Kanker

Het afgelopen half jaar kregen diverse vrienden en kennissen de diagnose ‘ongeneeslijk’. Zo’n diagnose krijgen is voor elk mens een shock. Toch werd direct bij die diagnose een afspraak gemaakt voor de start van de eerste chemokuur. Binnen een week! Doorgaans werd er nog bijgezegd: “Als u niet snel begint, heeft u nog maar kort te leven.” Dat kort was bij een vriend zelfs maar een maand.
Zulke uitspraken vind ik ronduit misdadig. Geen enkele arts kan voorspellen hoe lang iemand in staat is nog te blijven leven na zo’n afschuwelijke diagnose. Legio zijn de voorbeelden van patiĆ«nten die hun artsen verbaasd deden staan met een niet aflatende levenslust die levensverlengende effecten had.
Maar die levenslust is meestal ver te zoeken tijdens de chemokuren. Mensen worden er hartstikke ziek, zwak en misselijk van en allerlei ingrijpende ervaringen zoals je haar verliezen maken het ook niet bepaald draaglijker.

Hoewel ik al jaren zeg dat ik ieders keuzes respecteer en dat ik snap dat de weg van ‘alternatief’ moeilijker kan zijn of lijken dan die de medici ons voorhouden, zie ik dat nu deels anders. Ik ben boos over de slimheid van de leugens waardoor mensen als gewillige slachtoffers dat geldverslindende traject van chemokuren ingaan waar doorgaans alleen de medici en vooral de farmaceutische industrie beter van worden. Ik ben boos over de volharding waarmee alle natuurlijke(r) methoden van tafel worden geschoven of voor kwakzalverij versleten, hoe goedwillende medici die chemokuren niet ondersteunen zwart gemaakt worden enz. enz. Dat alles kan door de macht die mensen anderen en vooral doktoren geven over hun lichaam. Zolang mensen ziekten niet zien als iets wat in hun eigen lichaam en geest ontstaat en dat je via een holistische en unieke individuele benadering kunt helen, maar als iets wat buiten henzelf ligt en waar je een middeltje voor bij de dokter kunt halen, zullen deze praktijken blijven bestaan. Als je zo’n houding hebt zullen ‘alternatieven’ ook niet werken. Er is geen eenduidig middeltje dat je kunt innemen waardoor kanker geneest. Geen chemo’s, maar ook geen wortels, geen paardenbloemen, sneeuwklokjes, druivenkuren, bakpoeder of wat dan ook.

Iedereen krijgt kanker. Bij het ingewikkelde proces van het steeds maar weer vernieuwen van ontelbare cellen in je lichaam gaat er wel eens iets mis. In plaats van een gezonde cel ontstaat er dan een kankercel. Doorgaans zorgt je lichaam er zelf voor dat mislukte cellen weer worden verwijderd. Maar soms lukt dat niet. Bijvoorbeeld omdat je immuunsysteem niet zo goed meer functioneert, omdat je veel gifstoffen hebt binnen gekregen via de lucht of voedsel, doordat je veel suiker eet of door wat dan ook waar we nu nog steeds veel te weinig van weten.
Dat je zo’n minuscule verandering in je lichaam niet meteen merkt is logisch. Dat je het pas gaat merken als die verkeerde cellen zich blijven vermeerderen, is ook heel begrijpelijk. Maar de volstrekte ontkenning dat er natuurlijke geneeswijzen zijn die goede resultaten boeken is meer dan oneerlijk. De vanzelfsprekendheid waarmee oncologen in ziekenhuizen uitgaan van dat de patiĆ«nt zo snel mogelijk geopereerd, bestraald of aan de chemo’s moet, is ronduit stuitend. Vooral daar er geen bewijzen zijn dat die behandelingen bij mensen met diagnose ‘ongeneeslijk’ ook daadwerkelijk levensverlengend werken.
Zeker is wel dat de tijd die hen nog rest, de farmaceutische aanpak hun leven een stuk onprettiger maakt.

De natuurlijke geneeswijzen laten zien dat alleen al door versterking en herstel van het immuunsysteem goede resultaten worden geboekt. Als dat zo is, is met preventie ook veel meer mogelijk dan we nu denken. Eenieder weldenkend mens weet dat voorkomen beter is dan genezen.
Maar zolang de medische wetenschap kanker ziet als een kwaal waar je een geneesmiddel, of nog onwaarschijnlijker, een vaccin voor moet ontwikkelen, wordt er geen energie gestoken in preventie onderzoek.

O.a. deze twee films geven genuanceerde informatie over kanker:

film: rethinking cancer

film: de waarheid over kanker

Advertenties