Goed jaar

Toen vorig jaar het aantal echte wenskaarten dat ik mocht ontvangen een dieptepunt van amper 10 bereikte, besefte ik ineens hoe leuk die echte kaarten eigenlijk zijn. Hoe mooi en inventief sommige digitale groeten ook zijn, ze hebben ook iets vluchtigs. Meestal bekijk je ze maar éen keer en bij het schonen van je telefoon zijn al snel al die gifjes en andere plaatjes en videootjes aan de beurt.
Toegegeven, veel standaard kerst- en nieuwjaarskaartjes verdwijnen bij het oud papier nadat ze een paar weken aan een koord gepronkt hebben. Maar je ziet ze tenminste vaker en ook je bezoek kan ze bewonderen. En dan zijn er ook de zelfgemaakte kaarten, of kaarten met prachtige teksten van mijn creatieve vrienden en kennissen die ik soms nog jaren bewaar.
Ik besloot dit jaar ergens daar tussenin te gaan zitten door mijn gigantische voorraad ansichtkaarten die ik in de loop der jaren verzameld heb, aan te spreken en iedereen een unieke kaart met een unieke wens te sturen. Geen kerstkaarten, maar mooie foto’s, bijzondere prenten en teksten. Ook de foto’s die champagnehuis Moët & Chandon ooit als relatiegeschenk gaf aan het eind van een bezoek aan hun eeuwenoude vestiging in Epernay, leken me heel geschikt. Dat de foto’s vooral van de kelders met de flessenrekken waren en van de eeuwenoude kastelen en ouderwetse tuinen, mocht de pret niet drukken. Champagne en nieuwjaar horen bij elkaar tenslotte en bovendien waren het prachtige oude kaarten van minstens 40 jaar oud.
Nog wat decemberzegels gekocht en ik ging vrolijk aan de slag.
Dat viel tegen.
Het bleek iets lastiger dan gedacht om een enigszins toepasselijke kaart te vinden voor iedereen. Het aantal bij het moment van het jaar passende echt mooie kaarten viel een beetje tegen, maar wat echt tegenviel was het vinden van het juiste adres. Kennelijk heb ik mijn adresboekje al jaren niet meer bijgewerkt.
Ook andere correspondentie blijkt al jaren volledig digitaal te gaan. Als ik bij iemand op bezoek ga, weet ik het huis meestal wel te vinden en als ik nog niet eerder op een adres geweest ben, schrijf ik dat in mijn agenda en steeds vaker als notities in de telefoon. Of ik typ het in bij 9292 of bij Google maps. Soms bel ik nog even vanuit de trein of bus om het juiste huisnummer te vragen.
Om het nog lastiger te maken had ik net een paar weken een nieuwe telefoon.
Sommige adressen kon ik nog wel terugvinden in mailtjes en Facebook chats e.d., maar door die tijdrovende klusjes was het al kerst voor ik het wist.
Na twee sets decemberzegels te hebben gebruikt, en de kaarten geschreven van mensen die op loop- en fietsafstand wonen, heb ik een groet gestuurd via WhatsApp, een bericht op FB geplaatst en een enkeling die geen van beide media gebruikt kreeg of krijgt nog een persoonlijke e-mail.
Dus sorry lieve vrienden en kennissen als jullie tot de mensen behoren die dit jaar weer geen kaart per post hebben ontvangen…
Ik beloof dat ik een nieuw adresboekje ga kopen (het oude is al jaren vol en is steeds meer op een kladblok gaan lijken met alle verhuizingen en.. overlijdens) en ik ga opnieuw verzamelen.

Ondertussen krijg ik vele lieve kaarten en prachtige wensen. Wat me vooral opvalt is dat zoveel lieve vrienden zo oprecht wensen dat 2018 een goed jaar zal worden.
Het zal tijd worden.
We zijn al jaren met zoveel Liefde bezig om het beste van onze levens te maken en daarbij – meestal stilletjes – voorbeelden voor anderen te zijn, het wordt tijd voor een kentering.

Ik wens iedereen,
nee ga er gewoon vanuit, dit wordt
een heel goed jaar!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s