Terschelling

Goed beschouwd is de Friesland, de grote veerboot die me naar Terschelling brengt, met zijn ruimte voor o.a. 1100 passagiers en 100 auto’s niet in verhouding met de kleinschaligheid van dit eiland. Ook de meeste huisjes zijn klein. De huisjes in het havenplaatsje West-Terschelling hebben allen maar twee woonlagen wat een vriend die ik een vanuit het hoge duin gemaakte overzichtsfoto toestuur de kwalificatie ‘Madurodam’ ontlokt.
Pas als ik een fietstocht over het eiland maak zie ik hier en daar drie en enkele gebouwen met zelfs vier woonlagen. Het zijn bijna allemaal moderne hotels. Er zijn zichtbaar ook een aantal rijken op dit eiland neergestreken. Hun grote villa’s detoneren niet in het landschap, maar wijken wel opvallend af van de toon en kleur van de rest van dit eiland. Die toon ademt bescheidenheid. Je hoeft ook niet veel ruimte in te nemen als natuur om je heen je ruimte biedt. Het is te hopen dat die natuur niet volgebouwd wordt, maar de tendens daartoe is in de duinen wel zichtbaar.

Vanaf een duin in Oosterend, de uiterste plek waar nog bebouwing is, kan ik goed zien hoe smal het eiland eigenlijk is. Rechts strak groen, door schapen begraasd weideland met daarachter de waddijk, links de duinen met daarachter goed zichtbaar de druk bevaarde Noordzee. Dit uitzicht valt me ten deel na tal van andere landschappen en fraaie vergezichten. Het donkere bos, duinlandschappen, prachtige luchten, machtig mooi lijnenspel fietsend over de waddijk.
In de pittoreske dorpjes met hun kleine huisjes laat ik me op zonovergoten terrasjes verwennen met lekkernijen van het eiland, zoals de cranberry cheesecake.
Het leven is goed hier.
20150828_135144
Het grootste deel van de fietstocht steekt een in Midsland gekocht droogrekje uit mijn fietstas. Zouden mensen me daardoor aanzien voor een ‘local’ of een ‘loco’? Het maakt niet uit, als je hier vriendelijk een praatje maakt, krijg je altijd een vriendelijk woord terug. Ontspannen en relaxt zijn lijkt hier de volksaard.

’s Ochtends bij de fietsenverhuur koos ik voor de eenvoudigste fiets, 3 versnellingen, fietstassen erbij, de borg is een tientje. Ik hoef me niet te legitimeren alleen het adres waar ik verblijf op te geven. We maken grapjes over dat ik de fiets toch niet op de veerboot meekrijg en ik roem de kleinschaligheid hier. Ik pin 17,50. Als ik meld dat ik niet voor sluitingstijd terug zal zijn krijg ik instructies hoe de fiets in te leveren en… krijg meteen mijn borg van een tientje contant terug.
Deze blijk van vertrouwen is blijmakend en ik bedank de twee mannen hartelijk daarvoor. Als ik wegfiets blijk ik een duurdere categorie fiets mee gekregen te hebben, een met 7 versnellingen.

Wonen in een omgeving waar de menselijke maat nog regeert zorgt kennelijk ook voor vertrouwen in de medemens.

Advertenties

2 thoughts on “Terschelling

  1. O, dus daar ging je heen. Heerlijk uitwaaien daar. Op Schier (nog kleiner) een nog grotere menselijker maat? Zonder auto’s sluit dat ook hele doelgroepen uit tenslotte… veel plezier!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s