Schone lucht

We zijn allen één, we zijn allemaal verbonden.
Zijn dat voor u loze kreten of heeft u er wel eens over nagedacht wat het betekent?
Laat ik het even praktisch of zo je wilt ecologisch bekijken: we zijn éen ecosysteem. We leven met zijn allen op een klein bolletje in een immens heelal. De dampkring om dat bolletje beschermt ons tegen allerlei invloeden uit het heelal en… houdt alles wat er op Aarde gebeurt binnen die dampkring.
Zuurstof, stikstof, vocht, giftige dampen.
We ademen allemaal dezelfde lucht. Panters, olifanten, mensen. Grote kans dat u een keer een ademteug hebt gehaald met lucht die ook door Jezus is in- en uitgeademd, of door Ghandi, of Hitler en vast wel een keer door een poes of een slang. Zoals we meeroken als iemand bij ons in de kamer rookt, zo ademen we massaal alle vergiften in die we met elkaar in de lucht uitstoten.
Die lucht is niet zelfreinigend. De natuur doet haar uiterste best om zuurstof te maken en stikstof op te nemen, maar stom genoeg kappen we massaal de wouden op onze planeet.
De natuur schreeuwt al decennia erom dat we een stapje terug doen, maar we zitten in een cultuur van meer meer meer, een economie die gebaseerd is op groei en zijn bezig al het leven op aarde uit te roeien en denken hoogmoedig dat we daar van uitgezonderd zijn.
Maar ook wij zijn een deel van de natuur.
De natuur zet ons nu stil. Dit zou een mooi moment kunnen zijn om te reflecteren.
Niet straks de economie weer gewoon opstarten, maar kijken naar de voorwaarden waaronder we dat op een duurzame manier kunnen doen.
We hebben ongeveer een mondiale economie en vinden het gewoon om spullen van overal op de wereld vandaan te halen, van voedsel tot kleding. Vliegtuigen en vrachtschepen vol.
Als we daar nou eens mee ophouden? Gewoon, simpelweg mee ophouden!
Dan kost een in Nederland gefabriceerd kledingstuk maar veel meer dan die uit India.
Dan kunt u er niet elk jaar meer tien kopen. Nou en?!
Dan moet u weer wachten op de Hollandse aardbeien i.p.v. het hele jaar door aardbeien uit Spanje en nog verder weg kunnen eten. Nou en?!
Niet die vele miljarden van Schiphol voor in stand houden van de groei, de gigantische hoeveelheid vliegverkeer. Nee, gebruiken om regelingen te treffen voor afbouw.
Lelystad nooit open. Mensen ongeacht hun status en rijkdom een maximum aan vliegkilometers in hun leven toekennen. Kun je bij de eerste aanvraag voor een paspoort daarin opnemen. Bijvoorbeeld 1x de omtrek van de Aarde, dan kun je zelfs nog meer dan 1x een verre reis maken.

Dit virus gaat niet meer weg.
Als we er niet naar luisteren wat het ons te vertellen heeft, zal er nog een virus komen, of nog grotere rampen dan die we de afgelopen jaren hebben meegemaakt. De Aarde maakt zijn 6e massale extinctie mee en het is een illusie om te denken dat de diersoort mens daarvan gespaard zal blijven. Leef je nog in die illusie? Ga alsjeblieft eens sf films gebaseerd op grote rampen in de wereld bekijken.
Onvoorstelbaar? Het zijn bijna allemaal mogelijke scenario’s. De natuur is ons aan het uitkotsen, de mensheid heeft niet alleen last van een virus, de mensheid is zelf een virus, wij zijn de grootste bedreiging voor het bestaan van het leven op aarde. We zitten met zijn allen midden in een door onszelf veroorzaakte grote ramp, het gebeurt nu, onder onze neuzen, onder onze ogen.
Daar kunnen we alleen samen iets aan veranderen. De schone lucht tijdens de lockdown wijst ons de weg…

Verwerken

De planeten in ons sterrenstelsel staan al geruime tijd zodanig dat hun energie inwerkt op het verwerken van ons verleden.
Vindt u zo’n bewering onzinnig? Ik heb die bewering ook maar van horen zeggen, maar ik hoorde/las hem wel van heel veel kanten, van astrologen tot lichtwerkers. Om me heen veel mensen bij wie onverwerkte stukken uit het verleden omhoog kwamen. Dat is soms geworstel, maar wie de worsteling aangaat kan ontdekken hoe bevrijdend het verwerken van oud zeer kan zijn.
De corona crisis zoals we de ellende met het Covid-19 virus zijn gaan noemen, blijkt ook een duit in het psychische zakje te doen. Door de grote veranderingen in ons dagelijks leven en het noodgedwongen veel thuis zijn, worden velen van ons diep geraakt. Na een leven van meer hollen dan stilstaan, worden we ineens op onszelf terug geworpen. We hebben de invloed van de planeten niet eens (bewust) nodig om ons eigen functioneren eens nader onder de loep te nemen.
Ondertussen hadden we het mooiste weer wat we maar voor de tijd van het jaar konden wensen en zagen we voor het eerst in vele jaren weer blauwe luchten zonder vliegtuigstrepen. Buiten is de constante brom van verkeer en apparaten verstomd zodat we eindelijk weer de vogels goed kunnen horen fluiten.
We mogen elkaar niet aanraken, maar door wat we missen, raken we bewust van hoe belangrijk we zijn voor elkaar en kijken we weer meer naar elkaar om.
Inmiddels is het denken over hoe ‘de maatschappij weer kan opstarten’ onderwerp in de talkshows maar daarbij blijkt het vooral te gaan over terug naar hoe het was. Maar wat weerhoudt ons eigenlijk om het anders te doen dan voorheen?
Opvallend vond ik dat veel mensen de afgelopen weken zijn gaan opruimen, Op straten staan overal zaken die je gratis mee mag nemen, al dan niet op kleedjes die lijken op individuele alternatieven voor de afgelaste vrijmarkt op Koningsdag.
Als je dan toch in jezelf en je huis aan het opruimen bent, kijk dan eens of er nog meer zaken zijn die je niet nodig hebt. Heb je echt die groentes en andere producten uit verre landen nodig? Of kun je gewoon koken met wat er in Nederland wordt verbouwd? Moet je echt die goedkope spullen uit China hebben die snel bij het afval belanden of kun je een duurzamer product aanschaffen waarvoor geen vliegtuigen en schepen hoeven te worden volgeladen? Heb je echt die vliegvakantie nodig? Je hebt de hele wereld on screen en als de wereld zoveel rustiger is geworden, we een steeds warmer klimaat krijgen, je minder stress ervaart, kun je je ontspanning wellicht ook dichterbij huis zoeken en misschien kunnen de accommodaties ook goedkoper worden verhuurd en/of die vliegreizen duurder gemaakt. Minder vliegen, dan gaat Lelystad definitief niet door en moet Schiphol inkrimpen. Nou en?
Het wordt hoog tijd dat we stoppen met de groei waarop ons huidige economische stelsel is gebaseerd en die vooral ten goede komt aan de rijken en ons milieu totaal heeft verziekt. We kunnen momenteel zien hoe de Aarde herstelt omdat de mensheid een stap terug moet doen.
We hebben ook gezien dat we veel van ons werk vanuit huis kunnen doen, veel minder in auto’s en OV hoeven te stappen dan we ons wijs hebben laten maken.
Laten we doorgaan met naar onszelf kijken, naar de hebzucht, consumentisme en oppervlakkigheid waar we ongelukkig van werden en (her)ontdekken waar we gelukkig van worden. Laten we doorgaan met naar elkaar omkijken en laten we daar de zorg voor onze wereld bij betrekken.

Worteldoek

Bij mij in de buurt wordt onderhoud gepleegd aan de infrastructuur onder de grond. Maandenlang is daartoe dan een straat of een deel daarvan afgesloten en daarna is het volgende stuk straat aan de beurt. Het schijnt tijdrovend werk te zijn doordat het steeds ingewikkelder wordt omdat er zoveel ligt. Bij herinrichting van straten wordt ook de ondergrondse infrastructuur aangepakt en dat besteden nutsbedrijven tegenwoordig uit aan een aannemer die het werk voor 3, 4 verschillende nutsbedrijven tegelijk uitvoert. Tsja dan is het helemaal uitkijken geblazen natuurlijk. Vorige week ging het fout en hadden we een hele dag bruin water uit de kraan. Het waterleiding bedrijf was verbaasd over de grootte van het getroffen gebied. De beschadiging aan het waterleidingnet was ontstaan 6 straten verderop…
Wat me opvalt als ik naar de diepe geulen kijk waar al die buizen en leidingen en kabels doorheen lopen, is dat ze geheel in zand liggen. Aarde is nergens meer te vinden. Waar halen de bomen langs dit soort straten hun voeding vandaan vraag ik me af. Maar liever zand dan het steeds populairder wordende alternatief: worteldoek.
Het klinkt heel natuurlijk, daar zorgt dat ‘doek’ wel voor. Maar worteldoek is allesbehalve milieuvriendelijk. De juiste benaming zou eigenlijk zijn: anti worteldoek. Het wordt steeds vaker over de ondergrondse infrastructuur heen gelegd als bescherming tegen (boom)wortels.
Worteldoek wordt gemaakt van polypropeen.
Polypropeen is een thermoplastisch polymeer dat een zeer wijde toepassing kent. Polypropeen staat ook bekend onder de oudere benaming polypropyleen. Het wordt gewonnen uit aardolie.
Plastic dus.
Die wijde toepassing vindt o.a. plaats bij tuinen.
Een tekst uit zomaar willekeurig een advertentie:
“Worteldoek = geen last meer van onkruid en wortels in tuinen, paden en terassen!”
Uit een advertentie van de Gamma:
“Dit Anti Worteldoek van GAMMA is gemaakt van Polipropyleen. Dankzij de speciale structuur laat het anti worteldoek wel water door maar geen wortelgroei. Dit stevige worteldoek gaat de groei van wortels tegen en biedt stabiliteit aan de grond. Ideaal om te gebruiken voor het weren van onkruid in de tuin.”

Een citaat uit weer een andere advertentie:
“Het polymeer is goed bestand tegen chemische oplosmiddelen, basen en zuren. Het is ook bestand tegen bacteriegroei en daarom geschikt voor wegwerpspuiten en andere medische apparatuur.”
Onverteerbaar in de grond dus.
Worteldoek wordt ook op grote schaal gebruikt onder bestrating in tuinen
Nog een reden om tegen die verstening van de tuincultuur te zijn dus.

Een groothandel voor infrastructurele werken adverteert:
“worteldoek wordt ingezet als barrière om wortelgestellen van infrastructurele werken te scheiden. Hiermee wordt voorkomen dat wortels de bestrating opdrukken, dat kleiwegen verzakken door wortelpenetratie, dat riolen verstopt raken door wortels, dat kabels en leidingen beschadigd worden.”

Als de natuur ons niet tot economisch nut is, wordt ze gezien als lastpak, de wortels van bomen en planten iets waar je economische schade van kunt hebben.
Langzaam maar zeker wordt de hele grond onder onze voeten bedekt met worteldoek.
We lopen steeds vaker in feite op plastic dus.

Wie stopt dit??

.

.

(met dank aan Maarten Groenendaal)

Olijfboompje

Van tijd tot tijd neem ik graag jonge kinderen mee naar mijn moestuin(tje). Er zijn al diverse buurmeisjes mee geweest, éen buurmeisje wilde niet alleen helpen met bramen en bloemen plukken en die mee naar huis nemen uiteraard, maar had ook graag de veelkleurige stelen van snijbiet meegenomen om daar een kunstwerk van te maken. Nog steeds vind ik het jammer dat ik te weinig snijbiet had om daar destijds gehoor aan te geven. Wie weet wat voor moois ze had gemaakt…
Sedert drie jaar komt ook mijn kleindochter graag op de moestuin.
Het eerste seizoen kon ze nog niet eens lopen, maar ik vergeet nooit hoe ze kruipend op onderzoek uitging en daarbij vol verwondering een naaktslak oppakte.
Het tweede seizoen bezochten we de moestuin voor het eerst na de winterstop ergens in maart en mijn zeer talig kleinkind reed ik per wandelwagen het terrein op. Ze keek verrukt om zich heen en riep na een poosje uit: “Oh, wat hou ik toch van de speeltuin!”
Ze verwoordde daarmee ook nog eens precies waarom ik zo graag kinderen meeneem naar ons moestuinencomplex en mijn tuin in het bijzonder. Spelenderwijs kennis maken met de natuur en met waar je eten vandaan komt, acht ik heel essentieel voor een opgroeiend kind.
Ik zag pas op mijn 17e voor het eerst een koe van dichtbij en op mijn 30e voor het eerst hoe aardbeien groeien. Beide sensaties vergeet ik nooit meer. Een jaar na die aardbeien begon ik met tuinieren.
Afgelopen groeiseizoen kwam de dochter van een ‘hondenkennis’ graag mee naar de moestuin. Zij is met haar tien jaren het oudste kind tot nu dat met mij op de moestuin bezig is geweest en was echt een hulp. Volgens haar moeder vertelde ze thuis honderduit over wat ze beleefd en geleerd had.
In de zomervakantie ging het gezin naar Griekenland op vakantie en toen ze terugkwamen had hun tienjarige dochter een cadeautje voor me: de vruchten van een olijfboom, die volgens een Griekse boer geschikt waren om te planten.
Ik heb ze geplant en ik heb nu een piepjong olijfboompje in een pot op een vensterbank. Sterker nog, een tweede komt er ook al aan. Het zal nog lastig worden om te zorgen dat ze niet te snel gaan groeien in zo’n beschermde omgeving, maar met buiten uitplanten wil ik toch wachten tot de temperatuur buiten een beetje te vergelijken is met Griekenland. Dat is al een paar jaar niet meer zeldzaam.
Dankzij de klimaatverandering kunnen mijn olijfboompjes wellicht komend jaar verder opgroeien op mijn moestuintje.
Het is nog steeds van belang dat we duurzaam gaan leven en het aantal mensen op de wereld stopt met groeien, maar het houdt de klimaatverandering niet meer tegen.
Laten we maar het beste proberen ervan proberen te maken.
Wie weet lukt het met mijn olijfboompjes en misschien komt er ooit wel een duif een olijftakje halen.

Ik wens iedereen liefdevolle feestdagen,
innerlijke vrede en een vreugdevol 2020!

.
olijfboompje

Klimaatontkenners

Ik postte 24 september dit op Facebook:

Geweldig om te zien dat mensen tot actie overgaan aangaande de klimaatverandering. Zoals de jonge Greta Thunberg en hier in Nederland de klimaatbrief van vrouwen.
Het is een begin maar we zijn er nog lang niet.
Die klimaatbrief van vrouwen bijvoorbeeld: wat ik daar mis is dat vrouwen de hand in eigen boezen steken door te beloven vanaf nu te zorgen dat er minder mensen op aarde komen, dat kan simpelweg als elke vrouw die kinderen wil er niet meer dan 2 zou baren. Maar probeer dat maar eens uit te leggen in andere delen van de wereld, waar vrouwen geen zelfbeschikkingsrecht hebben of het aantal kinderen je toekomst bepaalt. Om maar eens wat te noemen.
Maar we moeten ergens beginnen… En wel nu. Of eigenlijk gisteren.
We hadden al na het rapport van Rome over einde aan de groei in 1972 in actie moeten komen. Milieuorganisaties toen rekenden al uit dat allerlei maatregelen uiterlijk in de tachtiger jaren (vorige eeuw!) genomen moesten worden wilden klimaatveranderingen niet onomkeerbaar zijn.
In feite zijn we nu bezig met redden wat er nog te redden valt. En dat is met 200 soorten leven op aarde dat per dag uitsterft bijna ontmoedigend. Er komen al berichten van mensen die lijden aan ‘klimaatdepressie’.
Laten we daar niet in vervallen maar nu eindelijk massaal tot actie overgaan.

Daar kwam o.a. deze reactie op:
“Ach kom nou, laat je niet gek maken. De aarde gaat al vanaf het begin van haar bestaan door klimaat veranderingen.
-Eerst zouden we snel in een ijstijd komen in de de jaren 70 en alle mensen zullen sterven.
-Dan was het probleem het zogenaamde gat in de ozonlaag en daar hoor je niets meer van.
-Daarna kwam die zogenaamde zure regen en ook daar geen woord meer over.
-Dan kwam de `global warming`en Al Gore die daardoor ineens multi-miljonair is geworden en nu blijkt dat het op veel plekken juist koeler wordt.
-En dan die zogenaamde de co2 uitstoot wat eigenlijk geen kwaad kan want alles wat groen is smeekt om die co2.
-Oke maar nu is het nieuwe “gevaar” ineens stikstof geworden.
Wat je wel ziet is dat die klimaat onheilsprofeten in no-time miljonair proberen te worden! “

Ik ga nu niet op alle beweringen in, maar pak er even twee uit in de vorm van links naar 2 artikelen (met dank aan Atse de Vries):
Over de zure regen:
Over het gat in de ozonlaag:

Bij beide issues zijn we er nog niet, maar er is wel heel veel aan gedaan waardoor het tij gekeerd is. Het waren dan ook duidelijke issues, met duidelijke en eenduidige oplossingen.
Bij ‘Climate Change’ ligt dat complexer.
Weliswaar is de CO2 uitstoot een onmiskenbare oorzaak van de opwarming van de Aarde, maar om dat aan te pakken zijn zoveel verschillende maatregelen nodig die bovendien onze huidige levensstijl gigantisch zullen aantasten, dat bijna niemand weet waar te beginnen. Bovendien: klimaatveranderingen zijn nu ‘hot topic’, maar de opwarming van de Aarde is ‘maar’ een van de vele problemen die we hebben. Wel het belangrijkste milieu item op dit moment, omdat de gevolgen wereldwijd gigantisch zijn, maar er is in onze wereld nog veel meer aan de hand op milieugebied.
Wie echt open daarnaar kijkt, kan het nauwelijks meer bevatten.
De lijst van dingen die anders moeten is schier oneindig lang, van microplastics in al wat leeft, dus ook onze lichamen, tot geneesmiddelen die niet deugen en ultrabewerkt voedsel.

Geweldig die klimaatmarsen 27 september overal in de wereld, maar als we die 35.000 jonge mensen die in Den Haag meeliepen zouden vragen hun mobieltje in te leveren, hoe zouden ze reageren denk je? Toch worden voor stoffen in die mobieltjes o.a. hele eilanden ontvolkt en daarna afgegraven.
Niemand wil terug naar de leefstijl van onze (over)grootouders.
In tegendeel; er zijn nog vele landen in de wereld die nu nog niet de moderne levensstandaard hebben, maar daar ook naar streven en het recht daartoe willen hebben.

Als je naar de complexiteit van de problemen die de mensheid zichzelf en de Aarde heeft aangedaan kijkt, kan ik me voorstellen dat je er moedeloos van wordt.
Als dan ook nog de enorme brij aan informatie die over je heen gestort wordt zorgt voor tegenstrijdige berichtgeving, en het steeds moeilijker is te onderscheiden wat propaganda is en wat echte feiten zijn, ja dan kan ik me voorstellen dat het makkelijker is om te ontkennen dan echt wakker te worden over hoe erg het allemaal is.
Dan kun je nog zo bezorgd zijn over de toekomst (van je (klein)kinderen), dan is pogen je eigen leven zo plezierig mogelijk te houden vaak het enige wat je denkt dat er op zit.
Want je kunt in je eentje niets aan al die ellende doen. Toch?

Je zou je kunnen realiseren dat je niet in je eentje bent. En dan niet meteen in paniek raken als je je voorstelt hoeveel 7 miljard mensen zijn, dat kun je zo zien op een nachtfoto vanuit de ruimte gemaakt, maar je zou eens kunnen beginnen met voelen hoe je verbonden bent met al die mensen, je realiseren dat we allemaal voortkomen uit sterrenstof, deel zijn van Moeder Aarde, van de Natuur. Elk deeltje, elk individu dat de Liefde voor het Leven op Aarde hervindt en vanuit die Liefde gaat leven, kan bijdragen aan veranderingen ten goede.

Greta

Vaak heb ik hier, al dan niet subtiel, zaken aan het licht proberen te brengen die volgens sommigen thuis horen bij complotdenken. Of geprobeerd met wat ik schrijf mensen een beetje wakker te maken. Altijd mijn woorden wegend, de column meestal een dag laten liggen om zeker te weten dat mijn formuleringen geen misverstanden creëren.
En dan ineens is daar:
Greta.
16-jarige Greta Thunberg uit Zweden en ze zegt deze week in de VN tegen alle daar aanwezige wereldleiders :
“How dare you?!”
“We are in the beginning of a mass extinction, and all you can talk about is the money and fairytales of eternal economic growth. How dare you?!”
(…)
“Change is coming whether you like it or not.”
Ze schudt wakker en wat doen de leiders tegen wie ze zegt als ze nu niet tot actie overgaan het hen door haar generatie nooit zal worden vergeven:
die gaan tot actie over, vooral tegen Greta. Ze proberen haar in diskrediet te brengen, haar ouders zouden haar als pion inzetten, zelfs het feit dat ze asperger heeft wordt tegen haar gebruikt. Deze machthebbers laten daarmee zien dat ze echt niet deugen. Dat Greta juist alle gelijk van de wereld heeft.

Onze leiders deugen niet. Onze leiders gaan voor geld en gewin en hebben schijt aan onze gezondheid. Van de commissie o.l.v. oud-minister Johan Remkes werd eigenlijk door het kabinet verwacht dat ze slimme foefjes zou bedenken om onder het stikstofbesluit van de Raad van State uit te komen. Maar Remkes liet gisteren bij de presentatie van zijn rapport weten dat economische belangen niet meer kunnen prevaleren boven natuurbescherming.
Kan de Raad van State a.u.b. ook iets doen aan de massale bomenkap? We hebben juist de oude grote bomen hard nodig om onze lucht een beetje te zuiveren, maar ze worden als biomassa opgestookt ter energieopwekking. Kan er a.u.b. wereldwijd gestopt worden met biomassa verbranden waardoor de CO2 uitstoot alleen maar toeneemt en de natuur afneemt?
Kan er nou GVD eindelijk gestopt worden met alle milieuvervuilende activiteiten, al dan niet gedreven door economische hebzucht, waardoor mensen ziek worden, dieren en planten uitsterven, hele ecosystemen instorten en verdwijnen?
Kan er GVD opgehouden worden met oerwouden verbranden, eilanden afgraven en god mag weten wat nog meer voor waanzin?!
Kan die godvergeten valse economie nou eindelijk eens volledig instorten A.U.B.?
Of zijn de huidige regeerders van plan zware repressie toe te passen als de wereldbevolking echt helemaal wakker is geworden???? Worden we overal geregeerd door Assads die hun eigen bevolking bereid zijn uit te moorden om aan de macht te kunnen blijven?

Greta zei: “… because if you really understood the situation and still kept on failing to act, then you would be evil and that I refuse to believe.”
Ik vrees, lieve Greta, dat het wel waar is dat ‘EVIL’ regeert…
We hebben alle LIEFDE in de wereld nodig om daar verandering in te brengen.

.

.

P.S. Er zijn veel websites die informatie verspreiden die Greta in een kwaad daglicht proberen te stellen. Zij doen dat vaak door zogenaamde bewijzen op te voeren dat Greta gebruikt wordt door allerlei organisaties en/of haar ouders.
Al op 2 februari dit jaar gaf Greta daarover deze verklaring op haar Facebookpagina

Oeverloos

Elk jaar rond deze tijd worden de oevers van natuurlijke wateren aan de randen van de stad bijgewerkt. Of beter gezegd: het groen langs de oevers wordt dan gesnoeid. Dat gebeurt tamelijk rigoureus; riet en ander groen, overhangend loof en takken van bomen en struiken worden afgesneden. Dat gebeurt ten dele op de oever, waar mechanische zeisen vrijwel al het groen wegmaaien zodat er ineens een soort bruin graslandje ontstaat.
Een paar dagen geleden heb ik een tijdje staan kijken naar een bootje dat in de Biltse Grift met een grote snoeizaag overhangend groen te lijf ging.
Het zal wel moeten omdat er in die watertjes gevaren wordt. Weliswaar alleen kleine plezier vaartuigjes, maar ook daarvoor moet de overheid de doorgang garanderen.
Net als voor wegverkeer.
Vorige week dacht de chauffeur van een zeer grote vrachtwagen met ook nog een hoogte van zeker 4 meter dat hij door ons kleine straatje moest kunnen rijden. Nee, dus. Hij reed een boom uit het lood die meteen een noodkap moest ondergaan.
Complimenten voor de Gemeente die alles binnen no time onder controle had. Nog geen 2 uur na de aanrijding van de boom restte alleen nog wat droge blaadjes van de 35 jaar oude sierkers.
Ik leerde daarbij iets vreemds: niet de gemeente gaat de schade verhalen op de meubelfabrikant of diens chauffeur maar andersom. De gemeente dient als wegbeheerder een doorgang van 4 meter 20 te garanderen. De boom had daar deze zomer waarschijnlijk een paar centimeter van afgesnoept. Het was ook nog de grootste boom in ons straatje, zodat door diens wegvallen de groentunnel die de bomen met elkaar vormden een heel stuk kleiner is geworden.
Oordeel zelf: zo’n straatje rijd je toch niet in met een giga vrachtauto van ruim 4 meter hoog?
Al die schade van zoveel dommigheid kost niet alleen een boom, maar ook ons belastinggeld.
Ook die oevers worden bijgehouden van gemeenschapsgelden. Daarom snap ik nog iets niet: waarom wordt het groen dat vanaf het water gesnoeid wordt, niet opgevist? Nu alles mechanisch gaat zou dat toch ook kunnen met een schuiver en grijper aan een bootje? Nu blijft het afgesneden groen grotendeels gewoon drijven tot het naar de bodem zinkt. Daardoor slibt de bodem sneller dicht en moet er vaker gebaggerd worden. Leuk voor de werkgelegenheid, maar of de natuur dit soort acties kan waarderen?
En zou het zo erg zijn als die plezierbootjes een metertje minder doorgang hebben bij zulke brede wateren als de Biltse Grift? Meerkoeten, futen en andere watervogels maken in dat water dat langs natuurpark Bloeyendael loopt, in het voorjaar graag hun nesten onder overhangend groen…

20190826_152939