Kosmisch existentialisme

Een boekje met zo’n titel moet welhaast wetenschappelijk zijn. Ik kreeg het van een vriendin te leen met de waarschuwing me niet te laten weerhouden door het taalgebruik van de schrijver: Dr.M. Lietaert Peerbolte, die het inmiddels vergeelde boekje de ondertitel ‘een psychisch-energetische inleiding’ meegaf.

Ondanks haar waarschuwing liet ik me na een eerste blik op de tekst toch weerhouden. Gelukkig heeft mijn vriendin vele regels rood onderstreept en zo heb ik gedurende een jaar toch een aantal van schrijvers woorden tot me genomen.

Vanmorgen viel mijn oog op deze onderstreepte zin: “Welk genie in de menselijke historie heeft werkelijk kans gezien richtlijnen te geven, die tegelijkertijd zowel de menselijke samenleving als het kosmisch ervaren op een hoger peil zouden kunnen brengen in de zin van: meer geluksgevoel, meer vredelievendheid, meer respect voor de medemens?”

Grappig dat juist deze zin me nu opvalt, want mijn gedachten gingen vanmorgen naar religieuze leiders zoals de recent overleden Vietnamese zenmeester Thich Nath Hanh.

Zulke leiders zijn er door de eeuwen heen altijd geweest. Deze ‘genieën’ bevonden zich eeuwenlang in kleine religieuze groeperingen waar ze hun leer verkondigden aan ingewijden die volgens allerlei rituelen en leefregels de doelen van hun leiders nastreefden.

Maar in onze tijd is er een groot verschil met vroegere geestelijke leiders. Niet langer is hun kennis esoterisch of voorbehouden aan ingewijden of specifieke kasten.

In feite begon de verandering met de inval van China in Tibet. Tibetaanse boeddhisten vluchtten hun land uit, waaronder ook hun geestelijk leider de Dalai Lama, die sedertdien in India leeft. Maar ook andere ontwikkelingen speelden een rol. Hippies trokken naar het oosten en laafden zich in ashrams aan woorden van goeroes. De Beatles vonden Maharishi Mahesh, Thich Nath Hanh adviseerde Maarten Luther King, de Dalai Lama sprak met vrijwel alle wereldleiders. Maar ook tal van boeken kwamen naar het westen, zoals het Tibetaanse Boek over leven en sterven van een van de vele rinpoches die in het westen hun nieuwe thuis vonden.

Kennis die was voorbehouden aan de hogere kaste van de Brahmanen, kwam beschikbaar voor wie maar wilde.

Een mooi voorbeeld is het Gayatri Mantra. Ooit alleen gereciteerd door Brahmanen, nu bij tal van boeddhistische cursussen door eenvoudige leerlingen.

De Gayatri Mantra komt uit het Sanskriet en is een eeuwenoud gebed om je te helpen ontwaken uit de illusie van de 3D wereld. Daarbij helpt het ook om dichter bij jezelf te komen en te focussen op wie je echt bent.

Aum
Bhur Bhuvah Svaha
Tat Savitur Varenyam
Bhargo Devasya Dheemahi
Dhiyo Yo nah Prachodayat

Zo klinkt het als Tibetaanse monniken het reciteren

Op internet zijn diverse vertalingen te vinden, ik kies nu voor deze:

Door de ervaring van het leven heen is ‘Dat’
De wezenlijke natuur die het bestaan verlicht
De aanbiddelijke Ene
Mogen allen, door subtiel en meditatief intellect
De schittering van het verlicht gewaarzijn bewust worden

Nog even een citaat uit het boekje: “De huidige cultuur dwingt tot verraad aan het eigen innerlijk van de mens en tot projectie van dit innerlijk op de goddelijke voorzienigheid. Dit is in wezen ontmenselijking.”

U kunt die cultuur doorbreken. In de Brahmaanse traditie deden ze dat o.a. door het Gayatri Mantra 108 keer achter elkaar op te zeggen…