Volk en elite

Dat Johnson en Trump elkaar vinden in handelsbetrekkingen hoeft toch niemand te verbazen?
Net zo min als toen er grappen gemaakt werden over de overeenkomst van die twee over hun haardracht.
Wat veel verbazender is dat de EU zich in het hele Brexit verhaal ontpopte als een soort gevangenis.
Na 47 jaar mag de UK niet zomaar weg.
De 27 overblijvende lidstaten zouden nu zelfs met elkaar het gemis aan inkomsten uit de UK moeten compenseren.
Waarom in vredesnaam? We moeten allemaal de tering naar de nering zetten toch?
Wat me heel erg is opgevallen in het hele Brexit gedoe is de houding van de EU die varieerde van ongeloof tot een soort verontwaardiging .
Dat juist de Engelse klassenmaatschappij een goede voedingsbodem was voor Brexit, begint nu eindelijk in allerlei politieke commentaren door te dringen. Juist die klassenmaatschappij maakte de Engelsen gevoelig voor de scheiding tussen elite en volk die elders in Europa ook steeds duidelijker gevoeld wordt.
In Nederland is de elite er tijdens de diverse kabinetten Rutte in geslaagd om zo ongeveer alles wat er voor en door het volk was opgetuigd af te breken; onderwijs, zorg, sociale woningbouw en nog zoveel meer. Van democratie is vrijwel geen sprake meer. Ook de toenemende protesten worden met veel gemanipuleer gepoogd te smoren.
Maar juist in Engeland, waar de klassenverschillen nog steeds bestaan, wordt democratie als groot goed gevoeld. De uitslag van het referendum is gerespecteerd. Terwijl allerlei EU leiders dachten dat er een nieuw referendum zou komen, hebben de Engelsen daar zelf geen echte noodzaak toe gevoeld. Peilingen geven tot op de dag van vandaag aan dat de verhoudingen tussen voor- en tegenstanders van Brexit vrijwel hetzelfde zijn gebleven, ondanks het ruim drieënhalf jaar voort etterende gekrakeel over hoe de Brexit gerealiseerd moest worden.
Ik voel enige bewondering voor de Britten.
Ze hebben de democratie in ere gehouden. Terwijl in andere Europese landen met uitslagen van referenda is gesjoemeld. In Nederland is het referendum zelfs afgeschaft omdat de elite de uitslagen ervan te onwelgevallig vond.
Het heeft de kloof tussen volk en elite alleen maar vergroot.
Nog steeds blijven Europese leiders en politieke commentatoren speculeren over dat de Engelsen het door de Brexit heel moeilijk gaan krijgen.
Waarom eigenlijk? Het lijkt verdacht veel op dat het wel verkeerd moet gaan omdat de EU bang is dat de UK een voorbeeld kan worden voor meer landen.

Toen met de bankencrisis IJsland een totaal andere koers koos door geen staatsoplossingen voor de banken te bedenken, klonk er ook overal ach en wee. Maar de IJslandse economie is nu een van de gezondste ter wereld.
Europa zou nog wel eens flink op haar neus kunnen kijken als blijkt dat de UK het best gaat rooien zonder de geld verslindende EU.
Het denken in het groot zou meer respect kunnen betonen voor de eigenheden van het kleinere.

Zo wordt er wereldwijd ook gespeculeerd dat het voor de toekomst noodzakelijk is dat we aan grootschalige organisatie van voeding bezig blijven.
Maar de lekkerste en verste groenten komen bij telers uit de buurt vandaan. Geen lange ketens meer, geen duur milieuvervuilend vervoer meer, geen chemische stofjes en andere hulpmiddelen meer nodig om de houdbaarheid van het voedsel te vergroten.
Kleinschaligheid blijkt duurzamer dan grootschaligheid.

(Voedsel)veiligheid

Sedert 9/11 is veiligheid HET woord waarmee overheden en andere instanties ons van alles door de strot duwen. Allerlei maatregelen zijn voor onze veiligheid en daar moeten we het verlies van privacy maar bij op de koop toe nemen.
Het woord veiligheid wordt ook steeds meer gekoppeld aan andere begrippen.
Zoals voedselveiligheid.
Als consument zijn we zelf voor een groot deel verantwoordelijk voor onze voedselveiligheid, las ik recent in een groot krantenartikel. Doordat wij als consument alles goedkoop willen, zouden er veel grotere risico’s worden genomen dan als we meer zouden willen betalen volgens dat artikel.
Zo worden we stap voor stap gemasseerd om meer geld aan voedsel te gaan uitgeven. Maar het is natuurlijk lariekoek.

Even los van de discussie of het beetje fipronil in de eieren alle commotie rechtvaardigt of niet, het luizenbestrijdingsmiddel werd ook gebruikt door kippenboeren die biologisch op hun verpakking mogen zetten. Of vrije uitloop eieren. Dat bestrijdingsmiddel had het predikaat ‘natuurlijk’ tot een Belgische firma bedacht fipronil aan het middel toe te voegen. Die firma heeft veel op haar geweten dat moge duidelijk zijn, maar hoe ‘natuurlijk’ was het middel zonder fipronil eigenlijk? Kamille is ook een natuurlijk middel, maar als je daar veel van binnen krijgt is het ook schadelijk. Ik vraag me af hoe biologisch zo’n boer nou eigenlijk is die 100.000 kippen in een schuur heeft zitten met een stuk grond erbij waar de kippen naar kunnen uitlopen en die van tijd tot tijd stallen en dieren met een middel bestuift of besproeit tegen ziektes en ongedierte?
De grootschaligheid is het probleem en de grootschaligheid wordt enerzijds in de hand gewerkt door de almaar toenemende overbevolking en anderzijds omdat geld de god van deze tijd is.

Nu steeds meer mensen voedsel dat uit fabrieken komt wantrouwen, wordt er de ene na de andere publicatie geschreven die dat wantrouwen probeert te weerleggen. Dan ligt voedselveiligheid ineens niet meer bij dat we goedkoop voedsel proberen te kopen, maar moeten we gewoon meer vertrouwen hebben in de door de EU goedgekeurde voedseladditieven. Bijvoorbeeld.
Ik vond deze omschrijving bij E407:
“e-nummer 407, ook wel Carrageen, is geen goed en geen slecht e-nummer. Het is een natuurlijk verdikkingsmiddel en er is geen eenduidig beeld van schadelijkheid. Bij grote inname zou het kunnen leiden tot darmstoornissen, allergieën en verminderde opname van mineralen.” Wat een zin: “geen eenduidig beeld van schadelijkheid”.
Carrageen schijnt gemaakt te worden van wieren, maar waarom worden die dan niet gebruikt om te verdikken? De voedselindustrie lijkt steeds meer op een chemische fabriek waar planten uit elkaar worden gerafeld en als kleine stofjes met onuitspreekbare namen aan ons voedsel worden toegevoegd.
Dan gaat het ineens niet meer om dat de consument te goedkoop voedsel wil of dat we meer vertrouwen moeten hebben in de EU, maar om de winstmaximalisatie van de fabrikant.

Ook mensen krijgen allerlei middeltjes tegen ziekten toegediend. Het woord vaccinatieveiligheid is vermoedelijk te lang dus roept het RIVM dat een inentingsgraad onder de 95% gevaarlijk is voor de volksgezondheid.
Hoezo? Die entingsstofjes moeten toch zorgen dat degene waar ze bij ingespoten worden immuun wordt voor bepaalde ziekten, daar hebben andere mensen toch niks mee te maken?
Babietjes krijgen tegenwoordig hun eerste inentingen als ze zes (6!) weken oud zijn. Terwijl iedereen weet dat een kind dat nog borstvoeding krijgt allerlei immuunstofjes van de moeder krijgt.
Waarom moet iedereen ingeënt worden tegen rode hond terwijl de ziekte alleen gevaarlijk is voor zwangere vrouwen? Dan hoef je jongetjes er toch niet mee in te enten?
Sommige hulpstoffen van inentingen zijn ronduit dubieus te noemen, er is zelfs kwik aangetroffen! Maar bij de entingen die je kind krijgt op het consultatiebureau worden geen bijsluiters geleverd.
Bij natuurlijke producten zoals gedroogde geneeskrachtige kruiden mag niet meer vermeld worden waar de plant bij kan helpen, en dus ook maar geen bijsluiter bij zulke gevaarlijke producten als vaccins?!
Het aantal auto immuunziekten neemt toe. Artsen van andere disciplines dan de allopathische wijzen al jaren naar de inentingen als mogelijke oorzaak. Veel kinderziekten hadden volgens hen een functie bij de ontwikkeling van het immuunsysteem.
Maar als steeds meer ouders vraagtekens zetten bij deze ontwikkelingen, is er ineens sprake van een onveilige situatie voor de volksgezondheid.

Veiligheid… het is een drogreden geworden om ons van alles door de strot te duwen.