Van nature

Van nature ben ik lid van het Simplistisch Verbond.
Al jong had ik het inzicht dat als het splitsen van stofjes de bedoeling van de natuur was, die stofjes wel vrij in de natuur te vinden zouden zijn.

Over de evidente gevolgen van kernsplitsing wil ik het nu niet hebben, ook op minder zichtbare wijze blijkt keer op keer dat de mens de gevolgen van het uiteenrafelen van in de natuur voorkomende stoffen niet kan overzien.
De eerste keer dat het op zeer grote schaal pijnlijk duidelijk werd was met de freons. Stoffen die gebruikt werden als koelstoffen in onze koelkasten en als drijfgas in spuitbussen. Die stoffen zijn nu verboden maar zijn voor het grootste deel verantwoordelijk voor het aantasten van de ozonlaag.
De jongste ontdekking van een luchtvervuilende stof is Siloxaan. Of eigenlijk zijn dat meerdere stoffen. Van sommige siloxanen is bekend dat ze zeer slecht afbreekbaar zijn en zeer toxisch voor waterorganismen. Siloxanen worden in toenemende mate aangetroffen bij luchtmetingen, vooral in de ochtendspits. Naar wat dat precies betekent voor ons milieu is het voorlopig nog gissen…

We gaan maar door met splitsen.
Want zo zouden we goede medicijnen vinden.
Maar al die middelen van de farmaceutische industrie hebben bijwerkingen.
Ik heb nog nooit gehoord van bijwerkingen van natuurlijke geneesmiddelen zoals fytotherapie en homeopathie. Maar die worden weggezet als kwakzalverij. Elke vorm van holisme schijnt daar tegenwoordig onder te vallen.
Logisch want de hele chemische industrie verliest haar bestaansrecht als we het anders gaan bekijken.

Het grappige is dat in science fiction films geneeswijzen te zien zijn die uiterst holistisch zijn.
Er wordt niet meer gesneden, er zijn geen medicijnen meer nodig, maar je gaat onder een apparaat liggen dat meet wat er mis is en het met bepaalde frequenties herstelt.
In de oude Startrek films was al sprake van een eenvoudig handapparaatje waarmee de arts het lichaam scant voor diagnose.
Jongere films gaan nog een stapje verder, zoals Elysium uit 2013. Daar hebben de welgestelden een zogenaamd MedBay, die eruit ziet als een soort zonnebank die het lichaam scant op ziektes en ook meteen geneest.
Het lijkt heel futurisch, maar er zijn al diverse geneesmethoden die uitgaan van de trillingen in ons lichaam, zoals Mora-therapie. Het idee is dat alles in de materie een eigen trillingsgetal heeft, ook virussen en bacteriën. De trillingen worden gemeten met behulp van elektro acupunctuur en computers. Die laatste kunnen de trillingen ook omzetten in hun tegendeel, om je op die manier te helpen genezen.
Maar nog steeds worden ook deze methoden weggezet als kwakzalverij.
Uiteraard zou ik bijna zeggen.
Want de gezondheidszorg is een enorme industrie.
Die gaat niet uit van heel de mens.
De winstmaximalisatie van de farmaceutische industrie op van de natuur afgesplitste stofjes werkt bovendien als een splijtzwam in de samenleving.
Wie geld genoeg heeft kan elk medicijn kopen.
De vraag is zo langzamerhand of we dit soort medicijnen wel moeten willen…
Ondertussen gaat de zorgpremie alweer omhoog…

Advertenties

Voeding als medicijn

Het ontwikkelen van medicijnen door de farmaceutische industrie is een dure aangelegenheid. Dat komt deels door een lang test traject. Eerst wordt het medicijn getest op dieren, daarna op gezonde mensen, dan op mensen die de ziekte hebben waarvoor het medicijn bedoeld is en tot slot komt er nog een vergelijkingsonderzoek met patiënten die het nieuwe middel gebruiken en patiënten die een oud middel gebruiken. Het totale ontwikkelingstraject duurt gemiddeld 10 jaar en kost meer dan 2 miljard euro.
Dan heb je ook wat zou je denken…
Maar het is de vraag of dat ook zo is.
Steeds meer mensen kiezen voor een andere weg: die van bewuste voeding en kruiden en alternatieve geneesmiddelen die van kruiden gemaakt worden. Ondanks de vereniging tegen kwakzalverij en andere sceptici en ondanks het verbod om op de verpakking van kruidengeneesmiddelen te mogen zetten waar ze werkzaam voor zijn, groeit het aantal mensen die een andere weg zoeken dan de middelen van de farmaceutische industrie en de daaraan gelieerde ‘allopatische’ geneeskunde. Officiële cijfers ontbreken, maar als je alleen al op Facebook kijkt hoeveel mensen informatie uitwisselen over alternatieve wegen voor het genezen van allerlei kwalen, ja zelfs kanker, kun je niet anders dan concluderen dat hun aantal toeneemt. Voeding speelt een steeds grotere rol in die informatie uitwisseling. En zo gek is dat niet.

Neem bijvoorbeeld diabetes 2. Het blijkt dat de dieetadviezen van de reguliere geneeskunde van o.a. minder vet eten en afvallen, helemaal niet werkzaam zijn en de weg van pillen naar uiteindelijk insuline spuiten niet veranderen.
Daarentegen zijn ‘alternatieve’ diëten wel succesvol, vooral bij mensen waarvan de diagnose recent gesteld is. Ideeën voor zulke diëten zijn o.a. ontwikkeld door de Stichting Voeding Leeft. Deze groep artsen, wetenschappers, diëtisten en koks zijn er van overtuigd dat vele kwalen zijn te genezen door de voeding van de patiënt te veranderen. Voor diabetes 2 gaan ze er van uit dat als je lichaam niet tegen suiker kan, je dat ook zo min mogelijk aan je lichaam moet geven. Niet minder vet, maar minder koolhydraten, vooral de zgn. ‘snelle suikers’ is dan ook- heel simpel samengevat- hun oplossing.

Een van de oprichters van de Stichting Voeding Leeft; fysioloog Dr. Peter Voshol, schrijft op hun site: “Wij wetenschappers reduceren (versimpelen) voeding tot een aantal ‘bekende’ voedingsstoffen, koolhydraten, vetten en eiwitten (met wat vitamines, mineralen). Hierdoor laten wij dus honderden (misschien wel duizenden) andere chemische stofjes buiten beschouwing. De gemiddelde aanpak of analyse van een effect van voeding op ons lichaam reduceert voeding nog verder. Elk fysiologisch systeem is uniek en daardoor kan het net even anders, later, eerder, hoger of lager reageren op bepaalde voeding. Als wij nou eens stoppen met reductie en een persoonlijke analyse en interpretatie van het effect van voeding gaan toepassen? Dit is veel logischer gezien de complexiteit van interactie tussen voeding en het lichaam en hopelijk komen we dan dichter bij de essentie van de interactie.”
Anders gezegd: voeding is belangrijker dan in de reguliere geneeskunde wordt erkend. En dient holistischer zowel als individueler te worden bekeken i.p.v. het uiteenrafelen van stofjes. Juist dat uiteenrafelen en isoleren van stofjes is een kenmerk van de farmaceutische industrie.

Ik schreef er eerder over: artsen krijgen in hun opleidingen weinig informatie over voeding.
Het uitwisselen over wat gezonde voeding is, is zo bezien een noodzaak. Dat mensen daarin doorschieten is onvermijdelijk. Het lijkt me een goede zaak dat organisaties als Stichting Voeding Leeft ons helpen weer wegwijs te worden in wat gezonde en gezond makende voeding is.
Er komen steeds meer van dat soort organisaties. Vaak zijn ze gespecialiseerd in éen kwaal en gebaseerd op de ervaringen van patiënten zelf. Met elkaar zorgen we er zo voor dat verloren kennis terugkomt, en dankzij weldenkende wetenschappers steviger gefundeerd dan ooit eerder het geval was.