Roependen in de woestijn?

De Deen Peter Gøtzsche was farmaceut, maar nu pleit hij als onderzoeker voor ingrijpende verandering van die industrie. Hij was aan het woord in Vpro’s Tegenlicht aflevering van 5 oktober j.l. Hij zegt o.a. dat de fabrikanten de prijs vragen die politici nog net acceptabel vinden en noemt de farmaceutische industrie ronduit crimineel.
Toen ik op Facebook nog maar eens een stukje uit die Tegenlicht uitzending plaatste reageerde iemand met: “Is hij de zoveelste roepende in de woestijn of komen er nu eindelijk mensen die echt iets gaan veranderen aan de farmaceutische, suiker- en tabaksindustrie?!”
Een heel goede vraag. Gøtzsche is niet de enige klokkenluider over deze industrie.
Een andere klokkenluider, de voormalige vicepresident van de Amerikaanse medicijnengigant Pfizer, Peter Rost schreef al in 2012: “Het is beangstigend hoeveel deze bedrijfstak en de maffia op elkaar lijken. Net als de maffia verdient de farmaceutische industrie obscene hoeveelheden geld. Net als bij de georganiseerde misdaad leidt de werkwijze van de farmaceutische industrie tot moorden en doden. Net als de maffia koopt de farmaceutische industrie politici en anderen om.” (Bron: Volkskrant )

Vanaf de Tweede Wereldoorlog heeft de farmaceutische industrie een slimme tactiek gevolgd, beginnend bij sponsoring van artsenopleidingen. Die opleidingen besteden onevenredig veel aandacht aan medicaties van de farmacie en de bijwerkingen daarvan, terwijl er aan voedingsleer vrijwel geen aandacht meer wordt besteed.

De discussie over inentingen van onze kinderen loopt in onze samenleving steeds verder op. Ik heb lang gedacht dat je werd ingeënt om op die manier antistoffen, dus weerstand tegen bepaalde ziektes te verkrijgen, zoals je die ook zelf opbouwt door de ziekte te krijgen maar dat dat laatste veel risicovoller was.
Maar nu steeds meer ouders vraagtekens zetten bij de noodzaak van allerlei inentingen en ja, er zelfs stemmen opgaan dat al die inentingen zorgen voor steeds meer vreemde ziektes omdat de natuurlijke weerstand wordt aangetast, geeft ‘Big Farma’, gesteund door het RIVM ineens voorlichting over de ‘dekkingsgraad’ van inentingen die niet te laag mag zijn omdat de werkzaamheid anders verdwijnt.
Een raar verhaal, wat of aangeeft dat die entstoffen niet deugen of dat de farmaceutische industrie weer een zoveelste slimme leugen heeft bedacht om flink geld te verdienen. Of allebei tegelijk wellicht.

Terwijl de ‘moderne’ geneeskunde, ook wel allopathische geneeskunde genoemd, pas na WOII tot wasdom is gekomen, heeft de daar achter zittende industrie een lange arm die alle oude en moderne natuurlijke geneeswijzen naar het rijk van de kwakzalverij en fabelen heeft pogen te verwijzen. Onze regeringen zijn daar zo ver in mee gegaan, dat je op kruiden en producten van kruiden niet meer mag vermelden wat hun geneeskrachtige werking zou zijn.
Stel je voor dat het volk weer vertrouwen zou krijgen in die eeuwenoude wijsheden i.p.v. die geldkloppers die steeds zogenaamd betere medicijnen op de markt gooien terwijl het enige betere de prijs is. De hogere prijs van farmaceuten wel te verstaan.
Ja, als alternatieve genezer ben je tegenwoordig zelfs strafbaar als je geneesmiddelen op basis van kruiden aanprijst.
Gelukkig zijn er nog steeds mensen die het risico nemen en die oude vakkennis toepassen.
Zo kun je van symphytum (smeerwortel) een zeer goed werkende olie maken die o.a. helpt bij het verlichten van artrose, maar het is best een werkje en verstand daarvan is wel zo prettig voor het verkrijgen van goede kwaliteit.
‘Big Farma’ maakt zoiets niet. Want een flesje olie kost 1 a 2 tientjes 😉
Voor veel ziektes zijn natuurlijke geneesmiddelen voorhanden. Maar als je daarnaar vraagt heb je grote kans dat je huisarts er niets van weet. Sterker nog, het is geen uitzondering als je huisarts je afraadt om je met zulke ‘kwakzalverij’ in te laten. Niet zo vreemd als je bedenkt dat de opleiding van je huisarts vooral gericht is op het verstrekken van middelen die door de farmaceutische industrie zijn vervaardigd.
Het systeem zit slim in elkaar. Door het zwartmaken van ‘alternatieve’ genezers en het belachelijk maken van natuurlijke middelen, moet je als ‘leek’ best moeite doen om een alternatieve geneesheer of -vrouw te vinden die echt kennis van oude geneeswijzen heeft.
Je moet sterk in je schoenen staan om niet te zwichten voor de aanbevelingen van het ‘gewone’ medische circuit.
Misschien helpt het te bedenken dat wat nu alternatief heet, in feite de geneeswijzen zijn die al eeuwenlang goede diensten bewezen en die met uitgebreide kennis van nu alleen maar beter kunnen worden toegepast. Ook jongere geneeswijzen, zoals de homeopathie, zijn in onze tijd steeds nauwkeuriger gaan werken door toegenomen kennis.

Als we willen dat de roependen in de woestijn echt gehoord worden, zullen we zelf mee moeten gaan roepen. En dat begint met alternatieven zoeken voor de waanzinnig dure medicijnen van ‘Big Farma’. Dat kan via ‘alternatieve’ genezers maar inmiddels zijn er ook al enkele apothekers en artsen opgestaan die zich daar mee bezig houden 🙂

Advertenties

Ouder worden

Nog niet zo lang geleden grapte ik terug “Dat hoop ik wel”, als iemand tegen me zei dat ik oud werd. Tegenwoordig zeg ik “dat ben ik al”. Mensen geven me jaren jonger dan ik ben, maar mijn lichaam weet de waarheid.
Minder dan drie jaar terug inspireerde mijn herstel van een enkelbreuk me tot een verhaal over een vrouw die tot het besef komt dat ze sommige dingen niet meer kan door het ouder worden. Het verhaal blijkt inmiddels autobiografischer dan ik toen dacht.
Begin dit jaar draaide ik een klein potje open, het zat niet eens echt vast maar toch voelde ik een pijnscheut in mijn ringvinger. Een paar uur later was de knokkel rood en de volgende ochtend was het een flinke verdikking. “Artritis,” diagnosticeerde mijn nieuwe huisarts. Dat moest binnen een week weer artrose worden, de niet ontstoken vorm en ze raadde me aan vooral door te blijven gaan met al het bewegen dat ik doe. “Beter af en toe zoiets als dit dan minder bewegen,” stelde ze zelfs. Dat weekje van haar is inmiddels bijna 2 maanden, maar mijn knokkel is nog steeds een beetje dik. Toch geef ik haar het voordeel van de twijfel, maar ik heb er voor mezelf aan toegevoegd “alle aandacht bij bewegen.”
Een paar dagen geleden had ik al mijn aandacht én spierkracht nodig om een talud op te komen met mijn fiets. Het was weliswaar een behoorlijk steil talud, maar de vorige keer was een beetje extra vaart maken voor ik omhoog ging voldoende. Nog geen half jaar na die vorige keer vermoed ik dat ik over weer een half jaar misschien wel van mijn fiets moet afstappen om boven aan dat talud te geraken. Ik heb me voorgenomen dat als het zover komt, ik mijn huidige opoefiets ga verruilen voor een fiets met versnellingen. Tot ook dat niet meer lukt, dan zal het wel tijd worden voor een elektrische fiets. Alles beter dan een scootmobiel denk ik eerlijk gezegd, maar ik heb steeds meer begrip voor de vele ouderen die met zo’n ding nog enige mobiliteit weten te bewaren.

Als je jong bent lijkt oud worden zo ver weg. En als je 30 wordt lijkt er nog een zee van leven voor je te liggen en ook al zegt je verstand als je 40 wordt dat je waarschijnlijk over de helft bent dan nog lijkt het alsof je zeeën van tijd hebt.
Als je 60 bent weet je verstand dat het niet zo is, maar je voelt je nog nauwelijks anders als toen je 40 was. Als je omkijkt lijkt het leven voorbij gevlogen.
Maar nog steeds heb ik het idee dat ik nog jaaaaren te gaan heb. Wie weet, mag ik dat ook echt gaan meemaken.
We worden met zijn allen steeds ouder en dat is mooi.
Maar het is wel wennen.
OuderWorden