Verdienmodel

Zodra je een bedrijfje begint of als kleine zelfstandige wilt gaan werken en financiering nodig hebt, word je gevraagd naar je verdienmodel. En bij dat verdienmodel hoort een marketingplan.
Bijvoorbeeld: als je een dropwinkeltje wilt beginnen moet je goed nadenken over waar je die vestigt. Wellicht in een wijk waar veel mensen wonen die van drop houden? Hoe zorg je dat die mensen drop bij jou komen kopen en niet bij de supermarkt of een van de drogisterij ketens?
In marketingtermen: wat is de meerwaarde die je je potentiële klandizie voorhoudt?

Bij grote bedrijven gaat het anders. Die bedenken producten waar ze zoveel mogelijk aan kunnen verdienen en creëren daarvoor een markt. Het product kan totaal overbodig zijn, als je maar een goed verhaal hebt kun je het verkopen lijkt het motto.
Voorbeeld: iedereen was tevreden met zeep om zich te wassen.
Maar het stukje zeep bij aanrecht en in het toilet was volgens de marketeers niet hygiënisch genoeg en dus moesten we aan het plastic flesje met pomp voor hygiënische handzeep. Liefst antibacterieel. Wat de milieubeweging ook tegenwierp over die bacterie dodende spullen, gezondheidsgoeroes zeiden over het gevaar van bacteriën doden die snel weer terugkomen. De marketing was zo slim in elkaar gezet dat nu de meeste Hollandse huishoudens weer meer plastic flesjes bij het afval dumpen.
De cosmeticaproducenten bedachten douchegel met o.a. SLS. Dat haalt het vet uit je huid en dus heb je daarna bodylotion nodig en die maken ze ook. Zo vertellen ze het je niet, maar met slimme marketingtechnieken en -trucs maakten ze het publiek lekker voor douche gels want die schuimen zo lekker en voelen zo lekker zacht aan en ruiken zo delicaat. Ze maken nog steeds mooie advertenties en tv-spotjes met prachtige dames en gespierde heren die pikant onder het ‘romige schuim’ zitten. De douchegel of bodywash verkochten ze aanvankelijk met allerlei leuke acties met douchesponsjes en -friebels erbij die het schuim nog schuimiger maken en het product tot een leuk weggeefcadeautje bestempelden.
Douchegels doen tegenwoordig twee dingen; naast het ontvetten door SLS wordt er ook een dun filmpje op je huid gemaakt waardoor je denkt dat je huid er lekker zacht van wordt. Maar schijn bedriegt. En dus heb je bodylotion nodig. De cosmetica industrie zorgt voor reclame acties waarbij je als je twee producten samen koopt fikse korting krijgt. Zo hebben ze een goed verdienmodel gecreëerd.
Ze hebben met hun verdienmodel en marketingtrucs een behoefte gecreëerd waardoor in Nederland steeds minder mensen gewone zeep gebruiken en we massaal steeds meer chemicaliën en microplastics door het douche putje spoelen en ons lichaam vergiftigen waardoor we steeds vreemdere ziektes krijgen.

Met haarproducten is een vergelijkbaar verdienmodel bedacht.

Ook in alle andere industrieën worden producten gemaakt die we eigenlijk niet nodig hebben.
Hoeveel producten en apparaten heeft u in kasten staan die u misschien maar 1x per jaar of zelfs helemaal nooit meer gebruikt?
 
Marketing is een vijand van duurzaamheid.
 

 

 

 

 

Advertenties

Zeg het met bloemen

Met een groot bos in haar hand en nog een op het bagagerekje voorop haar fiets, gaat ze op hoog tempo op het fietspad door het zonovergoten park. Maar haar gezicht staat op onweer.
Fysiognomie, daar moet je geen waarde aan hechten, zei mijn ex geregeld. Hij heeft psychologie gestudeerd.
Maar ik kan het niet laten om eerste indrukken te krijgen van mensen die me om wat voor reden dan ook opvallen in het voorbijgaan.
Kijkt die fietsende vrouw met haar prachtige boeketten zo omdat ze haar bril niet op heeft? Of omdat ze al haar aandacht bij het verkeer nodig heeft en tevens bij de twee boeketten?
Of is er iets in haar leven aan de hand waardoor ze niet kan genieten van zo’n stralende aankoop bij stralend weer?
Ik moet denken aan hoe vaak ik bloemen kreeg van mijn ex.
Meestal als er iets vervelends tussen ons was voorgevallen. Of als er echt iets te vieren viel. Jarenlang heb ik verlangd naar een mondeling excuus en liefst een lange ‘hug’ i.p.v. die bloemen. Maar op den duur kon ik niet anders dan accepteren dat hij kennelijk zo in elkaar zat. Mijn ex dus.
Ik schat de vrouw op de fiets in als een werkende. Wellicht gaat ze met die twee boeketten twee medewerkers in het zonnetje zetten.
Zou ze dan wel de zon op haar gezicht kunnen toveren?
In onze samenleving worden de boeketten steeds groter, veelzijdiger en prachtiger.
Maar de bloemen ruiken al jaren niet meer.

Ik koop nog maar zelden bloemen. Ik pluk ze, vooral uit eigen tuin. En liever pluk ik er eentje die ruikt om weg te geven, dan die vooral uiterlijk fraaie boeketten te geven.
Bijna drie jaar geleden kreeg ik met kerst een groot boeket met daarin vooral rode rozen. De rozen waren in een soort kaarsvet gedoopt en met glitters bestrooid.
Toen het levende groen lelijk begon te worden stonden de rozen er nog steeds florissant bij. Ik heb de stelen verwijderd en de rozen zien er in hun schaaltje nog steeds even fraai uit als toen ik ze kreeg.
Het heeft wel wat, die combinatie van kunst en natuur.
Maar blij word ik van die ene roos aan een struik, in de prachtige nazomerzon vandaag. Zo mooi om te zien. En hij ruikt ook nog!

Siliconen in haarproducten

Kappers moeten een deel van hun inkomsten halen uit de producten die ze verkopen, dus als zij je vertellen dat alle producten die je in de winkel kunt kopen siliconen bevatten en dat slecht is voor je haar, is dat iets wat ik een beetje wantrouw.
Die siliconen vormen een laagje om je haar, waardoor je haar zacht aanvoelt en gaat glanzen. Maar in feite vindt er geen echte verzorging plaats van je haar. Vooral mensen met droog haar herkennen vast wel dit probleem: als je je haar verzorgd hebt ziet het er goed uit. Maar een of twee dagen later is het alweer droog.
Dit zou kunnen duiden op dat de kappers gelijk hebben.
Tijd voor onderzoek dus.

Er bestaan in water oplosbare siliconen. Die wassen gemakkelijk uit. Siliconen die niet in water oplosbaar zijn bouwen een steeds dikker laagje rond je haar.
Siliconen hebben veel verschillende namen, die kun je niet allemaal onthouden, maar dit kun je misschien wel onthouden: alles wat eindigt op -cone, -conol, -col of -xane is niet in water oplosbaar.
Ik pak er de loep maar eens bij en bekijk de kleine lettertjes op conditioners::

Loving Blends: amodimethocone, propylene glycol (houdt vocht vast)
Andrelon: Dimethicone (maakt filmpje om het haar), amodimethicone
Elvive: amodimethocone

De kappers hebben gelijk dus. Maar eh, de kapper die het me vanmorgen vertelde gebruikt kappersmerk Matrix en wat lees ik op hun conditioner: amodiomethcone.
Hoe zit het dan met die silicone (die kennelijk door elke fabrikant net ietsje anders wordt gespeld)?
Ik lees: ” aminopropyl dimethicone en amodimethicone zijn niet water oplosbare siliconen, maar het veroorzaakt niet zo snel build up. Deze siliconen kun je uit je haar wassen met een shampoo dat cocoamidopropyl betaine bevat. Je hebt dus geen sulfaat shampoo nodig.”

Ik lees “: “Cocamidopropyl betaïne is een amfoteer surfactans (= oppervlaktespanning verlagend middel) dat wordt gebruikt als schuimmaker in vele ‘rinse off’ huidverzorgingsproducten. Deze stof is de uitzondering op de regel dat contactallergie op cosmetica wordt veroorzaakt door de ‘stay on’ producten.”
Even goed lezen. Het betekent dus “potentieel beroepsrisico voor mensen werkzaam in het kappersvak en in de schoonheidssalons”.

Ik heb er maar vanaf gezien de etiketten van shampoos te controleren op Cocamidopropyl betaïne.