Blazers

Hoor: de bladblazers!

Herfstmens maakt meer geluiden

dan najaarsstormen

Advertenties

Normale Nederlanders

Rutte heeft nu al meer dan eens gezegd dat hij een minister-president is voor ‘normale Nederlanders’.
Daarmee geeft hij dus aan dat hij er niet voor alle Nederlanders is. Sterker nog, maar voor een klein groepje. Want wie is er normaal?
Als je het op deze manier hebt over normale Nederlanders geef je in feite aan dat er ook abnormale mensen in Nederland wonen. En wie zijn dat dan? Immigranten? Mensen met een uitkering?
Over wat normaal en abnormaal is kun je eindeloos debatteren. Ik houd het er op dat als iemand het heeft over ‘normale’ mensen hij/zij zichzelf tot norm verklaart.
Nou dan is het met Rutte helemaal duidelijk wie hij bedoelt met normale mensen: de elite met hoge inkomens. Dat zie je ook terug in het regeerakkoord waarvan ministers, staatssecretarissen en andere politici van de andere drie partijen in het kabinet zich uitsloven te vertellen dat de geplande aanpak en maatregelen echt voor iedereen zijn, dat we er echt allemaal op vooruit gaan.
Ik geloof er niets van.
De ingewikkelde constructie van eerst de lage btw verhogen van 6 naar 9 % en dan via inkomstenbelasting er toch op vooruit gaan klopt namelijk van geen meter. Dat geldt alleen voor mensen met een baan. Dat zullen dus wel normale mensen zijn volgens de normen van VVD-er Rutte.

Normaal is een woord met een oordeel.
Veel mensen barsten van de oordelen en vooroordelen.
Zo schijnen veel mensen met een hoog inkomen te denken dat mensen met een laag inkomen dom zijn. Als een kind met ouders met een laag inkomen hoge cijfers haalt en naar het atheneum zou kunnen, vinden mensen het kind vaak een ‘buitenbeentje’. Hoezo?
Weet jij die dat kind een ‘buitenbeentje’ noemt hoe slim de ouders zijn? Misschien hebben ze wel bewust gekozen om liever een ‘klein’ leven te leiden i.p.v. meedoen aan de ‘ratrace’. Misschien blijft die moeder wel thuis omdat ze de opvoeding niet aan anderen wil overlaten omdat ze carrière minder belangrijk vindt dan haar kind een goede opvoeding geven.
Een helaas jong overleden vriend van mij kreeg aan het eind van wat toen nog lagere school heette een schooladvies voor hbs, dat zou nu atheneum heten. Maar zijn vader zei dat hij naar de lts moest. Want “er komen geen witte boorden criminelen in mijn gezin!” zo zei die vader dat.
Het was een andere tijd, andere generatie. Maar ik vraag me af of dat soort opvattingen niet nog steeds voorkomen en een deel zijn van wat nu heet ‘de tweedeling’ in de samenleving.
Als tiener maakte ik me enorm druk over het gezegde ‘als je voor een dubbeltje geboren bent, word je nooit een kwartje’.
Ooit waren we bezig met onderwijs zo in te richten dat iedereen gelijke kansen kreeg. Zodanig zelfs dat je als zoon tegen je vader in kon gaan met hulp van je meester als je echt liever naar de hbs wilde.
Maar dat gebeurde niet vaak. Omdat jonge mensen wel heel sterke karakters moeten hebben om zich aan hun milieu te ontworstelen. Als kind kijk je op tegen je ouders en als die vinden dat beroepsonderwijs goed voor je is, waarom zou je daar dan tegenin gaan?
Het omgekeerde kwam en komt in toenemende mate ook voor: een kind met advies voor beroepsonderwijs dat van ouders per se een kennisweg moet volgen, minimaal via de mavo, liefst havo of hoger. Met alle problemen van dien.
De Mammoetwet die in 1968 werd ingevoerd in het onderwijs wilde echt zorgen voor gelijke kansen ongeacht milieu, o.a. door de keuze voor het soort vervolgonderwijs minimaal uit te stellen tot na een brugklas. Ook de doorstroming van het ene naar het andere onderwijs werd verbeterd.
Die Mammoetwet is door rechtse politici steeds verder uitgekleed.
Zoals rechtse politici ook de zorg steeds verder hebben uitgekleed. De eigen bijdrage voor de zorgverzekering wordt tot 2021 bevroren op 385 euro. Dat is geen ‘cadeautje’ waar mensen met lage inkomens op vooruit gaan. Dat is vasthouden aan een maatregel die de tweedeling in de samenleving alleen maar vergroot.
Maar ja, hoe kun je anders nog normale Nederlanders van anderen onderscheiden?

Me too

Op een zondagmiddag fietste ik over de Utrechtse Europalaan aan de kant van de tippelzone. Het stukje parallelweg staat duidelijk aangegeven met bordjes ‘Tippelzone’ en aan het eind is een ‘keerlus’ voor automobilisten. Geen hoer te zien op die zonnige middag, net zo min als automobilisten. Straatprostitutie is kennelijk iets voor de avonduren.
Het Utrechtse gemeentebestuur heeft de prostitutie op tal van plekken in de stad verdreven. Plekken waar sinds mensenheugenis prostituees voor de ramen zaten, zoals de Hardebollenstraat en het Zandpad, maar deze kale, troosteloze plek, deze tippelzone mag voorlopig blijven. Ik probeer me voor te stellen hoe het hier ’s nachts aan toegaat, het stemt me behoorlijk somber.
Een gedachte dringt zich aan me op en houdt me de hele fietstocht bezig. Thuisgekomen denk ik er nog uren over na, maar uiteindelijk post ik de gedachte op Twitter:
Zolang er vrouwen zijn die hun lichaam hoereren zullen er mannen zijn die macht over vrouwen willen uitoefenen
Wat ik verwachtte gebeurt: ik krijg een stormpje van verontwaardiging over me heen die er vooral op neer komt dat ik een nitwit ben die het weer beter denkt te weten en dat er weer eens geen respect betoond wordt voor sekswerkers.
Waar ik op gehoopt had, een open gesprek over mijn gedachte (stelling?) blijft uit.
In het besef dat door de eerste reacties de toon al gezet is en een goed gesprek niet meer gaat lukken in deze sfeer en met max 140 tekens besluit ik het stormpje over te laten waaien.’
Maar ik bleef denken hoe ik die gedachte nader zou kunnen toelichten.

In de hele wereld zetten momenteel vrouwen en soms ook mannen ‘Me too’ op hun facebook pagina, in een tweet of welk social medium dan ook. Velen vertellen daarbij over hun persoonlijke ervaringen met seksueel geweld of intimidatie. De omvang van deze wereldwijde actie is zo massaal dat talkshows ineens vol zitten met vrouwen die hun ervaringen delen.

Sekswerkers betogen nog wel eens dat zonder hun goede werk er nog veel meer mannen vrouwen seksueel zouden lastig vallen of erger.
Ik zet daar vraagtekens bij.
In de talkshows en de persoonlijke verhalen in de sociale media komt vaak naar voren dat vrouwen hun ervaringen niet delen, laat staan er aangifte van doen uit angst niet geloofd te worden of voor de gevolgen voor hun baan, relaties enz.
Daarnaast denken we vaak dat het onze eigen schuld is. Ik ken dat gevoel. Na een verkrachting heb ik jarenlang gedacht dat het mijn eigen schuld was omdat ik zo stom was geweest het aanbod van iemand die ik alleen uit de kroeg kende om me naar huis te brengen, aan te nemen.

Met mijn tweet lijkt het misschien of ik de schuld weer bij vrouwen leg. Maar ik denk dat man en vrouw slachtoffer zijn van een eeuwenoude seksuele moraal en machtsdenken dat niet deugt. Het zijn mannen die hun seksuele driften kennelijk op allerlei momenten niet kunnen beheersen, maar wij vrouwen hebben die mannen gebaard. Vrouwen hebben die mannen opgevoed, al dan niet alleen, met andere vrouwen of met een man samen.
Over mannen maken opvoedende vrouwen zich vaak geen zorgen dat hun seksueel geweld kan overkomen. Niet terecht, want het wordt steeds duidelijker dat ook jongens en mannen met seksueel geweld te maken kunnen krijgen. Als dat gebeurt is de schaamte bij mannen vaak nog groter dan bij vrouwen. Immers, als man ben je stoer, kun je voor jezelf opkomen. Vrouwen daarentegen dienen als het zwakkere geslacht beschermd te worden. Vaders hebben vaak geen enkel probleem met de seksuele escapades van hun opgroeiende zonen, maar hun dochters worden vaak zo kort mogelijk gehouden. Ook moeders hebben vaak nog zo’n dubbele moraal. Ja ik noem het dubbele moraal, want kennelijk vinden we seksuele vrijheid voor jongens normaal maar dienen meisjes zo lang mogelijk kuis te blijven. Ben je dat niet, dan word je al snel een slet genoemd of erger…
We schijnen massaal te denken dat de manlijke geslachtsdrift groter is dan die van vrouwen. Maar bij vrouwen die zich aan de seksuele onderdrukking ontworsteld hebben en hun seksualiteit hebben ontwikkeld, al dan niet tot en met squirten aan toe, blijkt vaak de geslachtsdrift te sterk voor sommige mannen.
Mannen hebben nog vaak liever gedweeë vrouwen, zowel seksueel als op het werk.
‘De man'(even generaliseren ;-)) acht zich machtig en eist zijn rechten op seks op.
Krijgt hij die niet thuis, dan kan hij naar de hoeren. Opvallend is ook dat er wel ‘afwerkplekken’ voor homo’s’ zijn, maar nergens voor lesbiennes.
We lijken nog steeds normaal te vinden dat mannen hun geslachtsdrift overal moeten kunnen bevredigen. Zolang wij dat massaal denken, bevorderen we het machtsdenken van mannen. Vrouwen die graag gewillig geld verdienen aan het bevredigen van de manlijke drift bevestigen het ‘normaal’ zijn daarvan. Veel sekswerkers vertellen daarbij dat het gevoel van macht dat het ze geeft heel prettig is. Tot de man zijn macht met geweld wil laten voelen. (Om het nog maar niet te hebben over dat in de hele wereld vrouwenhandel toeneemt)
Ik vind het Utrechtse gemeentebestuur dapper dat ze aangeven sekswerk niet langer zo normaal te vinden.

.

.

.
Ik schreef eerder een column over mannenseks.
Over de seksuele moraal in onze huidige maatschappij schreef ik in 2009 het artikel seks als bijbaan

Griepprik

Het is weer die tijd van het jaar; huisartsen roepen massaal hun patiënten uit de zogenaamde risicogroepen op om een griepprik te komen halen. Je behoort tot die risicogroepen als je de 60 gepasseerd bent of hart- en vaat- of long- of suikerziekte hebt of een nieraandoening, verminderde weerstand hebt door chemotherapie enz. Dat zijn dus best veel mensen.
Bij mijn oproep zit dit jaar een uitgebreide fullcolour folder. Natuurlijk samengesteld door het RIVM, dé Nederlandse instelling die namens de overheid Nederlanders wil laten vaccineren voor van alles en nog wat. Het RIVM is natuurlijk ook betrokken bij de massale distributie van jodiumtabletten die plaats gaat vinden in grote delen van het land.
Het RIVM schrijft daarover: Door tijdens een eventueel nucleair incident de jodiumtabletten te slikken, raakt de schildklier verzadigd met stabiel jodium. Hierdoor wordt de opname van radioactief jodium in de schildklier gestopt.
Nou dat is mooi natuurlijk. Maar bij radioactieve straling zijn wel meer organen betrokken dan de schildklier lijkt me…
Ik heb ernstige twijfels bij het nut van die verstrekking, maar voor de farmaceutische industrie is het weer een lekkere inkomstenbron. Minister Schippers die met dit plan is gekomen heeft al vaker laten zien dat ze haar pijpen laat dansen naar ‘big pharma’ en alleen al daarom mogen we blij zijn dat ze in Rutte III niet terugkomt als minister.
Big Pharma, de term die de laatste paar jaar in socia media is ingeburgerd en bijna altijd synoniem is voor kritiek over de uitbuiting die deze industrie pleegt, verdient ook goed aan alle inentingen, zoals de griepprik en alle preventieve entingen bij kinderen.
Vooral bij dat laatste zetten steeds meer mensen vraagtekens. De eerste entingen worden nu al meestal gegeven bij gezonde babietjes van zes (6!) weken. Er wordt tegenwoordig ingeënt voor kinderziekten die we vroeger als normaal beschouwden, zoals de bof en mazelen. Ze worden ons nu voorgeschoteld als gevaarlijke ziekten, maar de risico’s zijn uiterst klein. Tal van artsen en wetenschappers relateren het toenemen van allerlei kwalen bij volwassenen aan de entingen in hun jeugd. De weerstand die we vroeger opbouwden door die kinderziekten te krijgen, had zijn nut beweren deze artsen en wetenschappers.
Uiteraard is Big Pharma het daar niet mee eens. Zoals Big Pharma ook alle rapporten en onderzoeken en bewijzen over alternatieve behandelingen die werkzaam zijn bij kanker van tafel veegt. Logisch, kanker is vermoedelijk de grootste ‘melkkoe’ van de farmaceutische industrie. De chemokuren worden inmiddels voor zulke exorbitante prijzen verkocht dat zorgverzekeraars en artsen, in feite wij allemaal, opgezadeld worden met ethische discussies over wie er wel en niet voor de duurste behandelingen in aanmerking mogen komen.
De patiënt die te horen krijgt dat hij kanker heeft belandt in een rollercoaster waarbij al kort na de diagnose een behandelingsvoorstel wordt gedaan. Vaak wordt al na 1 of 2 weken begonnen met de eerste chemo of bestraling. Dat lijkt misschien gunstig, maar het gaat allemaal zo snel dat terwijl je al een enorme schok moet verwerken je echt geen tijd hebt om goed op een rijtje te krijgen of je die voorgestelde behandeling wel wilt. Tuurlijk, de doktoren en verpleegkundigen zijn uiterst zorgzaam en lief voor je en doen hun uiterste best. Dat is geweldig, en daardoor voel je je ook een beetje veilig en in goede handen.
Maar een gesprek over alternatieven zit er bij het ziekenhuis niet in. Je moet al een flink eind thuis zijn in die wereld, wil je daar voor kiezen. En dan nog; legio zijn de mensen die aarzelen en waarvan de druk van de omgeving om toch vooral te doen wat de dokter zegt te groot is om serieus naar alternatieven te kijken.
Chemo’s krijgen is zo ingeburgerd, lijken we zo normaal te vinden dat je iemand die net de diagnose kanker heeft gekregen eigenlijk niet eens aan kunt doen om te vertellen wat er allemaal aan rapporten is over hoe die chemische troep je lichaam kapot maakt.
De griepprik is ook ingeburgerd.
Maar ik hoef hem niet.
Ik neem het risico wel.
Om griep te krijgen.
In de meer dan zestig jaren dat ik leef, heb ik een aantal keren griep gehad. Als het echt een zware griep was waardoor ik een paar dagen barstte van de spierpijnen bijvoorbeeld en in bed bleef liggen, was dat niet leuk natuurlijk. Maar volgens mijn artsen was het altijd een nieuwe variant. Die zit pas in de griepprik van volgend jaar. Door de griepprik zou ik als ik ziek word minder zware griep krijgen. Maar dat geldt alleen voor al langer bestaande varianten en daar heb ik hoogst waarschijnlijk al weerstand tegen opgebouwd. Zolang mijn immuunsysteem nog goed werkt, blijft Big Pharma daar vanaf. Daar verandert een uitgebreide kleurenfolder van het RIVM niets aan.

NB.
Volgens Skepsis hoor ik omdat ik geen griepprik wil als patiënt in een gesloten inrichting. (Zie laatste regel van dit artikel).
Daar tegenover staat dit artikel van Wij worden wakker.
Wie zich al googlend zelf gaat oriënteren zal tussen deze twee uitersten vele varianten vinden.