3,5 procent

In al het gekrakeel rond Corona worden andere berichten snel over het hoofd gezien.

Toch zijn op de hele wereld mensen bezig om de grootste milieuramp ooit, door sommige klimaatverandering genoemd, proberen te bestrijden. Daar zijn ontelbare wetenschappers bij betrokken, die op allerlei terreinen onderzoek doen. Sommige wetenschappers zoeken het in technologische oplossingen, maar er zijn er ook die meer holistisch kijken.

Die laatste soort wetenschappers wordt nogal eens geciteerd door organisaties als Avaaz en SumofUs die nog steeds geloven dat via wereldwijde enquêtes veranderingen kunnen worden afgedwongen. Ik heb daar steeds meer twijfels bij, aangezien het wereldwijde machtsnetwerk onverdroten doorgaat met hun plannen uitvoeren. Maar er worden zeer interessante bevindingen gemeld via die enquêtes. Zoals deze:

“Als we 50% van de aarde beschermen tegen gebruik door mensen, kan ons ecosysteem zich stabiliseren en regenereren en kan het leven op aarde zich herstellen.“

23 December stuurde Avaaz een bericht de wereld in dat wetenschappers van Harvard zouden hebben ontdekt dat als 3,5 procent van de wereldbevolking zich op geweldloze, vredige wijze tegen iets uitspreekt, de verandering nagenoeg gegarandeerd is.

Het doet me denken aan wat Maharishi Mahesj, de grondlegger van de Transcendente Meditatie, kortweg TM, al jaren geleden beweerde. Deze yogi die veel aanhang had onder beroemde mensen, zoals in de zestiger en zeventiger jaren de Beatles, had een theorie over als er maar genoeg mensen mediteerden, criminaliteit zou afnemen en wereldvrede dichterbij kwam.

In 1974 stelde Maharishi dat er een meetbare coherentie van vredig bewustzijn in een samenleving zou komen als TM door een relatief klein aantal mensen (1% van de bevolking) in die samenleving werd beoefend. Dit fenomeen werd door aanhangers het ‘Maharishi Effect’ genoemd. Naar aanleiding van dit ‘Maharishi Effect’ ondernam Maharishi in 1975 een reis naar 5 continenten en sprak op grote bijeenkomsten om de “Dageraad van de Tijd van Verlichting” aan te kondigen, de aankondiging van het allereerste begin van een tijd van harmonie op basis van bewustzijnsontwikkeling door meditatie.

Daarom is Nederland, waar de Maharishi zijn laatste jaren sleet in Vlodrop, vermoedelijk zo’n vredig landje. Immers, hier mediteert minstens 1% van de bevolking regelmatig. Sinds 2004 is Paul Gelderloos de nationale directeur van de TM-beweging in Nederland. “Mijn doel is het samenbrengen van grote groepen mediterende mensen om meer zuiverheid in de atmosfeer te brengen en op die manier de wereld te verbeteren.”

Gisteren overleed zenmeester Thich Nhat Hanh, die wereldwijd bekend staat als grondlegger van Mindfullness. Hij was een vredesactivist pur sang die er van uitging dat als je een staat van innerlijke vrede bereikt, dat ook bijdraagt aan de wereldvrede.

In feite eenzelfde boodschap als Mahesj, maar net even anders verwoord en met andere technieken uitgedragen.

Ook de Tibetaanse geestelijk leider de Dalai Lama hangt dit soort gedachten aan. In feite gaan alle grote boeddhistische leermeesters er van uit dat innerlijke vrede en verhoogd bewustzijn bijdragen aan verbeteren van de wereld.

Het Grote Ontwaken nadert volgens al die leermeesters. Dat is een hoopvolle gedachte in deze duistere tijden.

Laten we in Liefde en vrede helpen anderen ook wakker te worden. Misschien komen we dan snel aan die 3,5 procent…

Naïeve internetpioniers

Toen ik in 1988 voor het eerst achter een computer met een (inbel)modem van 1200 bps zat, werd ik gegrepen door de mogelijkheden van het nieuwe medium. Ik kreeg allemaal visioenen over wat er mogelijk moest zijn, dacht aan papierbesparing door digitale technieken en werd helemaal lyrisch toen eind 1993 de eerste internetbrowser beschikbaar kwam.

En ik niet alleen. Vele andere internetpioniers hadden visioenen van een grenzen vervagende wereld.

“Power to the people” leek binnen handbereik.

Dat de techniek van internet in feite was uitgevonden door defensiespecialisten vonden we een grappige bijkomstigheid. Internet werd door pioniers als ik gezien als instrument voor vrede. Hoe naïef waren we kennelijk.

Nu zijn data en energie de nieuwe peilers voor een economie die in razendsnel tempo wordt georganiseerd. Die haast is er omdat in 2019 in feite de tweede bankencrisis na 2008 plaatsvond, wat razendsnel werd gecamoufleerd door de pandemie.

Met een pandemie erbij zijn controlesystemen een peuleschilletje voor de regeringen die als marionetten van de grote geldbezitters (1% van de wereldbevolking heeft nu al meer dan 90% van alle ‘oude’ valuta in de wereld in handen) doen wat die multirijken dicteren.

Het sociale kredietsysteem dat in China wordt uitgerold en in delen van dat grote land al in werking is getreden, lijkt de voorloper van wat ons wereldwijd te wachten staat. We zijn slaven van het nieuwe systeem dat dankzij een steeds sneller internet (5G!) al grotendeels is ontwikkeld.

Nog een paar coronavarianten en het verder toepassen van slimme marketingtechnieken waarbij zelfs NLP volop wordt ingezet om de bevolking angstig te houden voor het virus dat al in 2006 werd geregistreerd als ‘bio-wapen’ en het nieuwe systeem functioneert. Een digitaal technologisch systeem, waarbij de machthebbers liefst zo snel mogelijk cash geld zien verdwijnen.

Lockdowns zijn een aanval op het midden- en kleinbedrijf, terwijl het de grote spelers alleen maar rijker maakt. Supermarktketens als Ahold en internetwinkels zoals Amazon, Ali Expres en Bol.com spinnen garen bij de lockdowns, terwijl steeds meer middenstanders niet meer weten waar ze het zoeken moeten.

Rutte IV beweert geen geld te hebben voor verbeteren van de zorg, maar een veelvoud van wat daar noodzakelijkerwijs in geïnvesteerd zou moeten worden, wordt gestoken in digitale controle- en identificatiesystemen zoals het zgn. coronapaspoort. Een duidelijker indicatie dat het helemaal niet om onze gezondheid gaat, is bijna niet voor te stellen. Al eens gezien hoe groot die QR code van de app is? Daar kunnen makkelijk naast je gezondheidsgegevens, al je bank- en andere privacygevoelige gegevens bij worden opgenomen. Nog ‘even’ en privacy is net zo’n farce als onze zogenaamde democratie.

En het opmerkelijkste van alles: het is allang geen geheim meer hoe het echt zit. De machthebbers schrijven er gewoon openlijk over, er wordt zelfs al steeds minder moeite gedaan om kritische geluiden van het internet te verwijderen, zo zeker zijn de machthebbers er van dat hun uitrollen van een digitaal technologisch systeem niet meer te stoppen is.

Is het dat ook echt niet meer?

Wat zou er gebeuren als burgers overal in de wereld doorzien dat hun angst een gecreëerde angst is, dat via die angst het oude principe van verdeel en heers wordt toegepast en burgers massaal ongehoorzaam gaan worden? Hoe totalitair zou het nieuwe systeem zich dan laten zien?

Ik vraag me eigenlijk nog maar een paar dingen af:

als het beleid van onze regering gaat slagen en er nog meer datacenters en distributiecentra in ons land worden gebouwd:

-Krijgen die lelijke dozen op hun platte daken dan eindelijk zonnepanelen?

-Kan het de machthebbers nog wat schelen als de energielevering voor de gewone burgers niet meer gegarandeerd kan worden en die bijv. in de winter in de kou komen te zitten?

-Zijn datacenters nu een vrijwaring of juist een risico wanneer er nog een oorlog met bommen wordt toegevoegd aan de huidige van de multirijken tegen steeds angstiger wordende bevolkingen?

-Of is er misschien toch iets van die vrede die internetpioniers in hun visioenen zagen gerealiseerd en zijn oorlogen straks ook alleen nog digitaal?

-Hoe machtig zijn wapenhandelaren eigenlijk nog?

The Wappie story

(Ik dacht dat mijn vorige column mijn laatste zou zijn in deze kersttijd. De vandaag ingestelde lockdown bracht me op deze)

Wie het huidige beleid rondom de pandemie bekritiseert, wordt doorgaans direct weggezet als een ‘wappie’.

Ik heb me de afgelopen twee jaar verdiept in de verhalen van de ‘wappies’ en zoveel mogelijk van hun verhalen proberen te checken. Hoewel ik ooit een aantal jaren werkte als onderzoeksjournalist, was en is dat nog steeds niet eenvoudig. Wat het extra moeilijk maakt, is dat wat als ‘bewijzen’ werd en wordt gepresenteerd, soms weer van het internet verdwijnt. Ik heb daarom besloten om mijn samenvatting van de wappie stories niet van links te voorzien. Die veranderen toch steeds.

Sommige wappies zullen wellicht (delen van) mijn samenvatting niet bevestigen. Wie, al dan niet wappie zijnde, de al dan niet bestreden feiten in dit artikel wil verifiëren, nodig ik van harte uit zelf op onderzoek te gaan.

Dit is mijn samenvatting:

Het covid19 virus is man-made.

Een groep journalisten vroeg op veel plekken in de wereld patentaanvragen op en ontdekte dat voor de genetische code van het virus al jaren her patent is aangevraagd. In 2006 is dat patent verleend waarbij het virus werd aangeduid als ‘bio-wapen’.

In Wuhan staat het grootste viruslaboratorium van China. Rond het laboratorium zijn diverse samenwerkingen met Amerikanen gesignaleerd. Foto’s van officiële bijeenkomsten van Amerikanen, Chinezen en ook bobo’s uit andere landen rond dat laboratorium circuleren overal op internet.

Het covidvirus is een pLandemie. Om dat mogelijk te maken zijn pal voor het ‘uitbreken’ van de pandemie de definities van wat een pandemie is, bijgesteld.

De voorzitter van het World Economic Forum (WEF), Klaus Schwab, schreef in 2020 een boek met de titel “The Great Reset’. Dit boek is gewoon overal te koop. Schwab heeft het daarin o.a. over dat er miljarden mensen teveel zijn in de wereld, maar dat pandemieën daar een oplossing voor bieden.

Gideon van Meieren (FvD) vroeg eerder dit jaar aan Rutte over wat hij vindt van het boek van Schwab. Ruttes eerste reactie was dat je wappiestories niet moet geloven. Maar Van Meieren confronteerde hem met een brief (mail) die Rutte aan Schwab heeft gestuurd en waarin hij hem complimenteert met zijn boek. Heel recent heeft Rutte op vragen van een ander FvD-lid bevestigd dat onze regering juridisch afgetimmerde overeenkomsten sluit met het WEF.

De wereld wordt in feite geregeerd door een klein groepje ultrarijken, die inmiddels alle regeringen in hun financiële zak hebben. Het gaat hen minder om het virus dan de mogelijkheden die het hen aanreikt om controle over de bevolkingen uit te oefenen. Een nieuw type mens dient gecreëerd te worden (ook volgens o.a. Klaus Schwab) voor een nieuwe wereldorde.

Angst zaaien zorgt ervoor dat banggemaakte burgers allerlei controlemaatregelen nu voor zoete koek slikken. Bange mensen gaan zich nu voor de derde keer laten vaccineren door de zgn boosterprik terwijl wetenschappers van allerlei disciplines waarschuwen dat er gevaarlijke stoffen in kunnen zitten, zoals grafeenoxide of grafeenhydroxide. Sommige van die wetenschappers overlijden plotseling. Veel meer mensen dan bekend gemaakt wordt in de officiële media overlijden aan de gevolgen van die stoffen, die o.a. plotselinge bloedstolsels veroorzaken. Een lijst van 25 A4’s met namen en andere gegevens van een in 1 maand tijd tijdens de sportuitoefening overleden sporters zou het gevolg zijn van deze stoffen.

Tot zover mijn beknopte samenvatting van alle wappie-stories.

Wat u ermee doet moet u zelf weten. Al raad ik u af er met de paar naasten waarmee u is toegestaan kerst te vieren er bij de kerstboom over te discussiëren. De kostbare zeldzame tijd dat u met geliefden door mag brengen tijdens de vandaag ingegane lockdown kunt u vast wel beter besteden.

Toch nog even een link: een recent ‘wappie’-interview.

Ik wens u een liefdevolle en zo gezond mogelijke kersttijd.

.

Kerstfilms

RTL8 begon al een week voor Sints verjaardag met het uitzenden van kerstfilms, minstens twee per avond zelfs, onder het motto ‘christmas channel’. Allemaal van Amerikaanse origine, mierzoete romantische verhalen en compleet met overdone kerstversiering.

Ik ben niet zo’n tv-kijker, als ik kijk is dat vaak terwijl ik andere dingen doe op mijn laptop. Kerstfilms bleken daar heel goed bij te passen. Geloof het of niet, maar ik heb bijna elke avond minstens één film bekeken op het ‘christmas channel’. Hoewel ik het er niet mee eens ben dat al voor Sinterklaas met kerstuitzendingen wordt begonnen, heb ik er toch met veel plezier naar gekeken. Troostrijke voorspelbare sprookjes, een geweldige remedie tegen al het slechte nieuws in de wereld.

Ik ben niet zo goed in kerst vieren, maar door de films heb ik er nu echt zin in. Vooral de familiespirit trekt me dit jaar bijzonder aan. Te triest voor woorden dat onze regering vindt dat we ook met kerst maar met kleine gezelschappen mogen zijn. Vraag me af of veel mensen zich daaraan zullen houden, vermoedelijk wel, als ik tenminste afga op alle corona-angstige mensen die ik her en der tegenkom. De angst is er goed ingestampt de afgelopen twee jaar.

Met veel of weinig mensen.. wat je ook doet, maak een feestje van je kerst zou ik zeggen.

Ik heb een kerstboompje gekocht, een kleintje, maar wel groter dan voorgaande jaren. Ik kocht nieuwe ledlampjes en heb vandaag de boom versierd met mijn kleindochter van vijf. Op zijn Amerikaans daarbij lekkere ‘hot chocolate’ voor haar gemaakt. “Heb je ook marshmallows?” vroeg ze tot mijn verbazing.

(tekst gaat verder onder de foto)

Behalve de kerstboom heb ik nog meer kerstversieringen in mijn huiskamer aangebracht en terwijl ik dit schrijf schitteren overal om me heen kerstlichtjes,

Volgende week draag ik weer een steentje bij aan een oude familietraditie. De traditie van het bakken, of eigenlijk koken van kersttulband heb ik al jaren geleden van mijn vader overgenomen, die het nog een paar jaar volhield na het overlijden van mijn moeder. Het familierecept stamt nog van mijn opa en misschien zelfs van mijn overgrootvader. Maar dat kan niemand meer bevestigen, ook mijn vader leeft niet meer. Het recept zal ik ter zijner tijd doorgeven aan mijn nazaten.

De smaak van de tulband, die mijn vader trouw pal voor kerst kwam bezorgen, is mijn meest zoete kerstherinnering.

“Kerstherinneringen zijn als lichtjes, die je weer bij jezelf brengen,” zei een van de hoofdpersonen uit zo’n kerstfilm.

Ik wens jullie allemaal een liefdevolle kersttijd waarbij veel mooie nieuwe herinneringen ontstaan.

Zo oud als je je voelt

“Mam, je bent bejaard!”

Mijn dochter is niet altijd complimenteus. Een paar jaar geleden stonden we in een lift op weg naar mijn hoogbejaarde vader. De lift had niet echt een flatterende spiegel. “Jee, wat een oude kop krijg ik ineens,” zei ik. Dochterlief meteen: “Je bent ook oud!”

In een telefoongesprek met mijn dochter bleek weer dat ik een dag achterliep. Vorige week liep ik steeds een dag voor. Volgens mijn dochter is het tijd voor zo’n digitale klok die behalve de tijd ook nog de datum, maand en dag van de week aangeeft. Maar daar heb ik genoeg instrumenten voor in huis, van laptop tot krant en tv. Ik hoef ook geen hoger bed of andere aanpassingen in mijn huis.

Het probleem is volgens mij ook niet dat ik bejaard ben, maar dat ik heel erg gewend ben in het nu te leven. Dat wordt ook steeds makkelijker als je met pensioen bent, je moet niets meer, maar mag des te meer. Mijn dagen lijken daardoor ook erg op elkaar. Dat is geen klacht, maar de constatering van mijn vrijheid: ik mag bijna elke dag van het jaar helemaal zelf bedenken en beslissen wat ik met mijn tijd doe. Mijn enige reguliere verplichting is het uitlaten van mijn hond en dat doe ik met groot plezier. Vooral onze lange wandelingen door de natuur beschouw ik elke keer weer als een geschenk. Afspraken voor leuke ontmoetingen en activiteiten staan in mijn papieren agenda, die ik voor ik ga slapen altijd even raadpleeg, al was het maar om te weten of ik een wekker moet zetten. Meestal hoeft dat niet.

Een paar weken terug moest ik het rolgordijn in mijn slaapkamer vervangen. Decennialang had ik voor dat grote schuine dakraam helemaal niets hangen, waardoor ik o.a. heerlijk bij volle maan in het maanlicht sliep. Maar je wordt wat lichtgevoeliger als je ouder wordt en gezien mijn neiging om op onregelmatige tijden te gaan slapen, werd een rolgordijn nuttig. Ik koos destijds voor een donkerroze, waardoor ik ’s ochtends wakker werd in een prachtige roze gloed. Dat gordijn was van een duur merk, hetzelfde als van het dakraam, dan verwacht je niet dat het maar een paar jaar meegaat, dus kon ik voor een nieuwe net zo goed in voordeliger prijsklassen gaan zoeken.

Helaas kon ik in de voordelige prijzen geen roze vinden en in een opwelling koos ik voor een verduisterend gordijn.

Vreemd genoeg sliep ik de eerste dagen erg kort. Mijn lijf was kennelijk gewend aan het roze licht. Een vriendin raadde aan een klein kiertje open te houden, maar als ik de deur van de slaapkamer openlaat komt er van de gang ook dag- en maanlicht zodat ik een beetje zonder klokkijken kan inschatten hoe laat het is.

Na een paar nachten van slechts 3 a 4 uur was het ineens raak: ik sliep bijna 12 uur aan één stuk en werd pas rond het middaguur wakker…

Nog steeds slaap ik sindsdien als ik geen wekker zet 8 a 10 uur. Dat vergt eigenlijk dat ik ’s avonds vroeger naar bed ga, maar dat ben ik mijn hele leven nog niet gewoon 😉

Het vaste slapen vergt ook dat ik de tijd neem om goed wakker te worden, dus begin ik dan maar met mijn post en andere berichten op mijn telefoon te bekijken. Ook niet echt een goed idee, want voor ik het weet is de ochtend voorbij als ik uit bed kom.

Alweer: ik klaag niet. In tegendeel: ik heb me in geen jaren zo fit gevoeld!

Maar ik vind het dus niet gek dat ik af en toe even niet meer weet welke dag van de week het is.

Natuurlijk laat mijn lijf af en toe middels phpd’s weten dat ik ouder word. Maar daar leef ik dan gewoon naar. Niets aan de hand. Ik voel me blijer, vrijer en gelukkiger dan ooit. Tenzij je me in een hokje probeert in te delen. Wat voor hokje of etiket iemand me ook op wil plakken, ik word daar altijd even treurig van.

Als ik me ooit bejaard ga voelen, laat ik mijn haar wel grijs worden 😉

Plandemie

Veel complottheorieën over deze coronacrisis vinden hun oorsprong in de gedachte dat het geen pandemie maar een pLandemie betreft. Op zich geen verwonderlijke gedachte, als je zaken in aanmerking neemt als dat China’s grootste viruslaboratorium in Wuhan stond en samenwerkte met de Amerikanen. Als er een boek verschijnt van de voorzitter van het World Economic Forum, Klaus Schwab, met de titel ‘the great reset’ en je zijn griezelige ideeën daarin leest. En zo kun je nog wel het e.e.a. vinden dat de gedachte van een plandemie versterkt. Al was het maar dat in de hele wereld de democratie om zeep wordt geholpen door een kleine elite die 90 % en volgens sommigen nog meer van al het geld in de wereld bezit.

Ik sprak daar eerder deze week over met een vriend, een scepticus met een zeer wetenschappelijke manier van kijken. Hij publiceerde in augustus vorig jaar de dystopische roman ‘Zwarte quarantaine’, waarin hij een maatschappij schetst, 9 jaar na het uitbreken van de corona epidemie die al die jaren voortborduurt op de aanpak die we sinds begin vorig jaar kennen.

“Nee joh, een plandemie, dat is gewoon niet zo,” zei hij, ‘dan schat je de mensheid te hoog in, daar zijn ze niet slim genoeg voor.” Dat geldt in ieder geval voor de twee leraren die in ons land de crisis met allerlei maatregelen proberen te managen en keer op keer praatjes verkopen tijdens de zoveelste ‘persco’. Geschiedenisleraar Rutte zei tijdens de persco gisteren dat hij het zichzelf aanrekent dat de coronaboodschap niet overkomt. Onderwijzer De Jonge krijgt steeds donkerder wallen onder zijn ogen van het harde werken.

“Tijd voor een cold case team,” zei Caroline van der Plas in een speech in de Tweede Kamer al op 16 november. Van haar boodschap kun je nog wat leren Rutte! Maar het lijkt wel tweecomponentenlijm waarmee hij aan het pluche geplakt zit.

Ik heb ook nog wel een paar ideeën:

Tweede Kamer: hef het mandaat op dat het demissionair kabinet in januari kreeg t.a.v. het coronabeleid

Zorgverleners: haal een managementlaag weg in de ziekenhuizen

Zorgverzekeraars: schrap die lijsten codes waarmee verrichtingen moeten worden ingedeeld en waar het zorgpersoneel zoveel tijd aan kwijt is

OMT: hef jezelf op zodat je je weer volledig kunt richten op je eigen straatje en belangen. We zijn de outbreak voorbij en moeten leren leven met het virus.

Aanvullingen welkom 😉

In Engeland kleurt alles oranje, maar de maatregelen zijn er sedert ‘freedom day’ niet veranderd. Je kunt je afvragen waarom ‘we’ dat hier maar steeds weer blijven doen en alles rood kleurt…

Pieter Derks legde daarom deze week de basisregels nog maar eens uit.

Verbijsterd

Nog niet eerder heeft het zo lang geduurd dat er zoveel tijd zit tussen mijn vorige column en de nieuwe. Ik heb ook nog nooit zo lang niet aan mijn nieuwe boek geschreven.

Nee, ik ben niet ziek. Heb een keer corona gehad en mijn lichaam bleek dat redelijk goed aan te kunnen. Maar het is wel langer dan zes maanden geleden. Ik sluit niet uit dat ik een of twee keer herbesmet ben geraakt, maar dat is achteraf interpreteren van onverklaarbare vermoeidheid en helaas is er geen mogelijkheid om mijn bloed op antistoffen te laten testen. Maar eigenlijk wil ik het daar niet over hebben, want ik heb geen zin in polariserende gesprekken. Om die reden heb ik ook geen column geschreven over de nog steeds toenemende polarisatie.

In plaats daarvan wilde ik schrijven over positief blijven, maar dat werd doorkruist omdat ik even helemaal uit het lood geslagen was na de eerste persconferentie, amper een maand na het loslaten van de meeste coronamaatregelen, waarin Hugo de Jonge voor het eerst ongevaccineerden de schuld gaf van de toenemende besmettingen. Waarmee hij de polarisatie in de samenleving een nog verdere duw gaf.

Toen bedacht ik dat ik een column kon schrijven over de misvatting dat wetenschap gelijk staat aan de waarheid verkondigen. Maar bij het zoeken naar goede voorbeelden kwam ik zoveel tegenstrijdige cijfers tegen dat ik de weg kwijt raakte.

Nu is dan ineens de 2g samenleving acceptabel.

Ik ben verbijsterd.

En vooral hierdoor:

Hoe is het in Godsnaam mogelijk dat een demissionair kabinet zoveel macht over onze samenleving mag houden?

Ja ik weet, de Tweede Kamer ging in januari akkoord met het demissionair kabinet ten aanzien van de coronamaatregelen een volledig mandaat te geven. Maar hoe is het mogelijk dat de nieuw gekozen Tweede Kamer dat mandaat niet intrekt nu dit demissionaire kabinet onderdeel is van het grote probleem een nieuw kabinet te vormen?

De kabinetten Rutte hebben allerlei zaken in onze samenleving onder het mom van vrije marktwerking zodanig afgebroken en verziekt dat het bijna niet te geloven is. De huidige woningnood, de afgebrokkelde zorg, om maar eens wat te noemen.

Als de Kamer het mandaat zou intrekken, wedden dat er dan in no-time een nieuw kabinet gevormd zou blijken te kunnen worden?

Hoe is het in Godsnaam mogelijk dat er gebeurt wat er nu gebeurt?

Een land verscheurd door vaccinatiebeleid. We volgen nu nota bene Duitsland in dat beleid. Daarvoor moeten eerst nieuwe wetten worden gemaakt die onze grondrechten aantasten. Worden die dan ook na enig gesputter net als vele vorige maatregelen door de kamer geaccepteerd?

Het duurt even voor ik weer over kan tot de orde van de dag vrees ik. En dat geldt nog steeds voor eigenlijk bijna iedereen in ons landje.

Testen voor toegang

In juni kocht ik kaartjes voor de ‘limited edition’ van de Nacht van de Poëzie. Er zou twee keer dezelfde voorstelling van drie uur worden opgevoerd. Om een beetje in stijl te blijven koos ik voor de editie die om half twaalf zou beginnen. De organisatie liet weten dat als de coronamaatregelen op 2 oktober zodanig veranderd waren dat er misschien toch een ‘normale’ Nacht kon plaatsvinden, ze dat zouden doen en dat mijn goedkopere kaartjes geldig zouden blijven. Twee weken voor de Nacht ontving ik een vreugdevolle e-mail van de organisatie, het ILFU, dat ze alles in het werk ging stellen om een vrijwel ‘normale’ Nacht te organiseren. Met een schok realiseerde ik me echter dat er sprake zou zijn van testen voor toegang. Omdat de 38e Nacht voor de Poëzie de eerste zou worden voor mijn vriendin besloot ik geen spelbreker te zijn en probeerde een afspraak te maken voor een test. Dat moest nog even wachten, want kon pas twee dagen later.

Afgelopen zaterdag was ik ruim voor de afgesproken tijd bij de testlocatie op het Godebaldkwartier in Utrecht om tot mijn verrassing een zeer lange rij wachtenden aan te treffen. In plaats van half twee stond ik om tien voor twee bij een loket waar ik mijn afspraakbevestiging en ID moest laten zien. Met mondkapje op. Een ridicule eis aangezien in de lange rij niemand een mondkapje op had en dat ook niet hoefde.

Al om 14:09 kreeg ik een sms dat mijn testuitslag er was en mij daarover een e-mail was gestuurd. Die e-mail is nooit gearriveerd.

Mijn vriendin die om 15:00 getest was, ontving wel een e-mail, maar toen ze op een van mijn computers de link in de mail aanklikte, kwam ze wel bij een scherm dat vertelde dat ze een negatieve testuitslag had, maar niet bij de QR-code. Daags ervoor had ze nog met de GGD gebeld om te checken of het mogelijk was zonder de coronacheckapp de QR-code op te vragen. Dat kon, zei de GGD medewerkster. Maar wat we ook probeerden, de code bleek niet opvraagbaar.

Ik had ondertussen contact met een helpdesk die het probleem van de niet-gearriveerde e-mail oploste door me een speciale url op te geven: https://resultaat.testenvoortoegang.org. Inderdaad kwam ik langs die weg en het ingeven van o.a. lange codes uit mijn testafspraak bij mijn testuitslag. Ook negatief gelukkig. Maar net als mijn vriendin kreeg ik niet voor elkaar om de QR-code op te vragen. Laat staan dat we die konden printen of op een of andere manier zichtbaar maken.

We probeerde van alles, mijn vriendin probeerde ook nog een helpdesk maar kreeg te horen dat het te druk was en of ze over een paar uur terug kon bellen… Hoe konden we dan over een paar uur in Tivoli-Vredenburg toegang krijgen?? We kregen steeds opnieuw codes via sms, maar ik kreeg een steeds vervelender voorgevoel. De vrouw die mijn test had afgenomen had mij verteld dat de QR-code opvragen alleen met de coronacheckapp kon. Aanvankelijk wilde ik nog geloven wat er in allerlei voorlichting staat en wat de GGD tegen mijn vriendin had gezegd. Inmiddels hadden we het scherm dat ons vertelde dat onze testen negatief waren uitgeprint, maar ik was er niet gerust op dat ons dat toegang zou verschaffen. Immers, je moet per se een QR-code laten zien. Dus bleven we door proberen. Maar steeds in de laatste fase, het opvragen van de QR-code, liepen we vast. Ik zal u verder besparen hoe we steeds meer vloekend en tierend van alles probeerden om de QR-code te krijgen. Uiteindelijk besloot ik om te doen wat ik absoluut niet wilde: ik installeerde de app op mijn telefoon en… vijf minuten later was mijn QR-code daarin zichtbaar.

Toen mijn vriendin ook zover was, was het inmiddels 6 uur.

Ons plan om half zeven bij Tivoli-Vredenburg te zijn, zou alleen nog haalbaar zijn geweest als we zonder maaltijd de deur uit waren gegaan. Maar kapot als we waren van al het gedoe kozen we voor bijkomen bij een goede zelf bereide maaltijd. Pas om vijf voor acht waren we bij Vredenburg. De eerste twee dichters hadden we toen al gemist.

Gelukkig maakten de overige dichters en entr’acts tijdens de Nacht van de Poëzie veel goed.

Dat de bars om 24:00 moesten sluiten werd creatief opgevangen door je aan te bieden tasjes te geven waar je voor twaalven gekochte drankjes en hapjes in kon doen. Helaas waren de meeste hapjes voor twaalven al uitverkocht. Meer wanklachten zul je van mij over de Nacht niet horen. In tegendeel: het was een geweldig feest en de vele al dan niet bedekte of literaire of humorvolle kritiek op de coronamaatregelen werd door de zaal enthousiast ontvangen. Net als het komisch gebrachte verzoek om niet te gaan dansen tijdens het swingende nachtelijke optreden van Thijs Boontjes show- en dansorkest. Na afloop werd vrolijk afgesproken dat hoe de reacties op dat optreden waren onder ons zouden blijven 😉

Maar nog steeds vraag ik me af het überhaupt mogelijk is om zonder coronacheckapp de QR-code van testen voor toegang te verkrijgen. Als iemand daarin geslaagd is, hoor ik het graag. Tot zo lang kan ik kiezen tussen een niet-werkend systeem of de zoveelste leugen.

Vegan

In Steenwijk stapten diverse fietsers met fiets op de trein. Ook in het halletje waar ik tot dusver samen met mijn hond het rijk alleen had, werden twee fietsen neergezet. Gelukkig posteerden de bezitters daarvan zich bij de fiets, want mijn hond begon al versneld adem te halen, een eerdere treinreis was een fiets omgevallen, zoiets vergeet hij nooit meer.

Naast mij op een klapstoeltje kwam een meisje zitten. Ik schatte haar een jaar of 14, 15, maar ze was ouder, want ze reisde naar Leeuwarden, waar ze een opleiding voedingstechnologie volgt. Alleen dat woord al, voedingstechnologie, geeft volgens mij aan wat er mis mee is. Goed voedsel wordt in mijn optiek gemaakt van pure, natuurlijke ingrediënten, de enige techniek die daar bij te pas komt is die van mijn fornuis.

Ik zag een fietser al instemmend knikken en ik kon het niet laten het meisje te bevragen naar de technieken die ze leerde. Die zijn nodig om te zorgen dat er voldoende voedsel voor iedereen is, sputterde ze tegen. Maar ik stak een betoog af over alle ziekmakende ingrediënten die de voedingsindustrie meent te moeten toevoegen aan ons voedsel en dat vers voedsel, liefst lokaal geteeld en verkocht ook veel beter is voor het milieu.

Het was duidelijk allemaal bekend bij de steeds meer instemmend knikkende fietser, maar nieuw voor het meisje. Ik kreeg al bijna medelijden met haar en besloot haar te vragen even op mijn hond te letten zodat ik op het toilet beter kon afstemmen op het enorme leeftijdsverschil. Maar toen ik terugkwam had ze een weerwoord. Ze had een heel leuke opdracht, vertelde ze. Ze moest iets bedenken waardoor kruiden beter en langer houdbaar zouden worden.

“Die methodes zijn er al: drogen of eventueel minder milieuvriendelijk vriesdrogen,” stelde ik.

Ze deed nog een dappere poging weerstand te bieden. Dankzij de voedingstechnologie kon er nu meer vegan, beweerde ze. De voedingstechnologie zorgt voor baconsmaak, vissmaak, eiersmaak, vervanging van eiwitten enz..

Ja, vegan is ineens heel populair in de voedingsindustrie. Ze zien weer een nieuw verdienmodel en het populair maken daarvan is vooral een kwestie van marketingtechnieken, heeft niets te maken met de mensen gezonder willen laten eten. Immers als je vegetarisch of veganistisch wilt eten, kan dat zonder technologie. Maar daar heb je wel wat meer kennis van voedsel voor nodig dan bij de gemiddelde Nederlander het geval is.

Vegetariërs en veganisten hebben al decennia, zo niet eeuwenlang gezond kunnen eten door hun eiwitten te vervangen door peulvruchten, paddenstoelen enz. Maar de moderne vegetariër wil kennelijk een ‘vleesvervanger’ geproduceerd door de voedingsindustrie, als we de marketingslogans van de industrie moeten geloven. Die vleesvervangers zitten vol chemicaliën, gemodificeerde, gehydrogeniseerde of hoe dan ook bewerkte voedingsmiddelen, om het over problemen met de teelt van voedingsmiddelen als soja (tofu) nog maar niet te hebben.

Een kennisje maakte afgelopen jaar “Lekker plantaardig’: de eerste ‘vegan scheurkalender’. Een geweldig initiatief dat ik van harte steun. De recepten probeer ik van tijd tot tijd uit en mijn ervaringen deel ik met haar, zodat ze die desgewenst weer kan verwerken in de volgende editie.

Ik leer er veel van en dat komt mijn creativiteit bij vegetarisch koken ten goede.

Maar sommige recepten weiger ik te maken. Want wat moet ik met een ‘vegan tonijnsalade’ of een ‘eiersalade zonder ei’?

Ik begrijp wel dat dit soort aanduidingen worden gebruikt om beginnende vegetariërs en veganisten over de streep te helpen met minder vlees en zuivel eten, maar tegelijkertijd begrijp ik dat op deze manier gepromoot, we vooral te maken hebben met een soort vegan mode. Vegan is hip, maar moet vooral niet te moeilijk zijn kennelijk.

Dat heeft de voedingsindustrie goed begrepen.

Ik durf zomaar ongecontroleerd te beweren dat ze vast wel op de een of andere manier de opleiding van het meisje uit Steenwijk sponsoren. Dat dacht die instemmend knikkende fietser in de trein ook.

Koffiezetten

In veel warme landen gebeurt het nog steeds: koffiezetten door koffie in een mok of kan te doen, opschenken met kokend water, even laten staan, eventueel roeren en dan niet meer bewegen om geen koffieprut naar binnen te krijgen bij het drinken. Het achterblijvende drab zou een bron van informatie zijn voor waarzeggers e.d. 😉

Maar de evolutie schreed voort, en zo ontwikkelden we het koffiefilter. Na de witte koffiefilters werden het ongebleekte bruine en heden ten dagen zijn er nog steeds mensen die zweren bij filterkoffie als zijnde de meest smaakvolle die een thuiszetter kan maken.

De percolator deed zijn intreden en in de horeca werd de filterkoffie vervangen door grote apparaten waar espresso mee gezet kan worden en de thuis koffiezetter raakte enthousiast van de senseopads. Die weer werden opgevolgd door de machines met cupjes van aluminium.

Vooruitgang heet dat. Maar is het dat wel?

Die filters verteren nog op composthopen, maar die senseopads hoor je al niet meer in de kliko te gooien en die aluminium cupjes zijn ronduit slecht voor het milieu.

Opvallend is dat de vervuilende ontwikkeling in een heel hoog tempo verliep. Marketingtechnieken doen hun werk goed.

De ontwikkeling rond koffiezetten kun je zien als symptomatisch voor veel ontwikkelingen in onze ‘moderne’ maatschappij.

Gemak siert de mens schijnt het, maar de gevolgen van die gemakzucht zijn gigantisch. Die ‘drabkoffie’, drinkt misschien wat ongemakkelijk (als je het niet gewend bent te drinken althans), maar het zetten gaat snel en de smaak is voortreffelijk en per kopje naar ieders wil aan te passen of met een speciale pot kun je het drab ook nog naar beneden duwen.

Ik noemde al de marketingtechnieken, die zo’n vijftig jaar geleden aan hun opmars begonnen. Maar waarom laten mensen zich daardoor zo makkelijk meesleuren in allerlei ontwikkelingen en gedrag waarvan we met een beetje nadenken kunnen weten dat het een schijnvooruitgang is. Waarom doen zoveel mensen in onze samenleving mee met het gecreëerde consumentisme? Moet je echt de nieuwste smartphone, de grote tv, die afwasmachine die niemand in je gezin wil uitruimen? Is het zo gezellig om met een kant en klaar maaltijd uit de supermarkt of via een bezorgdienst met een bord op je schoot voor de tv te zitten i.p.v. een zelfbereide maaltijd met zijn allen aan tafel te nuttigen? Moet je echt die drukke baan en je ontspanning zoeken in uitgaan en bij grote evenementen?

Als we iets hebben kunnen leren van de coronatijd is het hoe belangrijk het is om tijd te hebben voor elkaar.

Overheden zien ons liever niet meer massaal bij elkaar scholen. Maar gaat het dan om besmetting met virussen of omdat we elkaar al dan niet met bewustzijnsverruimende muziek erbij kunnen besmetten met ideeën en inzichten?

Vrij zijn is meer dan iets wel of niet mogen. Vrij zijn, echt vrij zijn, is bewust zijn (van) wie je bent en wat je voor elkaar betekent, wat je met elkaar verbindt. Daar hoeft je huis en jij niet met de laatste trends voor mee te doen. Trends die vooral goed zijn voor god economie. Een economie die zelfs blijkt te zijn doorgegroeid de afgelopen tijd…

Een economie die zou krimpen? Ja en? Nu gaan grote delen van ons belastinggeld naar het in stand houden van een vervuilende manier van denken en leven.