Zo erg is het niet

Op mijn vorige column reageerde een lezer met een opmerking over ‘reacties als “zo erg is het niet”’. Die uitspraak hoor ik inderdaad vaker als ik vertel over allerlei vormen van uitbuiting en misleiding.
De laatste zin van die column was:
‘Op de vrije markt worden burgers massaal verhandeld.’ Ik had het niet over de seksmarkt en de slavenhandel, maar over de economische waarde die u als burger hebt.
U bent
huurder,
koper,
consument,
zieke,
bezoeker,
werknemer,
premiebetaler,
abonnee,
enz. enz.

Rond de eeuwwisseling was er op internet een soort zeepbel ontstaan die in elkaar stortte toen World Online met allerlei hooggespannen verwachtingen en valse beloften onder leiding van Nina Brink de beurs opging.
Terwijl wij (NoPapers, ’s werelds eerste digitale uitgeverij, inmiddels ter ziele) in 1990 door het land reizend om op allerlei plekken onze visie te geven op internet en uitgeven, vaak te horen kregen dat we ‘veel te vroeg’ waren, was er nog geen 10 jaar later een grote hype ontstaan en was Internet ineens big booming business.
Grote commerciële, meesttijds internationaal opererende partijen waren druk bezig allerlei kleine en vaak idealistisch begonnen bedrijfjes op te kopen. De waarde van die bedrijven werd bepaald aan de hand van abonnees en andere relaties. Zo werd de waarde van een provider geschat aan de hand van het aantal abonnees waarbij elke abonnee 2000 waard was. B2B oftewel Business to business relaties deden maar liefst 12.000. Guldens, dat wel, maar nog steeds kregen wij niet uitgerekend hoe je zulke bedragen als opkopend bedrijf ooit terug kon verdienen.

Nog niet zo lang geleden had vastgoed een waarde die in relatie stond met de grondprijs, maar dat is inmiddels voor de zgn. ‘stenenschuivers’ veel minder belangrijk dan hoe er met het vastgoed object te speculeren valt.
Kun je een huurwoning verhuren aan mensen met een hoog inkomen of moet je je houden aan zogenaamd sociale huur? Het verschil hoef ik niemand voor te rekenen en bovendien heeft de Volkskrant dit weekend net een uitgebreid artikel gepubliceerd met een analyse van de woningmarkt.

Mijn punt is en blijft dat er aan u, brave burger, geld te verdienen valt en dat dat ook op uitgebreide schaal gebeurt. Terwijl u 385 euro eigen risico moet betalen als u wat mankeert, maken de zorgverzekeraars woekerwinsten. Terwijl u met moeite anderhalf uur huishoudelijke hulp per week kunt krijgen via het WMO loket en die hulp heel hard moet werken voor weinig geld, worden de bureau’s die de thuiszorg leveren met forse winsten doorverkocht door hun eigenaren. Terwijl u twijfelt of u uw kind wel voor al die kinderziektes wilt laten vaccineren, komt Big Pharma alweer met de volgende vaccinatie aan waarvan ze vindt dat het ministerie van Volksgezondheid die in het landelijk vaccinatieprogramma moet opnemen en mag uw kind niet naar het kinderdagverblijf als u niet alle entingen laat geven. Terwijl u zich afvraagt of u wel mobiel wilt bankieren zijn er steeds meer bedrijven waar u niet meer cash kan betalen en worden uw bankgegevens als interessante data doorverkocht aan marketingbedrijven e.d.. Terwijl u nog niet weet of u wel in een zichzelf besturende auto wilt stappen, worden zulke auto’s als een van de argumenten genoemd waarom het 5G netwerk snel uitgerold moet worden, negerend dat er steeds meer onderzoeken bijkomen die aantonen dat de straling van 5G ziekmakend zou zijn en er ook nog eens vele duizenden antennes bij moeten komen.

De rechter heeft in juni de overheid teruggefloten op het stikstofbeleid en dat heeft gevolgen voor tal van luchtvervuilende projecten. Zo heeft de Raad van State afgelopen week beslist dat er in Amelisweerd niet verder gekapt mag worden en dus de A27 niet verbreed en zo zijn er meer zaken.
Het wachten is nu op welke manier de liegende en bedriegende overheid daar onderuit gaat komen, want er moet natuurlijk verdiend worden aan die projecten. Er zal vast wel weer iemand gaan roeptoetereren dat anders de economie stagneert o.i.d..
Ja stel je voor dat we minder ziek zouden worden…

Er zijn zoveel misstanden, er is zoveel uitbuiting, dat het bijna niet te geloven is. “Zo erg is het niet”, is misschien wel een manier om jezelf voor de gek te houden, een vorm van troost. Want veel mensen hebben het gevoel dat ze aan de ongelijkheid en uitbuiting en leugens enz. toch niets kunnen veranderen. Dan is “zo erg is het toch niet?” een manier om je eigen leventje zo goed mogelijk te laten verlopen, op een zo positief mogelijke manier te dealen met ‘de omstandigheden’.

Advertenties

Daar praten we niet over

Ruben Jacobs vergelijkt in een artikel in Brainwash het uit de weg gaan van gesprekken over de dood met hoe we niet met elkaar praten over de klimaatverandering.
Ik hoor niet tot die ‘we’, maar daardoor herken ik ook zo goed de reacties op feestjes e.d. als je begint over hoe de mensheid het leven op aarde verpest, niet alleen voor een groot aantal dieren en insecten, die allen met uitsterven worden bedreigd, maar ook voor onszelf. Ook mensen zijn een diersoort.
Als ik er over begin zijn er altijd mensen die aanhaken en oh wat vinden we het samen erg… Maar doen we meer dan de feestgangers die al snel hun hoofd afwenden, al dan niet na gezegd te hebben dat er toch niets aan te doen is?

Ik weiger te geloven dat er niets meer aan te doen is.
We hebben de zure regen gestopt, freons verboden (die de voornaamste oorzaak waren voor de gaten in de ozonlaag), maar in de stad waar ik woon is de lucht een van de vuilste van Europa en toch wil de regering de snelweg die rond de stad loopt weer eens verbreden.
Actievoerders gaan na 36 jaar op herhaling, toen ook vele bomen werden gekapt voor diezelfde weg. Het bos is al lang geen bos meer, eerder een beetje groot uitgevallen park met boerderijen er omheen. Er wordt lacherig gedaan over die ‘oude knarren die zo nodig moeten’. Omdat de strijd toen door bizarre juridische procedures is verloren?
Waar blijven de protesten van de jongere generaties?
Moeten die te hard werken of zo?
Of geloven die niet in protesten?
Gaan die misschien al uit van een ontwrichte wereld zoals we die in ontelbare science fiction films geschetst hebben gekregen? Die toekomst is dichterbij dan we durven denken…
Recent had ik een lekker ‘youtube’ dagje. Allemaal muziek gezien van de jongere generaties. Ze hebben in de muziek frontmannen en -vrouwen genoeg, van rappers tot leadsingers van bijvoorbeeld Imagine Dragons die zeggen waar het op staat en er wordt massaal bij meegezongen, maar of dat helpt?
Er zijn veel jongeren die met goede ideeën voor de toekomst bezig zijn, maar of een betere toekomst nou echt van technologische oplossingen moet komen?

Het wordt tijd dat de dominantste diersoort op aarde NU haar verantwoordelijkheid neemt. En de verantwoordelijkheid van de soort begint bij het individu!
Begin eens met consuminderen en stop met zaken kopen die slecht zijn voor het milieu bijvoorbeeld omdat ze maar kort meegaan maar waar wel veel energie voor is gebruikt. Koop geen zaken uit China omdat die goedkoop zijn, geen kleding uit India en nee zelfs niet uit Engeland omdat die zo leuk zijn. Koop geen groente die niet lokaal is geteeld. Je hoeft in de winter geen sperziebonen uit Egypte of citrus uit Zuid-Afrika of Israël. Vrachtverkeer is een grootverbruiker van brandstof!
Vliegveld Lelystad zou er niet hoeven komen als er minder vrachtverkeer op Schiphol was en we ons zouden beperken met over de wereld reizen.
Geloof niet meer in de vrije wereldhandel en dito markteconomie.
Goed beschouwd heeft het protectionisme van Trump een milieuvriendelijk kantje 😉
Klaag als consument over slechte kwaliteit bij de leverancier of fabrikant.
Denk niet, het kostte maar een paar euro of ik verdien genoeg om weer een nieuwe te kopen… We produceren met elkaar ongelooflijke hoeveelheden afval. Voor die spullen zijn bomen gekapt of is aardolie gedolven of hebben ovens gebrand enz. enz..
Elke week weer verbaas ik me over wat er voor de vuilnisman klaar staat; spullen die verkocht hadden kunnen worden via Marktplaats, of weggegeven hadden kunnen worden via een weggeeftafel, gratis op te halen sites of recycle winkels.

De klimaatverandering is niet onze enige zorg. Maar er zou nog zo enorm veel ten goede kunnen veranderen in de wereld als we niet zo fatalistisch bezig waren en… wereldwijd niet steeds dommer zouden stemmen.
En ja, praat met elkaar over je zorgen. Vertel elkaar over wat je doet om het milieu te ontlasten.
Na mijn vorige column en die over siliconen in haarproducten heb ik veel persoonlijke reacties gekregen waaruit bleek dat veel vrouwen om me heen al jaren die producten met siliconen vermijden zonder dat er ook maar eentje iets tegen me gezegd had! Ik had jaren eerder met die milieuvijandige en haarbeschadigende troep gestopt als zij me hadden geïnformeerd!

In de zestiger jaren hadden we een slogan:
Verbeter de wereld en begin bij je zelf.
Ik zou een nog ouder gezegde er aan toe willen voegen:
alle beetjes helpen