Oeverloos

Elk jaar rond deze tijd worden de oevers van natuurlijke wateren aan de randen van de stad bijgewerkt. Of beter gezegd: het groen langs de oevers wordt dan gesnoeid. Dat gebeurt tamelijk rigoureus; riet en ander groen, overhangend loof en takken van bomen en struiken worden afgesneden. Dat gebeurt ten dele op de oever, waar mechanische zeisen vrijwel al het groen wegmaaien zodat er ineens een soort bruin graslandje ontstaat.
Een paar dagen geleden heb ik een tijdje staan kijken naar een bootje dat in de Biltse Grift met een grote snoeizaag overhangend groen te lijf ging.
Het zal wel moeten omdat er in die watertjes gevaren wordt. Weliswaar alleen kleine plezier vaartuigjes, maar ook daarvoor moet de overheid de doorgang garanderen.
Net als voor wegverkeer.
Vorige week dacht de chauffeur van een zeer grote vrachtwagen met ook nog een hoogte van zeker 4 meter dat hij door ons kleine straatje moest kunnen rijden. Nee, dus. Hij reed een boom uit het lood die meteen een noodkap moest ondergaan.
Complimenten voor de Gemeente die alles binnen no time onder controle had. Nog geen 2 uur na de aanrijding van de boom restte alleen nog wat droge blaadjes van de 35 jaar oude sierkers.
Ik leerde daarbij iets vreemds: niet de gemeente gaat de schade verhalen op de meubelfabrikant of diens chauffeur maar andersom. De gemeente dient als wegbeheerder een doorgang van 4 meter 20 te garanderen. De boom had daar deze zomer waarschijnlijk een paar centimeter van afgesnoept. Het was ook nog de grootste boom in ons straatje, zodat door diens wegvallen de groentunnel die de bomen met elkaar vormden een heel stuk kleiner is geworden.
Oordeel zelf: zo’n straatje rijd je toch niet in met een giga vrachtauto van ruim 4 meter hoog?
Al die schade van zoveel dommigheid kost niet alleen een boom, maar ook ons belastinggeld.
Ook die oevers worden bijgehouden van gemeenschapsgelden. Daarom snap ik nog iets niet: waarom wordt het groen dat vanaf het water gesnoeid wordt, niet opgevist? Nu alles mechanisch gaat zou dat toch ook kunnen met een schuiver en grijper aan een bootje? Nu blijft het afgesneden groen grotendeels gewoon drijven tot het naar de bodem zinkt. Daardoor slibt de bodem sneller dicht en moet er vaker gebaggerd worden. Leuk voor de werkgelegenheid, maar of de natuur dit soort acties kan waarderen?
En zou het zo erg zijn als die plezierbootjes een metertje minder doorgang hebben bij zulke brede wateren als de Biltse Grift? Meerkoeten, futen en andere watervogels maken in dat water dat langs natuurpark Bloeyendael loopt, in het voorjaar graag hun nesten onder overhangend groen…

20190826_152939

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s