Niet stemmen?

Jaren terug werd er in verkiezingstijd op de muren in de stad gekalkt: “Stem niet, vecht zelf!” Eerlijk gezegd heb ik die kreet nooit goed begrepen. Want hoe vecht je dan? Ik houd bovendien helemaal niet van vechten. Dat laatste heb ik gemeen met veel mensen die ‘links’ stemmen. Maar ook linkse partijen hebben ingestemd met allerlei zogenaamde ‘vredesmissies’. Alsof het trainen van soldaten in andere landen bijdraagt aan vrede. Vechten, laat staan oorlog, lijkt me nooit een weg naar vrede. Maar dit alles terzijde, want het gaat nu over stemmen.

Vooral spirituele en links denkende mensen hebben soms de neiging om helemaal niet te gaan stemmen. Omdat het ‘toch geen zin heeft’ bijvoorbeeld. Of omdat je dan niet meedoet aan het politieke circus, de schijnvertoning of de leugenfabriek of wat dan ook het idee is dat je van de politiek hebt. Inderdaad, als je niet stemt, doe je nergens aan mee. Maar is dat gewenst dan?

De termen ‘links’ en ‘rechts’ zijn aan vernieuwing toe, populisten waren eerst per definitie rechts, maar je hebt nu ook zogenaamd linkse populisten. What’s in a name.

Het gaat om dat je zegt wat je doet en doet wat je zegt. Het gaat om wat we doen en vooral wat we op korte termijn gaan doen aan de bedreigingen die door de klimaatveranderingen op ons afkomen.

Wat ik mooi vond was een pleidooi van Ruben van der Meer. De tijd voor grappen is eigenlijk voorbij. Hij stond als bezorgde burger en dito vader op de zeepkist. “Ik stem voor onze kinderen,” besloot Ruben zijn betoog. Een zin die ik sedertdien steeds vaker hoor.

Aan het rechter spectrum van de politiek is nooit gebrek aan kiezers. Rechts heeft vertrouwen in de democratische rechtstaat. Als je vindt dat die anders georganiseerd moet worden dan de afgelopen 10 jaar onder Rutte, is dat juist een extra reden om te gaan stemmen!