Thuisbezorgd

Bij de lokale pizzeria staat de eigenaar nieuwe cijfers te plakken op de etalageruiten achter de prijs voor een pizza als je die zelf afhaalt.
Niet eens lang geleden was dat 5 euro, toen 6 en nu maakt hij er 7,50 van.
Als ik vraag waar de verhoging voor nodig is, vertelt hij: “Ik heb vorig jaar voor niks gewerkt.”
De belangrijkste oorzaak daarvoor blijkt Thuisbezorgd.nl.
Hij legt het me uit: Het leek allemaal zo mooi, maar Thuisbezorgd rekent van alle bestellingen via hen gedaan 13 % van het bestelde bedrag. Maar dat is niet alles. Daarnaast berekenen ze kosten voor de website, voor reclame en zo nog het e.e.a.. In de praktijk raakt onze pizzabakker 23% van het bedrag aan bestellingen gedaan bij Thuisbezorgd.nl aan hen kwijt. En alsof dat nog niet erg genoeg is, legt Thuisbezorgd.nl hem ook op andere manieren aan banden. Zo moet reclame maken via Thuisbezorgd.nl op straffe van boetes.
“Kun je niet om ze heen?” vraag ik. “Of samenwerken met de Chinees aan de overkant?” Dat laatste is een domme vraag, want ook zij zijn aangesloten bij Thuisbezorgd.nl. Mijn favoriete Chinese gerecht van hen is in twee jaar tijd 4,50 euro duurder geworden.
“En de mensen zijn het inmiddels gewend he, iedereen wil zijn eten thuisbezorgd krijgen, steeds minder mensen komen een pizza ophalen.”
“90 procent van mijn bestellingen gaat via Thuisbezorgd.nl,” vertelt de pizzabakker. In Utrecht alleen al doen meer dan 300 restaurants mee met de besteldienst. Dat is kassa dus voor Thuisbezorgd.nl die als voornaamste kosten het in de lucht houden van de website en up to date houden van de software zal hebben denk ik zomaar. Jitse Groen, oprichter van Thuisbezorgd.nl dat onder de naam Takeaway.com inmiddels in vele landen actief is, kwam al in 2014 de rijkenlijst Quote 500 binnen vanwege een vermogen van 35 miljoen. Inmiddels zou Groen goed zijn voor bijna een half miljard euro.
Maar onze pizzabakker heeft vorig jaar voor niks gewerkt.
Ik ga voortaan mijn eten weer zelf ophalen, is nog goedkoper ook.
Of bestel rechtstreeks bij mijn pizzabakker, Chinees enz.. Gewoon, per telefoon.

Minderen

Een (facebook) vriendin plaatste een artikel door over kinderarbeid in Congo.
De kinderen, ook van soms pas 4 jaar oud, werken in mijnen en onderzoeken stenen op de aanwezigheid van kobalt.
Kobalt schijnt een belangrijk bestanddeel te zijn van batterijen die we o.a. in elektrische auto’s stoppen.
En wij westerlingen maar denken dat we goed doen aan elektrisch rijden.
Als je elektrisch wilt rijden, neem dan de trein!
Ja dan moet je je tijd goed plannen, ook nog stukken lopen.
Nou en?
Dat lopen is goed voor je, in de trein heb je tijd om te lezen of met je mobiel bezig te zijn of misschien juist eindelijk eens niet bezig te zijn met je mobiel en eens naar buiten te kijken, kun je zien hoe snel Nederland verandert…
Want we blijven maar groeien!
Meer, meer, meer meer!

Laten we nou eens beginnen met MINDEREN! Om te beginnen CONSUMINDEREN.
Ga je afval scheiden. Of nog beter: schaf minder afval aan. Koop geen goedkope troep uit China, koop niet meer verpakte groenten en fruit maar ga eens naar een echte groenteman, of naar een markt. Neem een mand of duurzame tas mee. Voor alleenstaanden en tweepersoonhuishoudens is dat ook nog anderszins ideaal; je kunt weer desnoods één struikje witlof kopen of twee uien i.p.v. een plastic netje vol.

Ga minder reizen, zoek je bezigheden dichter bij huis, koop producten uit je omgeving.
Minder met van alles en nog wat en wees vooral MEER tevreden met wat wat je hebt! en ga daar zorgvuldig mee om, houd op met meedoen met modes en trends, vergeet die influencers.
Ga MEER goed doen dicht bij huis. Elke dag een goede daad voor iemand doen, daar word je blij van! En een blij mens is sneller tevreden.

Laat je MINDER opjagen en doe MEER wat je hart je ingeeft.

Uiteindelijk zullen al die hebzuchtigen, die zich de bevoorrechten in de wereld achten en zich op grond daarvan menen te kunnen permitteren anderen, mens en dier van allerlei leeftijden, uit te buiten, te onderdrukken en nog erger, zich kapot moeten schamen over wat ze medeschepselen en planeet Aarde aandoen.

De hebzucht voorbij…

De wereld gaat aan hebzucht ten onder, placht ik nog wel eens te zeggen.
Nu er ontelbare signalen zijn dat dat ook wel eens zeer snel zou kunnen gebeuren, denk ik daar toch anders over.
Ik zou nu willen zeggen: de wereld hangt van hebzucht aan elkaar.
Met ‘de wereld’ bedoel ik uiteraard de door mensen gecreëerde samenleving. Want dieren zullen nooit meer nemen van een ander dan ze echt nodig hebben.
Probeer je eens voor te stellen hoe de wereld eruit zou zien als die verrotte menselijke eigenschap; hebzucht, niet meer zou bestaan?
Ik doe dat af en toe en dat geeft me verrassende inzichten, ja door me voor te stellen hoe de wereld eruit zou zien zonder hebzucht dienen zich zelfs ideeën en oplossingen aan om allerlei ellende in deze samenleving te kunnen beëindigen.
Dit etmaal doorzag ik, mediterend op een wereld zonder hebzucht en mede geïnspireerd door de film Time of the Sixth Sun
ineens hoe het hele verhaal van goed en kwaad een fabel is.
Eeuwen en eeuwenlang, misschien wel zo lang als de mens zich kan heugen, hebben we de tegenstellingen in de wereld geaccepteerd door de leugens over goed en kwaad, god en de duivel. Er zou nou eenmaal niks aan alle ellende te doen zijn omdat er nu eenmaal zowel goed als kwaad bestaat en al het gedoe in de wereld zou gaan over het in balans brengen en/of houden van die twee.
Maar zou het misschien zo kunnen zijn dat goed en kwaad eigenlijk vooral bestaan dankzij onbewustheid en valse voorstellingen van zaken?
Denk de hebzucht eens weg… en er bestaat geen goed en kwaad meer als eeuwige tegenstelling.
“Niets is goed of kwaad tot je er zelf een etiket opplakt,” zei mijn eerste yoga- en meditatiedocente Rita Beintema al.
Kijk eens naar het Yin-yang teken,. In het witte vlak zit een zwarte stip en in het zwarte vlak een witte. Daartussen loopt een dun lijntje, wat betekent dat lijntje eigenlijk?
Zou dat lijntje misschien de innerlijke weg kunnen aanduiden, de weg waarop alle tegenstellingen kunnen worden opgeheven indien je je pad in Licht en Liefde bewandelt.
Stel je eens voor dat iedereen in de wereld dat pad zou bewandelen…
Dat er geen goed of kwaad bestaan, maar alleen keuzes. Keuzes die je zelf kunt maken. Keuzes die je zouden kunnen bevrijden uit de eeuwige spiraal van goed en kwaad, schuld en boete. Keuzes die je tot een wezenlijk vrij mens zouden kunnen maken.
Stel je dat eens voor… 😉

Vrije wil

De mens heeft een vrije wil.
Woon je in een vrij land, dan mag je daarmee doen wat je wil, mits het niet ten koste van anderen gaat. In dat laatste zit wellicht de crux.
Hoe vrij kun je zijn in een wereld die overduidelijk lijdt onder de ongebreidelde vermeerderingsdrift van de meest dominante diersoort op aarde; de Mens?

Bijna zes jaar; van oktober 2006 tot maart 2012, sprak Yvonne Hagenaar-Ratelband met grote regelmaat lezingen in voor een internet radiostation. Deze 220 radiolezingen van elk bijna een uur heb ik allemaal gehoord. Al was het maar opdat ik de korte omschrijving ervan kon maken voor het archief dat ik er voor haar van aanlegde.
Wat mij het meeste opviel aan wat ze in al die lezingen te melden had, was dat we vrij zijn om ons leven in te richten zoals we zelf willen. Welk onderwerp ze ook besprak, die vrijheid is haar heilig. Wat je ook doet, wat je ook kiest, dat mag je. De consequenties ervan zijn ook voor jou. Ieder het zijne of hare.
Dat kun je opvatten als ongebreideld individualisme.
Maar als je de lezingen beluistert, zul je merken dat Yvonne ook oproept om je te verbinden. Dat doet ze o.a. door in korte meditaties tijdens de lezingen te vragen je te verbinden met bijvoorbeeld het middelpunt van de Aarde of met de Zon, met de Liefde, met je navel.
Je mag doen wat je wilt, maar je bent verbonden met alles wat is. Wie dat echt begrijpt, kan ook zaken als ‘The Law of Attraction’ begrijpen. Deze universele wet ligt ten grondslag aan o.a. ‘The Secret’, het bestseller zelfhulpboek uit 2006 dat werd geschreven door Rhonda Byrne en vooral via Oprah Winfrey zo’n populair boek werd.
Er zijn ondertussen ontelbare boeken die je uitleggen hoe die ‘Law of Attraction’ werkt en er zijn ook veel vloggers die je dat uitleggen in filmpjes op Youtube en hun eigen websites. Dat is mooi en helemaal als zelfhulp. Maar hoe zit het dan met die verbinding? Met die verantwoordelijkheid die je hebt voor je keuzes?
Het heeft er alle schijn van dat collectief gezien individuele zelfzuchtigheid zorgt voor een collectieve ‘Law of Attraction’ en dat we als mensheid als geheel zullen oogsten wat we gezaaid hebben.

Jaren geleden leerde ik: Verander de wereld en begin bij jezelf.
Moet die wereld dan veranderen?
JA!
Als wij het niet doen, doet Moeder Aarde het zelf wel.
Maar willen we daarop wachten?
Willen we echt wachten tot bijna alle diersoorten, insecten en planten zijn uitgestorven, groene gebieden zijn veranderd in woestijnen, grote natuurrampen vele miljoenen mensen doden? Of zorgen we met spoed ervoor dat de ontbossing van het Amazonegebied stopt, de experimenten met geo-engineering worden gestaakt, de fossiele brandstoffen alleen nog gebruikt gaan worden om duurzame plastic producten te maken zoals zonnepanelen en nemen we met gezwinde spoed tal van andere milieusparende maatregelen waarvan milieudeskundigen al decennia terug tevergeefs riepen dat ze moesten worden uitgevoerd om rampen te voorkomen.
Of hoort u nog steeds tot de mensen die denken dat het wel meevalt, die niet geloven dat er sprake is van een snel verlopende klimaatverandering, of denkt u heel egoïstisch, ‘het zal mijn tijd wel duren!’ Ik weet natuurlijk niet hoe oud u, lezer, bent, maar die tijd zou nog wel eens tegen kunnen vallen. De veranderingen gaan snel en ook nog steeds sneller. Dat zou zomaar zo snel kunnen gaan dat ook u nog tijdens uw leven de gevolgen daarvan merkt, uw ontkenning niet meer werkt.

Glimlachen

Net gebeurde het weer: terwijl ik buiten loop kruist mijn blik die van een andere vrouw en ze glimlacht naar me. Ik glimlach terug.
Waarom doen we dat eigenlijk?
Waar komt die gewoonte vandaan?
Wanneer begon het me op te vallen? Sinds wanneer doe ik er aan mee? In mijn jongere jaren was het fenomeen me onbekend.
Ik zoek op internet naar de reden waarom vrouwen naar elkaar glimlachen.
Er blijken diverse onderzoeken gedaan te zijn naar waarom vrouwen glimlachen. Althans, dat schrijven tal van columnisten en bloggers, maar de bronnen van die onderzoeken kan ik niet een twee drie vinden.
Er zou een onderzoek zijn naar de verschillen tussen het glimlachen van vrouwen en mannen. Vrouwen zouden meer glimlachen dan mannen en sneller glimlachen tegen hoger geplaatsten. Alsof ze willen behagen.
Er is veel te vinden over de betekenis van glimlachen in het kader van sociale en seksueel getinte contacten.
Vrouwen kunnen ook een glimlach geven als ze in een seksueel ongemakkelijk situatie zitten. Dat is niet handig, want mannen vinden een glimlach van een vrouw vaak flirterig.
Als ik zo al die blogs en columns lees krijg ik de indruk dat vrouwen tal van ongemakkelijke situaties proberen op te lossen met een glimlach.
Maar voelen we ons dan ongemakkelijk als onze blikken elkaar op straat kruisen?
Zou het iets te maken kunnen hebben met dat vrouwen in een korte blik vaak al een oordeel hebben over het uiterlijk van de ander? Voelen we ons daarop betrapt misschien? En geven we daarom elkaar een verontschuldigend glimlachje?
Ik heb met yoga en meditatie jarenlang geoefend op het niet oordelen. Ooit toen ik dacht dat ik daar flink mee gevorderd was, kwam er op straat een jonge vrouw mijn kant uit lopen. Ik nam waar, signaleerde o.a.: aubergine geverfd kort haar en een haarspeldje dat moest voorkomen dat een haarlok voor haar gezicht zou vallen. Benoemen is geen oordelen. Maar nadat we elkaar gepasseerd waren, uiteraard na een kort glimlachje en ik de hoek om ging, betrapte ik me op de gedachte: “Stom speldje!” Daar was het oordeel weer! 😦
Glimlachen we dan al dan niet onbewust naar elkaar om ons bij voorbaat te verontschuldigingen voor een mogelijk oordeel?
Vrouwen die ernstig kijken worden slechter beoordeeld lees ik. Waarom moet een vrouw toch altijd glimlachen? Een vrouw die dat niet doet wordt vaak beoordeeld als een ‘bitch’ en menig blogger deelt haar zielenroerselen over dit fenomeen.
Zouden we dus naar elkaar glimlachen om te zeggen ik ben geen bitch?
Het zijn meestal heel voorzichtige glimlachjes, misschien ietwat onzeker? Ben ik onzeker als ik begin met zo’n glimlachje?
Toen ik begon mee te doen met dat geglimlach dacht ik eigenlijk heel simpel dat het een teken was van solidariteit. Of even delen van hoe leuk je het vindt dat je er bent. Dat je geniet van het leven, van je vrouw zijn.

Vorige week kreeg ik in het voorbijgaan ineens zo’n lachje van een man. Een veel jongere man, dus kan me nauwelijks voorstellen dat er een erotische bedoeling achter zat. Ik liep met mijn hond door het park te genieten van de mooie natuur en het prachtige weer en voelde me licht en blij. Toen mijn blik die van die man kruiste en hij glimlachte, zag ik dat als een vorm van herkenning van die blijheid die ook hem op dat moment bevangen had.
Conclusie: We glimlachen naar elkaar om vreugde te delen.
In ieder geval is dat meestal de reden waarom ík glimlach naar een onbekende die mijn pad kruist, man of vrouw.

Volhouden

“Werk je nog?” vroeg ik een kennis die ik op straat tegenkwam.
“Nee, ik heb een burn-out. Ik heb het niet volgehouden,” antwoordt ze met enige schroom.
Ze is ruim 66 en over niet al te lange tijd krijgt ze eindelijk haar AOW en daarvoor het officiële afscheid van haar werk.
Ze had administratief werk, maar ook dat kan teveel worden als je ouder wordt. De dagelijkse verplichtingen, het constante keurslijf, er kunnen allerlei emotionele belastingen ontstaan op het werk en je moet maar mee in dat steeds hogere werkritme waar ook steeds meer jongere mensen op afbranden.
En oudere mensen krijgen ook nog allemaal PHPD (pijntje hier, pijntje daar).
Teun van de Keuken noemde in zijn jongste column in de Volkskrant de mens de nieuwe plofkip. Er moet zo hard gepresteerd worden dat zelfs de tijd voor eten er bij inschiet waardoor de mens al snel grijpt naar snacks en slecht voedsel. Naast gezonder voor je lichaam is een goede lunchpauze ook gezonder voor je geest doordat je even afstand kan nemen van je werk. Diëtisten pleiten voor rustig zittend de tijd nemen voor je maaltijden die uit de hele schijf van vijf moeten bestaan, maar voor zo’n ontbijt is geen tijd en zulk voedsel vind je ook steeds minder in de kantine op je werk.
Bezorgers van de diverse besteldiensten moeten binnen vastgestelde tijdseenheden uw pakketjes bij u thuis bezorgen zodat u niet de hele dag thuis hoeft te blijven en door kunt werken en in tal van andere beroepen moeten ook de ‘targets’ gehaald worden.
In het kader van 5 mei zag ik op Facebook allerlei posts over of we nou echt zo vrij zijn als ons wordt voorgehouden, sommigen noemden daarbij de huidige organisatie van werk ronduit slavenarbeid.
Er zijn gemene trucs uitgehaald onder de diverse kabinetten Rutte en zelfs al in kabinetten daarvoor. Onder het mom van bezuinigingen en decentralisatie zijn in tal van beroepen enorme aantallen ontslagen gevallen waardoor nu een gebrek aan mensen is ontstaan.
Het meest schrijnende voorbeeld vind ik nog steeds de zorg. De mensen die nu worden ingehuurd krijgen minder zekerheden en (nog) lager betaald dan hun ontslagen voorgangers.
In het onderwijs leidt het gebrek aan mensen tot nog meer overbelasting van het personeel dat nog niet met een burn-out thuiszit.
Als je ziek bent, bepaalt de zorgverzekeraar waar je wel of niet recht op hebt. Ondertussen betalen we steeds meer voor de zorg en moeten we meer belasting betalen op elementaire zaken als voeding wat o.a. betekent dat producten van de voedingsindustrie die barsten van stoffen die niet goed voor ons zijn, goedkoper zijn geworden dan verse producten. Als je al tijd zou hebben voor het bereiden van een verse maaltijd moet je daar dus ook nog extra voor betalen.

De term volhouden vind ik een alarmerende term om je werk mee te duiden. Maar inderdaad, dit is niet lang meer vol te houden.

Verraad

Witte donderdag werd voor de elfde keer The Passion opgevoerd op weer een nieuwe locatie en in een nieuwe versie. Knap hoor hoe dat elk jaar weer mogelijk blijkt met steeds weer andere bestaande songs. Het is een mooie traditie geworden. Weer zagen we hoe het volk een misdadiger verkoos vrij te laten in plaats van Jezus en hoe Pilatus die liever had gezien dat het volk anders had gekozen, meende dat hij zijn handen in onschuld waste.
Achteraf denken mensen wel vaker dat ze hun handen in onschuld wassen. “Wir haben es nicht gewusst” zeiden vele Duitsers na de Tweede Wereldoorlog. De meeste dictators komen aan de macht door democratische verkiezingen. En niet te vergeten door manipulatie waar mensen vaak met ogen open intrappen.
Tegenwoordig heet manipulatie vaak nepnieuws, maar eigenlijk is het oude wijn in nieuwe zakken. Vroeger ging het over propaganda, met net zo goed verdraaide feiten of minimaal de betekenis van feiten als nu in nepnieuws.
Als je naar een ander wijst, wijzen er meer vingers naar jezelf en als je goed kijkt naar de ontstaansgeschiedenis van nepnieuws kun je ook zien wie de grootste gebruikers ervan zijn. Maar ook dat is natuurlijk geen wet van Meden en Perzen.
Er is ook een verschil met misleidende propaganda: wat nepnieuws verspreiders vooral bereiken, is dat mensen wantrouwend worden over de informatie die ze ontvangen en dat is nou juist de bedoeling.
Door internet leken aanvankelijk grenzen te vervagen en zou alle kennis voor iedereen beschikbaar komen. Dat laatste is gelukt, maar dat is machthebbers natuurlijk een doorn in het oog.
Kennis is macht leerde ik als kind al op de lagere school, nu basisschool.
Stel je voor dat het volk wakker wordt!
De kennisstroom is niet meer te stuiten, dus wat moet je dan? Juist ja, de kennis corrumperen. Welke informatie is waar en welke niet?
Het zou ook vervelend zijn dat je op sociale media als Facebook vooral de meningen krijgt te zien van gelijkgestemden. Het zou inderdaad wel fijn zijn als er wat meer tegengeluiden door Zuckerbergs algoritmen konden komen, maar goed beschouwd is de veiligheid van gelijkgestemden een prima wapen tegen nepnieuws. Immers, van mensen die je kent weet je wat je er aan hebt.

Zou het volk nu ook nog steeds kiezen voor Barabas?
Ik vrees dat er in ruim 2000 jaar nog weinig veranderd is. Dat de boodschap van Licht en Liefde slecht begrepen wordt in deze door hebzucht geregeerde wereld.
Judas verraadde zijn meester die hij liefhad met een kus.
Verspreiders van onwelgevallig nieuws worden van heel vervelende zaken beschuldigd. Klokkenluiders heten weer verraders, Julian Assange een landverrader.

Per keer dat we kiezen voor Barabas verraden we de Liefde. De Liefde die juist in deze paastijd probeert de (innerlijke) weg te wijzen naar wat waarheid is.