Honden adopteren

De dierenbescherming adverteert momenteel met tv spotjes over de oudere honden in de asiels.
Ik zou er zo een uitkiezen, ware het niet dat ik opzie tegen de dierenartskosten die toch snel aan de orde kunnen zijn als je een oudere hond opneemt. Ik vermoed dat meer hondenliefhebbers dat probleem hebben. Mensen nemen eerder een jongere hond uit het buitenland dan een oudere hond uit een Nederlands asiel.
Zo’n 200 stichtingen houden zich bezig met de opvang van zwerfhonden in het buitenland, het grootste deel daarvan houdt zich daadwerkelijk bezig met adoptie van honden.
Een dier uit het buitenland adopteren doe je vooral omdat het leed van een dier je emotioneert, omdat je wilt helpen, naast natuurlijk het fijn vinden om een hond te hebben.
Maar er zijn genoeg honden in Nederland die om een baasje verlegen zitten. Er komen alleen al elk jaar zo’n 25.000 dieren terecht in de Nederlandse asiels… Er worden meer dan 10.000 honden per jaar uit het buitenland gehaald, bijna net zoveel dus als er in de asiels zitten.
Sommige asiels melden periodes te kennen dat ze te weinig aanbod hebben om aan de vraag te voldoen. Dat zou het adopteren van een zwerfhond uit het buitenland rechtvaardigen. Maar er zitten andere periodes echt veel honden lang in asiels op een baasje te wachten.
De dierenbescherming is niet zo’n voorstander van zwerfhonden uit het buitenland hierheen halen, o.a. omdat de situatie voor honden in die landen er niet door verbetert. In tegendeel, het werkt het fokken van hondjes, vaak onder erbarmelijke omstandigheden, in de hand.

Momenteel logeert er een voormalig zwerfhondje uit Bulgarije bij mij. In huis een gigantische lieverd, buiten voor mij ook, maar daar heeft ze een gebruiksaanwijzing. Maar die is te hanteren, vooral als je de lichaamstaal van honden goed kent. Juist zwerfhonden hebben die meestal goed ontwikkeld, in tegenstelling tot sommige doorgefokte Nederlandse knuffelhonden.
Van mij zou ze altijd mogen blijven, maar uiteraard moet ze weer terug naar haar eigen baasje, over drie weken al. In de tussentijd is het genieten geblazen. Sedert het gedwongen vertrek van mijn vorige hond (o.a. deze column ging daarover) is het leeg in huis en wandel ik beduidend minder wat niet goed blijkt te zijn voor de beenspieren in mijn ouder wordende lijf.
Ik ga me eens buigen over oplossingen voor dierenartskosten.
Ik ga zeker bij het asiel in de buurt kijken. Juist in deze tijd van het jaar zijn er nog steeds malloten die hun hond stiekem over de hekken bij asiels zetten om met vakantie te gaan, altijd nog iets minder erg dan je hond zomaar ergens vastbinden. Misdadigers vind ik dat.
Ik sprak recent iemand die in korte tijd 5 verschillende honden in huis had. Zijn vrouw wilde per se een hond. En per se een pup. Maar na een paar maanden was er toch geen klik, vond de vrouw. Ze ging duidelijk voor het uiterlijk en snoezigheid van puppies, maar van opvoeden kwam niks terecht. Hij werkte te hard om er tijd voor te hebben, zij had er duidelijk geen kaas van gegeten. De man is nu bezig van haar te scheiden. Ik hoop dat ze daardoor ook geen geld meer zal hebben om puppies te kopen…

Een hond is geen gebruiksvoorwerp. Wie overweegt er eentje in huis te nemen, zal allereerst zeker moeten zijn van voldoende tijd om te trainen en de hond van beweging te voorzien. (ook kleine hondjes hebben veel beweging nodig!) We hebben het hierbij toch al gauw over minimaal twee uur per dag.
Je dient je goed te oriënteren op wat voor type hond bij je past (een jachthond bijv. kan maar op weinig plaatsen in de natuur los), er zijn grote verschillen in vachtonderhoud, realiseer je dat elke hond zorgt voor meer huishoudelijk werk en je dient bereid te zijn om veel te leren, zelf en met je hond. Met veel liefde en aandacht heb je aan elke hond die bij jou en je omstandigheden past een maatje voor het leven. Althans, zijn of haar leven…

  

Voor geïnteresseerden: Goed artikel over buitenlandse zwerfhonden in de NRC van 5 mei j.l.

Geen zoethoudertjes

“A basic principle of modern state capitalism is that cost and risk are socialized, while profit is privatized”; een uitspraak die wordt toegeschreven aan de nu 88-jarige Noam Chomsky.
Zelden heb ik in éen zin zo krachtig de huidige problematiek in de wereld zien samengevat.
Sedert een paar weken heb ik weer elke dag een papieren krant in de bus. Tijdelijk. U kent ze wel die aanbiedingen. Als de maand om is val ik weer terug op alleen een papieren krant in het weekend en verder digitale toegang.
Eerlijk: een papieren krant leest makkelijker en ik lees weer meer. Ideaal in deze zomerperiode. Lekker met mijn krantje in de zon. Maar toch zal ik blij zijn als deze maand voorbij is. Want het is gewoon niet prettig meer om elke dag de krant te lezen.
Zo’n beetje elke tweede pagina lees je de meest verschrikkelijke zaken waar corruptie en leugens de rode draad in vormen.
Naar mijn idee heeft de wereld nog nooit zo van leugens en bedrog aan elkaar gehangen. De malloten die nu op allerlei plekken in de wereld de macht hebben maken het plaatje compleet. Nog nooit is macht zo openlijk corrupt geweest met natuurlijk als absolute koploper Trump.
Er zijn steeds meer mensen die voorspellen dat deze machtsbeluste gek een derde wereldoorlog zal ontketenen. Zo ver gezocht is dat niet eens. Ik zag een animatie in een aflevering van Jinek, waarbij de kop van Trump op het lijf van allerlei vechtjassen was gemonteerd. De makers moeten geen enkele moeite hebben gehad de agressieve krijgszuchtige gelaatsuitdrukkingen te vinden die bij de figuurtjes pasten. Alleen dat al is verontrustend.
Er zijn ook andere voorspellers. Iets positiever misschien. Die vinden dat de wereld dit soort malloten nodig heeft om de wereldbevolking wakker te schudden.
Maar diezelfde wereldbevolking heeft steeds meer problemen met de democratie die op steeds meer plaatsen in de wereld een schijnvertoning is geworden.
Waar het ene land luistert naar een raadgevend referendum en een keuze maakt die op de keper beschouwd slechts door een minderheid gedragen wordt en daar chaos door uitbreekt, houdt een ander land schijnverkiezingen waarbij de bevolking totaal genegeerd en besodemieterd wordt.
Het resultaat verschilt nauwelijks: conservatieve rechtse machthebbers voeren hun plannen uit, ongeacht wat het volk daarvan vindt.
Ondertussen missen wij paradoxaal genoeg het koningshuis bij het vormen van een nieuwe regering en houdt de tweede kamer vast aan een gebruik dat de grootste partij de leiding neemt bij de formatie van een nieuwe regering. Een open manier van de problematiek bekijken is er niet bij, want in feite regeert ook hier nu al jarenlang rechts met alle gevolgen van dien.
De linkse partijen trappen ondertussen in uiteenlopende valkuilen. Jesse Klaver heeft allerlei technieken van leiders aan de overkant van de oceaan bestudeerd en acteert pluchegeil en de rest van de linkse politici praten net als de rechtse vooral in oneliners. Ons volkje ondertussen praat ook steeds meer in statements, je bent voor of tegen iets en de verbinding zoeken wordt steeds minder usance.
De jarenlange tactiek van angst aanpraten die vooral sedert 9/11 wereldwijd wordt toegepast, al dan niet met nepnieuws en propaganda trucs, begint te werken, mensen zijn steeds banger voor elkaar en in de socia media praten mensen vooral met gelijkgestemden.
In de zestiger en zeventiger jaren werd ik vaak uitgelachen als ik mijn zorgen uitte over de opmars van studierichtingen als psychologie, sociologie en massacommunicatie. Persoonlijk vind ik dit de meest interessante studierichtingen, maar hun toepassingen in o.a. marketingtechnieken, bedrijfskunde en de media baarde me in de hippietijd al zorgen.
Er zijn mensen die de film de Matrix van toepassing verklaren op de moderne werkelijkheid van onze samenleving. Zo vreemd is dat niet.
We worden bespeeld. We worden voor de gek gehouden. We worden voorgelogen. Over voedsel, gezondheidszorg, economie, werk, scholing, oorlog en vrede. Waarover niet?
Het wordt tijd dat we de Matrix van ons afschudden en wakker worden.
In stilte.
Wie wakker wil worden doet er goed aan zoveel mogelijk vers voedsel te eten en te beginnen met alle suiker vermijden. Suiker, dat in onvoorstelbaar veel producten zit, heet niet voor niets een ‘zoethoudertje’, je vermogen om helder te denken wordt er fiks door beinvloed.
Laat je niet zoet houden.  We hebben als volk nog steeds een machtig instrument: niet meer meedoen, en zeker niet als koopvee.  Als we niet meer meedoen, verliezen die rijke manipulatoren hun macht.

Familiefoto

Als ik tegenwoordig foto’s zie van steden overal in de wereld, valt me steeds meer op hoeveel ruimte zo’n stad in beslag neemt. In mijn jonge jaren was Londen al zo groot als de provincie Utrecht, nu is Londen een onafzienbare hoeveelheid bebouwing. Steden die eerst in een vallei of een baai lagen, liggen nu ook tegen de hellingen op en verder. Hellingen zijn soms volledig afgegraven.
In het Turkse Cappadocië zag ik steden die allemaal jonger leken dan tien jaar. In Kayseri en Nevsehir zag ik vrijwel uitsluitend hoogbouw. Turkije lijkt vast besloten de bevolkings- en stedengroei op die manier op te vangen. In China is de soms eeuwenoude laagbouw in de meeste steden al vervangen door torenflats. En ook in ons land neemt de hoogbouw toe al lijken we vooreerst alle kantoren en aanverwanten in hoge gebouwen te hebben gestopt. In nieuwbouwwijken zoals Houten en de vinexlokatie Leidsche Rijn in Utrecht vind je veel nieuwe laagbouw, maar vaak vernuftig samengebouwd met appartementencomplexen van 3 of meer woonlagen.

“Dan maar de lucht in” heeft een nieuwe betekenis gekregen. We zullen wel moeten als we nog wat groen over willen houden op de wereld.
Of.. we zouden het bewustzijn moeten hebben dat we een eind moeten maken aan de bevolkingsgroei. Maar hoe doe je dat? De éenkindspolitiek van China is alweer jaren verlaten en in islamitische landen wordt net zoals vroeger hier door elkaar beconcurrerende pastoors en dominees, aangemoedigd om veel kinderen te krijgen.
De economie is gebaseerd op groei die in feite nog uitsluitend te realiseren valt door bevolkingsaanwas.

Terwijl steeds meer filosofen, spirituele goeroes en andere weldenkers van de meest uiteenlopende pluimage tot ruimtevaarders zoals André Kuipers toe, pleidooien houden om de aanwas van de diersoort mens te stoppen, gaat de bevolkingsgroei in steeds hoger tempo door.
Hoe dat kan?

Deze bijna 40 jaar oude familiefoto ter illustratie:

Familiefoto

Welke familie heeft zo’n foto niet? In dit geval is de padre familias al overleden , maar de madre familias zit zoals gebruikelijk pontificaal in het midden. Tijdens haar leven heeft ze deze familie zien ontstaan en groeien. Van deze familie waren ‘maar’ 4 generaties in leven. Nu we steeds ouder worden is 5 niet ongebruikelijk.
De madre familias op deze foto begon met drie eigen kinderen. Maar zelfs al zou elke vrouw die kinderen wil niet meer dan twee kinderen baren, dan zou zo’n familiefoto er nauwelijks anders uitzien inclusief het gegeven dat er steeds meer vrouwen geen kinderen baren.

Vorige week zag ik een documentaire over de mug. Volgens specialisten gaat dat diertje voor grote rampen zorgen. Vermoedelijk bedenkt Moeder Aarde nog wel meer dingen om de plaag van het enige roofdier zonder ernstige vijanden te stuiten. En ondertussen is dat roofdier ook nog steeds zelf zijn ergste vijand, getuige de grote hoeveelheid oorlogen in de wereld…

.

.

.

p.s. wie als eerste, mij nooit ontmoet hebbende, raadt wie op de foto ik ben, trakteer ik op koffie met gebak 😉

 

 

.