Dick

Nooit meer even een praatje bij de Krommerijn met die geweldige lieve, warme belangstelling tonende kleine man waarvan ik me jarenlang afvroeg of ik nou echt met de grote Dick Bruna stond te praten. Zo’n lief en eenvoudig en wijs mens. De laatste keren zat hij, de wandelstok paraat om weer op huis aan te gaan. Niet eens op het Rietveldbankje, maar gewoon een bankje in de buurt van het hondenveld. Uit respect durfde ik nimmer naast hem te gaan zitten terwijl hij me van alles vroeg over mijn hond, of we simpelweg het weer en de natuur bespraken.
We kwamen meestal uit op relativerende en filosofische gedachten. Ze getuigden altijd van zijn liefdevolle zachte wijsheid.
Voor mijn kleindochtertje van nu 10 maanden kan ik nimmer nalaten iets van Nijntje speelgoed te kopen. Ze is er nu al verzot op. En wie niet?
Als eerbetoon aan deze grote kleine man ga ik alle Nijntjeboeken voor haar proberen te kopen.
Dick Bruna, bijzondere stadgenoot, de wereld mist je nu al…

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s