Wat kunnen we doen?

Ons tuinderscomplex ligt in een buurt waar de bewoners niet hun eigen groenten verbouwen. Wij tuinders zijn in hun ogen maar een beetje vreemde snuiters.
Als er een keer een appeltje gestolen wordt, moeten we daar niet boos om worden maar gewoon een appeltje weggeven en een kwinkslag maken, vinden de buurtbewoners.
Daar zijn de meeste tuinders niet goed in. Ze worden angstig van de groepen jongeren die zich door de corona maatregelen ernstig begonnen te vervelen. Uiteindelijk maakte die buurtjeugd ons, de tuinders, ‘die anderen’, tot doelwit.
Zolang onze tuindersvereniging bestaat hebben we van tijd tot tijd last van buurtjeugd, maar het is nog nooit zo ernstig geëscaleerd als in deze tijd. We hebben als vereniging inmiddels duizenden euro’s schade aan vernielingen waarbij vooral onze hekken, sloten en heggen het doelwit zijn. Maar ook werd met een molotovcocktail een knotwilg in de fik gestoken, er zijn diefstallen en allerlei andere vormen van overlast en vernielingen en inmiddels ook aanhoudingen en arrestaties.
Kortom: het is flink geëscaleerd.
Het doet mij denken aan de zuidelijke grenzen van Europa en ik vraag me af hoe dat in godsnaam zal gaan als steeds meer mensen als klimaatvluchteling naar leefbaardere oorden willen.

Thomas van Luyn schreef een vermakelijke en nuchtere column over de nieuwe beeldenstorm die lijkt te zijn losgebarsten.
Relativerend schrijft hij: “Alle mensen hebben wat op hun kerfstok, zelfs de Gandhi’s en de Mandela’s. Dat hoort nu eenmaal bij ons menselijke ras.”
Is dat zo? vraag ik me af. Mensen leren van hun fouten, dat is waar, maar elk kind komt in de wereld zonder vooroordelen. Het zijn de opvoeders, ouders, omgeving, school, samenleving, die allerlei normen en waarden op het kind projecteren. Een kind is een al liefde, zaken als haat worden aangeleerd.

Mensen wanen zich allemaal God. En dat is niet zo gek, want we zijn allemaal onderdeel van het goddelijke leven, allemaal deel van hetzelfde ecosysteem; Moeder Aarde.
Maar we hebben geen goden nodig die ons eventjes vertellen wat we wel en niet moeten gaan doen en het laatste wat we nodig hebben is het versterken van het wij/zij denken dat door mensen als Trump juist wordt aangewakkerd.
Wat we nodig hebben is meer begrip voor elkaar, helen van aangeleerde haat enz., voelen hoe verbonden we met elkaar zijn.
We zijn niet de goden die de hele aarde moeten bestieren.
We zijn een diersoort die de aarde overheerst en al het leven op aarde bedreigt, inclusief onszelf.
Wat we nodig hebben is dat we elkaar helpen, steunen in onze heelwordingsprocessen. Zoveel mensen zijn gedurende hun leven verknipt geraakt, beschadigd, van zichzelf en de natuur vervreemd, hun pijn verhindert hen te kijken naar hoe de dingen echt zijn. Laten we elkaar accepteren zoals we zijn en helpen waarmee de ander geholpen wil worden.
Om weer in balans te komen met ons ecosysteem is die anderhalve meter samenleving helaas een stimulans van het wij/zij denken en het omgekeerde van wat we nodig hebben. Al zou je ook kunnen zeggen dat afstand houden een vorm is van voor elkaar zorgen.

Hans Benjamins van het gloednieuwe ‘sociaal intelligent collectief platform’ Wenoow zegt het zo:
“Mensen zijn gewend te denken in termen als ‘What’s in it for me?’. Maar het gaat erom: wat kan ik voor de ander betekenen?”
Het is even wennen aan Wenoow wellicht. Het vergt dat je openstaat voor de simpelheid ervan ;-).
Maar wie wil kan er zich nu gratis registreren en o.a. met mij al van gedachten wisselen over hoe we de samenleving tot een andere, mooiere, liefdevollere kunnen maken.

One thought on “Wat kunnen we doen?

  1. Pingback: China | matrja's nature

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s