Griepprik

Het is weer die tijd van het jaar; huisartsen roepen massaal hun patiënten uit de zogenaamde risicogroepen op om een griepprik te komen halen. Je behoort tot die risicogroepen als je de 60 gepasseerd bent of hart- en vaat- of long- of suikerziekte hebt of een nieraandoening, verminderde weerstand hebt door chemotherapie enz. Dat zijn dus best veel mensen.
Bij mijn oproep zit dit jaar een uitgebreide fullcolour folder. Natuurlijk samengesteld door het RIVM, dé Nederlandse instelling die namens de overheid Nederlanders wil laten vaccineren voor van alles en nog wat. Het RIVM is natuurlijk ook betrokken bij de massale distributie van jodiumtabletten die plaats gaat vinden in grote delen van het land.
Het RIVM schrijft daarover: Door tijdens een eventueel nucleair incident de jodiumtabletten te slikken, raakt de schildklier verzadigd met stabiel jodium. Hierdoor wordt de opname van radioactief jodium in de schildklier gestopt.
Nou dat is mooi natuurlijk. Maar bij radioactieve straling zijn wel meer organen betrokken dan de schildklier lijkt me…
Ik heb ernstige twijfels bij het nut van die verstrekking, maar voor de farmaceutische industrie is het weer een lekkere inkomstenbron. Minister Schippers die met dit plan is gekomen heeft al vaker laten zien dat ze haar pijpen laat dansen naar ‘big pharma’ en alleen al daarom mogen we blij zijn dat ze in Rutte III niet terugkomt als minister.
Big Pharma, de term die de laatste paar jaar in socia media is ingeburgerd en bijna altijd synoniem is voor kritiek over de uitbuiting die deze industrie pleegt, verdient ook goed aan alle inentingen, zoals de griepprik en alle preventieve entingen bij kinderen.
Vooral bij dat laatste zetten steeds meer mensen vraagtekens. De eerste entingen worden nu al meestal gegeven bij gezonde babietjes van zes (6!) weken. Er wordt tegenwoordig ingeënt voor kinderziekten die we vroeger als normaal beschouwden, zoals de bof en mazelen. Ze worden ons nu voorgeschoteld als gevaarlijke ziekten, maar de risico’s zijn uiterst klein. Tal van artsen en wetenschappers relateren het toenemen van allerlei kwalen bij volwassenen aan de entingen in hun jeugd. De weerstand die we vroeger opbouwden door die kinderziekten te krijgen, had zijn nut beweren deze artsen en wetenschappers.
Uiteraard is Big Pharma het daar niet mee eens. Zoals Big Pharma ook alle rapporten en onderzoeken en bewijzen over alternatieve behandelingen die werkzaam zijn bij kanker van tafel veegt. Logisch, kanker is vermoedelijk de grootste ‘melkkoe’ van de farmaceutische industrie. De chemokuren worden inmiddels voor zulke exorbitante prijzen verkocht dat zorgverzekeraars en artsen, in feite wij allemaal, opgezadeld worden met ethische discussies over wie er wel en niet voor de duurste behandelingen in aanmerking mogen komen.
De patiënt die te horen krijgt dat hij kanker heeft belandt in een rollercoaster waarbij al kort na de diagnose een behandelingsvoorstel wordt gedaan. Vaak wordt al na 1 of 2 weken begonnen met de eerste chemo of bestraling. Dat lijkt misschien gunstig, maar het gaat allemaal zo snel dat terwijl je al een enorme schok moet verwerken je echt geen tijd hebt om goed op een rijtje te krijgen of je die voorgestelde behandeling wel wilt. Tuurlijk, de doktoren en verpleegkundigen zijn uiterst zorgzaam en lief voor je en doen hun uiterste best. Dat is geweldig, en daardoor voel je je ook een beetje veilig en in goede handen.
Maar een gesprek over alternatieven zit er bij het ziekenhuis niet in. Je moet al een flink eind thuis zijn in die wereld, wil je daar voor kiezen. En dan nog; legio zijn de mensen die aarzelen en waarvan de druk van de omgeving om toch vooral te doen wat de dokter zegt te groot is om serieus naar alternatieven te kijken.
Chemo’s krijgen is zo ingeburgerd, lijken we zo normaal te vinden dat je iemand die net de diagnose kanker heeft gekregen eigenlijk niet eens aan kunt doen om te vertellen wat er allemaal aan rapporten is over hoe die chemische troep je lichaam kapot maakt.
De griepprik is ook ingeburgerd.
Maar ik hoef hem niet.
Ik neem het risico wel.
Om griep te krijgen.
In de meer dan zestig jaren dat ik leef, heb ik een aantal keren griep gehad. Als het echt een zware griep was waardoor ik een paar dagen barstte van de spierpijnen bijvoorbeeld en in bed bleef liggen, was dat niet leuk natuurlijk. Maar volgens mijn artsen was het altijd een nieuwe variant. Die zit pas in de griepprik van volgend jaar. Door de griepprik zou ik als ik ziek word minder zware griep krijgen. Maar dat geldt alleen voor al langer bestaande varianten en daar heb ik hoogst waarschijnlijk al weerstand tegen opgebouwd. Zolang mijn immuunsysteem nog goed werkt, blijft Big Pharma daar vanaf. Daar verandert een uitgebreide kleurenfolder van het RIVM niets aan.

NB.
Volgens Skepsis hoor ik omdat ik geen griepprik wil als patiënt in een gesloten inrichting. (Zie laatste regel van dit artikel).
Daar tegenover staat dit artikel van Wij worden wakker.
Wie zich al googlend zelf gaat oriënteren zal tussen deze twee uitersten vele varianten vinden.

Advertenties

Water

Het was kennelijk een storm in een glas water, want je leest en hoort er niets meer over. Toch gaat de suikerhoudende frisdrank in 2018 in de ban op middelbare scholen. De light versies blijven vaak wel verkrijgbaar. Dat is vreemd. De laatste tijd gaan de discussies over ‘leugensuikers’ alleen nog maar over het al dan niet dikmakende effect daarvan doordat het lichaam ermee gefopt wordt.
Die kunstmatige zoetstoffen hebben effect op je gezondheid. Met name aspartaam, wat nog steeds veel wordt toegepast in light producten, vooral frisdranken, is ook op andere manieren slecht voor je lijf. Bewezen en wel. Ik heb zelf de ervaring dat het drinken van light frisdranken mijn zicht aantast. Maar aspartaam doet nog veel meer.
Ik citeer uit een artikel in Ecowijs:
“Al in 1973 is door Amerikaanse onderzoekers aangetoond dat Aspartaam het zenuwstelsel aantast en dat het zeer kankerverwekkend is. (…)
Aspartaam kan maar liefst 92 bijwerkingen veroorzaken, waaronder hoofdpijn, darmaandoeningen, hyperactiviteit, dementie, onvruchtbaarheid, tumoren en ga zo nog maar even door. De zoetstof kan ook de ziekte van Alzheimer, Parkinson en Multiple Sclerose veroorzaken of verergeren.
Andere benamingen voor aspartaam zijn: Phenylaline, Candarel, Nutra Sweet, Natrena, Sacharine en sinds kort Amino Sweet.”
Bovendien is Aspartaam E-nummer 951.
Toch zit Aspartaam in ontelbare producten.

Het is te gek voor woorden: We moeten steeds meer betalen voor een gezondheidszorg die inmiddels grotendeels gedicteerd wordt door verzekeraars (banken) en de farmaceutische industrie en onze voedselindustrie levert ons ziekmakende producten. Daar kan menige complot theoreticus zich flink in vastbijten.
Marketing- en reclametechnieken hebben ons wijsgemaakt dat we de vreemde drankjes van de industrie nodig hebben om onze dorst mee te lessen.
“Water is voor honden,” zei een vader die verbolgen was over het in de ban doen van suikerhoudende frisdranken.
Wijlen mijn moeder was zo niet meer gewend om water te drinken dat toen ze ouder en ziek werd en kreeg aangeraden meer water te drinken met grote stelligheid beweerde dat ze dorst kreeg van water drinken. Ik ken meer mensen die dat beweren.
En ja, het kan kloppen!
Water is namelijk de enige drank die in zijn puurheid in staat is je lichaam te helpen ontgiften.
Onze lichamen zijn zo vergiftigd door slechte voeding, vuile lucht enz. dat we juist veel water zouden moeten drinken. Deed je dat niet en begin je daarmee, dan zal je lichaam dankbaar aangeven meer van dat zuivere spul te willen en ja, dat laat het lichaam voelen als dorst.
Ik pleit voor volledig in de ban doen van alle frisdrank, vooral de lightversies en een campagne te beginnen voor het behoud van zuiver water.
Want dat wordt steeds zeldzamer. Grote voedingsindustrie giganten, zoals Nestlé, zijn al jaren bezig alle natuurlijke waterbronnen op te kopen. Water is volgens Nestlé niet een recht voor iedereen, maar een product waar ze winst mee maken.
Water genoeg in de wereld, maar het vrij verkrijgbaar zijn van schoon water is bijna nergens in de wereld meer aan de orde. 😦
Met weemoed denk ik terug aan een bezoek aan Tasmanië in 1996. Water kwam daar gewoon via plastic slangetjes vanaf beken en riviertjes de huizen in. In de meren kon ik met mijn handen zuiver water scheppen. Tsjonge wat smaakte dat goed! Maar Tasmanië wordt vergeven door de koperindustrie en het schone water wordt gebruikt om energie op te wekken voor het zuiden van Australië.
Overal in de wereld wordt water vervuild en bronnen van schoon water opgekocht door de industrie.
Het massaal aan kanker stervende ‘volk’ staat er bij en kijkt ernaar… Komt het volk wel in opstand dan staan de politielegers klaar om de belangen van de industrie te beschermen zoals bij de aanleg van de Dakotapijplijn. Die pijplijn moet schaliegas gaan vervoeren. Schaliegas, dat zo diep en zo smerig gewonnen wordt dat het overal het grondwater aantast… De EU is voorstander van het winnen van schaliegas overal in Europa…
De industrie met de politiek als hun pionnen zorgen voor het toenemende tekort aan zuiver drinkwater in de wereld en gebruikt de overbevolking als excuus om hun macht ook in de watervoorziening te vestigen.
Zelfs ons veelgeprezen Nederlandse leidingwater blijkt vaak restanten van chemicaliën waaronder die van medicijnen te bevatten.
Ik gebruik een waterfilterkan, maar tsjonge, wat verlang ik naar dat levende water dat ik in 1996 proefde.

Het kwaad bestaat

In spirituele kringen wordt nog wel eens de gedachte gehuldigd dat het kwaad eigenlijk niet bestaat. Zoals het donker ook eigenlijk niet zou bestaan, maar een kwestie is van gebrek aan licht, zou in al het kwaad ook diep van binnen het licht schuil gaan.
Maar in diezelfde kringen wordt ook het bestaan van yin/yang erkend, wat aangeeft dat tegenstellingen onlosmakelijk verbonden componenten zijn, die niet zonder elkaar kunnen bestaan. Weliswaar schuilt in het zwarte vlak een witte punt, en in het witte vlak een zwarte punt, maar het echte evenwicht tussen goed en kwaad, zwart en wit, dag en nacht zou dan dat dunne lijntje zijn tussen de tegenstellingen.
Als je het yin-yang symbool van toepassing zou verklaren op de mensheid, zouden er maar erg weinig mensen zijn die op dat flinterdunne lijntje lopen.
Misschien verklaart dat waarom de wereld er zo lang over doet om in te zien wat er werkelijk aan de hand is met de regering Trump.
In een artikel in de Groene Amsterdammer wordt het nu haarfijn uitgelegd:
De regering Trump is een miljardairsbende die bewust de wereld in chaos stort. Een roversbende is het, die geen pest geeft om de bevolking, maar uitsluitend bezig is zichzelf verder te verrijken en hun rijkdommen te beschermen.
Oorlog is goed voor hun business en dat het milieu naar de knoppen gaat kan ze ook geen f*ck schelen want ze verkeren in de illusie dat zij met hun geld genoeg alternatieven voor zichzelf en hun mederovers kunnen creëren om er geen last van te hebben. Hetzelfde geldt vermoedelijk voor een kernoorlog.
Het artikel, met de veelzeggende titel ‘Meesters van de chaos’ is een ingekort hoofdstuk uit Naomi Kleins nieuwe boek Nee is niet genoeg dat volgende week verschijnt en wil ons wakker schudden.
Naomi Klein probeert ons al jaren wakker te schudden, evenzo vele alternatieve en spirituele ‘zieners’.
Maar waarom gebeurt dat dan niet? Waarom wordt de mensheid niet wakker?
Waarom zitten we gewoon nog steeds te gniffelen om een ‘domme’ Trump die in werkelijkheid helemaal niet dom is, maar met alle mogelijke middelen bezig is zijn doelen te realiseren. Het zou mij niet verbazen als een van die doelen het decimeren van de mensheid is.
De mensen rond Trump zijn gewetenloze schurken die zich aan niets of niemand wat gelegen laten liggen. Het komt ze wel uit dat Trump nu gezien wordt als een mafkees, maar wie wakker is kan zien wat er echt aan de hand is.
Waarom worden we dan toch niet massaal wakker????!!
Waarom denkt het ‘gewone volk’ nog steeds dat ze geen macht hebben, dat ze niets kunnen veranderen? Waarom dachten zoveel Amerikanen dat een gevaarlijke gek als Trump en rechts aan de macht goed voor hen zou zijn? Waarom denkt überhaupt nog steeds de halve mensheid dat wat vroeger ‘rechts’ heette ook maar ergens goed voor is?!
Omdat, lieve mensen,
het kwaad echt bestaat. En het kwaad bedient zich niet alleen van macht, maar ook van domheid, van het aanjagen van angst.
Het was een rechtse president, een miljardair, die 9/11 bedacht, maar nog steeds denkt de halve goedwillende mensheid dat als je zegt dat 9/11 een inside job was, je een gek bent die aan complottheorieën doet.
Nee lieve mensen;
9/11 was een goed voorbereide stap om de mensheid, de gewone bevolkingen, angst aan te jagen. Om de mensen rijp te maken voor volgende stappen.
Een angstig volk laat zich gedwee van alles door de strot duwen om een schijn van veiligheid te verwerven. We hebben al onze privacy op straat gegooid, alles wat er over ons te weten te komen valt, is in handen van particuliere bedrijven met miljardairs aan het hoofd.
Misschien is onze laatste hoop nog wel dat sommige van die miljardairs niet meedoen met de roversbendes.
Of misschien kunnen die spirituele kringen, of het nu newagers zijn, christenen of moslims, met hun Licht en Liefde het tij nog keren.
Maar dan moeten ze wel verrekte snel zijn.
Er zal veel Licht en Liefde nodig zijn, om het kwaad dat nu regeert, te overwinnen. Of op zijn minst te verhinderen dat de kwaadwillende machthebbers in deze wereld nog meer stappen kunnen zetten voor het ontwrichten van de samenleving en het onleefbaar maken van onze prachtige planeet.
Lieve Mensen, wordt nou toch wakker!

(Voedsel)veiligheid

Sedert 9/11 is veiligheid HET woord waarmee overheden en andere instanties ons van alles door de strot duwen. Allerlei maatregelen zijn voor onze veiligheid en daar moeten we het verlies van privacy maar bij op de koop toe nemen.
Het woord veiligheid wordt ook steeds meer gekoppeld aan andere begrippen.
Zoals voedselveiligheid.
Als consument zijn we zelf voor een groot deel verantwoordelijk voor onze voedselveiligheid, las ik recent in een groot krantenartikel. Doordat wij als consument alles goedkoop willen, zouden er veel grotere risico’s worden genomen dan als we meer zouden willen betalen volgens dat artikel.
Zo worden we stap voor stap gemasseerd om meer geld aan voedsel te gaan uitgeven. Maar het is natuurlijk lariekoek.

Even los van de discussie of het beetje fipronil in de eieren alle commotie rechtvaardigt of niet, het luizenbestrijdingsmiddel werd ook gebruikt door kippenboeren die biologisch op hun verpakking mogen zetten. Of vrije uitloop eieren. Dat bestrijdingsmiddel had het predikaat ‘natuurlijk’ tot een Belgische firma bedacht fipronil aan het middel toe te voegen. Die firma heeft veel op haar geweten dat moge duidelijk zijn, maar hoe ‘natuurlijk’ was het middel zonder fipronil eigenlijk? Kamille is ook een natuurlijk middel, maar als je daar veel van binnen krijgt is het ook schadelijk. Ik vraag me af hoe biologisch zo’n boer nou eigenlijk is die 100.000 kippen in een schuur heeft zitten met een stuk grond erbij waar de kippen naar kunnen uitlopen en die van tijd tot tijd stallen en dieren met een middel bestuift of besproeit tegen ziektes en ongedierte?
De grootschaligheid is het probleem en de grootschaligheid wordt enerzijds in de hand gewerkt door de almaar toenemende overbevolking en anderzijds omdat geld de god van deze tijd is.

Nu steeds meer mensen voedsel dat uit fabrieken komt wantrouwen, wordt er de ene na de andere publicatie geschreven die dat wantrouwen probeert te weerleggen. Dan ligt voedselveiligheid ineens niet meer bij dat we goedkoop voedsel proberen te kopen, maar moeten we gewoon meer vertrouwen hebben in de door de EU goedgekeurde voedseladditieven. Bijvoorbeeld.
Ik vond deze omschrijving bij E407:
“e-nummer 407, ook wel Carrageen, is geen goed en geen slecht e-nummer. Het is een natuurlijk verdikkingsmiddel en er is geen eenduidig beeld van schadelijkheid. Bij grote inname zou het kunnen leiden tot darmstoornissen, allergieën en verminderde opname van mineralen.” Wat een zin: “geen eenduidig beeld van schadelijkheid”.
Carrageen schijnt gemaakt te worden van wieren, maar waarom worden die dan niet gebruikt om te verdikken? De voedselindustrie lijkt steeds meer op een chemische fabriek waar planten uit elkaar worden gerafeld en als kleine stofjes met onuitspreekbare namen aan ons voedsel worden toegevoegd.
Dan gaat het ineens niet meer om dat de consument te goedkoop voedsel wil of dat we meer vertrouwen moeten hebben in de EU, maar om de winstmaximalisatie van de fabrikant.

Ook mensen krijgen allerlei middeltjes tegen ziekten toegediend. Het woord vaccinatieveiligheid is vermoedelijk te lang dus roept het RIVM dat een inentingsgraad onder de 95% gevaarlijk is voor de volksgezondheid.
Hoezo? Die entingsstofjes moeten toch zorgen dat degene waar ze bij ingespoten worden immuun wordt voor bepaalde ziekten, daar hebben andere mensen toch niks mee te maken?
Babietjes krijgen tegenwoordig hun eerste inentingen als ze zes (6!) weken oud zijn. Terwijl iedereen weet dat een kind dat nog borstvoeding krijgt allerlei immuunstofjes van de moeder krijgt.
Waarom moet iedereen ingeënt worden tegen rode hond terwijl de ziekte alleen gevaarlijk is voor zwangere vrouwen? Dan hoef je jongetjes er toch niet mee in te enten?
Sommige hulpstoffen van inentingen zijn ronduit dubieus te noemen, er is zelfs kwik aangetroffen! Maar bij de entingen die je kind krijgt op het consultatiebureau worden geen bijsluiters geleverd.
Bij natuurlijke producten zoals gedroogde geneeskrachtige kruiden mag niet meer vermeld worden waar de plant bij kan helpen, en dus ook maar geen bijsluiter bij zulke gevaarlijke producten als vaccins?!
Het aantal auto immuunziekten neemt toe. Artsen van andere disciplines dan de allopathische wijzen al jaren naar de inentingen als mogelijke oorzaak. Veel kinderziekten hadden volgens hen een functie bij de ontwikkeling van het immuunsysteem.
Maar als steeds meer ouders vraagtekens zetten bij deze ontwikkelingen, is er ineens sprake van een onveilige situatie voor de volksgezondheid.

Veiligheid… het is een drogreden geworden om ons van alles door de strot te duwen.

 

Geen zoethoudertjes

“A basic principle of modern state capitalism is that cost and risk are socialized, while profit is privatized”; een uitspraak die wordt toegeschreven aan de nu 88-jarige Noam Chomsky.
Zelden heb ik in éen zin zo krachtig de huidige problematiek in de wereld zien samengevat.
Sedert een paar weken heb ik weer elke dag een papieren krant in de bus. Tijdelijk. U kent ze wel die aanbiedingen. Als de maand om is val ik weer terug op alleen een papieren krant in het weekend en verder digitale toegang.
Eerlijk: een papieren krant leest makkelijker en ik lees weer meer. Ideaal in deze zomerperiode. Lekker met mijn krantje in de zon. Maar toch zal ik blij zijn als deze maand voorbij is. Want het is gewoon niet prettig meer om elke dag de krant te lezen.
Zo’n beetje elke tweede pagina lees je de meest verschrikkelijke zaken waar corruptie en leugens de rode draad in vormen.
Naar mijn idee heeft de wereld nog nooit zo van leugens en bedrog aan elkaar gehangen. De malloten die nu op allerlei plekken in de wereld de macht hebben maken het plaatje compleet. Nog nooit is macht zo openlijk corrupt geweest met natuurlijk als absolute koploper Trump.
Er zijn steeds meer mensen die voorspellen dat deze machtsbeluste gek een derde wereldoorlog zal ontketenen. Zo ver gezocht is dat niet eens. Ik zag een animatie in een aflevering van Jinek, waarbij de kop van Trump op het lijf van allerlei vechtjassen was gemonteerd. De makers moeten geen enkele moeite hebben gehad de agressieve krijgszuchtige gelaatsuitdrukkingen te vinden die bij de figuurtjes pasten. Alleen dat al is verontrustend.
Er zijn ook andere voorspellers. Iets positiever misschien. Die vinden dat de wereld dit soort malloten nodig heeft om de wereldbevolking wakker te schudden.
Maar diezelfde wereldbevolking heeft steeds meer problemen met de democratie die op steeds meer plaatsen in de wereld een schijnvertoning is geworden.
Waar het ene land luistert naar een raadgevend referendum en een keuze maakt die op de keper beschouwd slechts door een minderheid gedragen wordt en daar chaos door uitbreekt, houdt een ander land schijnverkiezingen waarbij de bevolking totaal genegeerd en besodemieterd wordt.
Het resultaat verschilt nauwelijks: conservatieve rechtse machthebbers voeren hun plannen uit, ongeacht wat het volk daarvan vindt.
Ondertussen missen wij paradoxaal genoeg het koningshuis bij het vormen van een nieuwe regering en houdt de tweede kamer vast aan een gebruik dat de grootste partij de leiding neemt bij de formatie van een nieuwe regering. Een open manier van de problematiek bekijken is er niet bij, want in feite regeert ook hier nu al jarenlang rechts met alle gevolgen van dien.
De linkse partijen trappen ondertussen in uiteenlopende valkuilen. Jesse Klaver heeft allerlei technieken van leiders aan de overkant van de oceaan bestudeerd en acteert pluchegeil en de rest van de linkse politici praten net als de rechtse vooral in oneliners. Ons volkje ondertussen praat ook steeds meer in statements, je bent voor of tegen iets en de verbinding zoeken wordt steeds minder usance.
De jarenlange tactiek van angst aanpraten die vooral sedert 9/11 wereldwijd wordt toegepast, al dan niet met nepnieuws en propaganda trucs, begint te werken, mensen zijn steeds banger voor elkaar en in de socia media praten mensen vooral met gelijkgestemden.
In de zestiger en zeventiger jaren werd ik vaak uitgelachen als ik mijn zorgen uitte over de opmars van studierichtingen als psychologie, sociologie en massacommunicatie. Persoonlijk vind ik dit de meest interessante studierichtingen, maar hun toepassingen in o.a. marketingtechnieken, bedrijfskunde en de media baarde me in de hippietijd al zorgen.
Er zijn mensen die de film de Matrix van toepassing verklaren op de moderne werkelijkheid van onze samenleving. Zo vreemd is dat niet.
We worden bespeeld. We worden voor de gek gehouden. We worden voorgelogen. Over voedsel, gezondheidszorg, economie, werk, scholing, oorlog en vrede. Waarover niet?
Het wordt tijd dat we de Matrix van ons afschudden en wakker worden.
In stilte.
Wie wakker wil worden doet er goed aan zoveel mogelijk vers voedsel te eten en te beginnen met alle suiker vermijden. Suiker, dat in onvoorstelbaar veel producten zit, heet niet voor niets een ‘zoethoudertje’, je vermogen om helder te denken wordt er fiks door beinvloed.
Laat je niet zoet houden.  We hebben als volk nog steeds een machtig instrument: niet meer meedoen, en zeker niet als koopvee.  Als we niet meer meedoen, verliezen die rijke manipulatoren hun macht.

Hun hebben een doel

Frank Westerman is al twee keer bekroond voor zijn boek ‘Een woord een woord’:  met de M.J.Brusse prijs en de Bob den Uyl prijs. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar ik zag een gesprek met de auteur bij Vpro boeken waarvan een paar zinnen bij me blijven echoën.

Frank kreeg bij zijn opleiding voor onderhandelen met terroristen op de vraag wat onderscheidt een terrorist van een bankrover? als antwoord:

“Hun hebben een doel”

Frank: “Dat doel is heel essentieel. Ze hebben een verhaal. De sleutel is toch naar dat verhaal willen luisteren.  Dat luisteren geeft een aanknopingspunt om een weerwoord te hebben.”

Hij legt twee uitersten naast elkaar: de Nederlandse softe benadering van terreur, met psychiaters en inleven in de motivatie van terroristen naast die van de Russische die onderhandelen als een vorm van zwakte ziet.

Frank is geen pacifist, gelooft niet in alleen praten en woorden en luisteren om de samenleving te vrijwaren van kwaadwillenden en terroristen en denkt dat het heel verstandig is om de aivd, de politie, het leger enz. een rol te geven in de bestrijding van terroristen, maar pleit ervoor om de echte aandacht voor de ander niet weg te laten.

Niet die 17-jarige jongen die op het punt staat vreselijke dingen te doen van school sturen, maar “Bij de les houden is onmisbaar”.

Frank laat zien hoe belangrijk twijfel is, de vrijheid van het woord.

Hij pleit voor luisteren naar het verhaal, de geschiedenis die vooraf ging.

Een belangrijk pleidooi en boek in een tijd dat propaganda ons van alle kanten bij wijze van spreken om de oren vliegt en regeerders terrorisme gebruiken als aanleiding om mensenrechten op te schorten en standpunten en aanpak zich steeds verder verharden.

Uit propaganda is het verhaal, de achtergrond waarom mensen zijn gekomen tot wat zij doen, verdwenen. Waar propaganda is, is het wij tegen zij gevoel al overheersend en richting gevend.

Terug naar ‘het verhaal’,  het weer naar elkaar luisteren is niet eenvoudig, maar wel een noodzaak.

Frank in het interview: “Als het woord vrij is, ben je een stuk verder”

 

 

 

 

 

Groots en meeslepend

Sommige dode dichters leven vooral voort dankzij retoriek van strofen uit hun bekendste gedichten. Willem Kloos bijvoorbeeld: “Ik ben een god in het diepst van mijn gedachten”.  Uit het gedicht De grijsaard en de jongeling van Hendrik Marsman wordt nog vaak de eerste regel: “Groots en meeslepend wil ik leven!”geciteerd.  Marsman kende ik slechts uit mijn Nederlandse literatuurlessen op de middelbare school toen ik die frase in de zestiger jaren voor het eerst hoorde uit de mond van toenmalige provo en nu auteur David Douwes.

Groots en meeslepend leven…
Het krijgt ineens een andere  betekenis als ik vanochtend lees dat Trump de wapenwedloop wil hervatten. “America first!” betekent in Trumps gedachtegang dus ook de meeste kernwapens willen hebben. Het was te voorspellen.

Dit kind van rijke ouders was altijd al een aandachtsjunkie. Hij werd al op zijn 13e van school gestuurd wegens slecht gedrag. Toen hij het door zijn vader gespreide bedje vol vastgoed overnam, koos hij vooral voor vastgoedprojecten die goed in de publieke belangstelling lagen. Als vastgoedmagnaat kwam hij al snel in conflict met federale wetten en al de eerste keer dat dit gebeurde, in 1973, probeerde hij de tactiek van de omkering en beschuldigde hij de overheid ervan zijn bedrijf aan te vallen met als reden dat het een groot bedrijf was. Zijn zakelijke instincten waren minder goed dan hij wil doen voorkomen. In 1991 ging hij zelfs zakelijk failliet en ook bijna privé. De heropleving van zijn zakelijk imperium laat op allerlei momenten zien dat hij niets schuwt om in de belangstelling te komen.

Even deze samenvatting van zijn biografie om nog eens extra duidelijk te maken  dat de huidige president van de VS vooral een blaaskaak is die dankzij zijn afstamming en bijbehorende relaties zo ver is gekomen als nu en daarbij nooit gestopt is met het typerende gedrag van het verwende rijkeluisjochie.

Wanneer gaan we eindelijk erkennen dat het niet alleen een retoriek beoefenende en frasen uitkramende malloot is, maar iemand die lijdt aan grootheidswaanzin?
Het wordt tijd dat hij mondiaal erkend wordt als gevaarlijke gek. Het is te hopen dat wat er nog over is van de ooit zo geroemde Amerikaanse democratie nog werkt…