prioriteit moet krijgen. En dat er door de druk van het enorme aantal mensen op deze planeet ook goede maatregelen genomen moeten worden om iedereen van gezond voedsel te voorzien staat bij weldenkende mensen buiten kijf. Maar het zijn geen redenen om onze voedselproductie steeds ingewikkelder te maken en waarom op verpakkingen steeds onbegrijpelijker termen worden geplaatst.
Langzaam begint het besef door te dringen dat onder het mom van overbevolking een rookgordijn is aangelegd rond onze voedselproductie waardoor specialistische bedrijven de macht (en het geld) naar zich toe kunnen trekken.
Recent zijn er (door Vara’s Zembla en Vpro’s Tegenlicht vooral) een aantal documentaires uitgezonden over onze voedselvoorziening naar zich toe trekkende wereldspelers zoals de bedrijven Monsanto en Syngenta. Toch denken nog steeds veel mensen dat het een ingewikkeld verhaal is en dat wij, gewone mensen, niet alles kunnen snappen wat zich afspeelt.
Daarom ben ik zo blij met het her-inneren van het Simplistisch Verbond. Want als je de zaken simplificeert, wordt het wel begrijpelijk.
Simpel samengevat is dit een beproefde aanpak van Monsanto:
Ze maken landbouwgif waar alle gewassen en insecten door dood gaan. En ze maken een graan of groente via genetische manipulatie resistent voor dat gif. Dat door hen gemaakte zaad wordt op grote velden uitgezaaid en geregeld bespoten met het door henzelf geproduceerde gif. Daardoor gaat dus alles dood, behalve dat gewas waarvan de bedoeling is dat mensen en dieren dat opeten. De waanzin ten top! want dat is dus zwaar vergiftigd voedsel.

Met vruchtwisseling en kleinschaliger teelt lukt het biologisch werkende boeren en zaadtelers al jaren om gezonde groenten te produceren. Dat daarvoor meer grond nodig is dan de Monsanto-aanpak is weer zo’n ingewikkelde leugen…