Positief nieuws

Er bestaat een tijdschrift dat heet ‘The Optimist‘(voorheen Ode). Ze hebben ook een dagelijkse, gratis nieuwsbrief; Optimist Daily. Ik lees die graag, heerlijk al dat positieve nieuws.
Meestal kun je vanuit de e-mail nieuwsbrief ook doorklikken naar een iets uitgebreider stukje online en ook nog een uitgebreider actueel positief nieuwsoverzicht. Ik kan best blij worden van die stukjes, die vaak illustreren hoeveel mensen bezig zijn om te pogen veranderingen ten goede teweeg te brengen en dat kunnen we goed gebruiken in deze tijden vol somber nieuws en steeds somberder verwachtingen over hoe het met leven op onze planeet gaat.
Maar soms heb ik er moeite mee, want vind ik de berichtgeving wel erg kort door de bocht of te ongenuanceerd.
Vandaag bijvoorbeeld:
“Minder frisdrank
We kiezen steeds vaker voor drankjes zonder suiker, bleek uit het Nationale Frisse Dranken Onderzoek. Vier op de vijf Nederlanders koopt weleens bewust een light- of zero-drankje, omdat ze dan minder calorieën binnenkrijgen. Vooral Millennials laten frisdrank en energiedrankjes vaker links liggen. Zo’n 59 procent van deze groep tussen de 23 en 37 jaar is in twee jaar tijd meer water gaan drinken en 58 procent let bewust op het aantal calorieën als ze toch aan de frisdrank gaan.”

Er zit, vermoedelijk onbedoeld, een positieve waardering in van light producten, helaas zonder te melden dat die nog schadelijker zijn voor je gezondheid dan de drankjes met suiker.
“Wendbare economie
Nederland heeft de meest concurrerende economie van Europa, staat in een rapport van het World Economic Forum. Op de ranglijst zijn we Duitsland en Zwitserland voorbijgestreefd. Wereldwijd moeten we alleen Singapore, de VS en Hongkong nog voor laten gaan. De onderzoekers zeggen dat de Nederlandse economie veel wendbaarder is geworden door ‘een ondernemende cultuur, platte organisaties en groei van het aantal innovatieve bedrijven’.”

Geweldig nieuws en dan zo hoog in de wereldranglijst staan! Maar er wordt niet bij vermeld dat de loonzekerheid van werknemers daartoe is aangetast en inmiddels meer dan 2 miljoen mensen flexwerken wat in de praktijk voor velen betekent dat ze van een heel laag inkomen moeten zien rond te komen.
Om maar eens wat te noemen.

Ben ik nu een pessimist? Als ik eens kijk naar mijn columns van de laatste tijd, gaan die toch vooral over vervelende dingen, al probeer ik er doorgaans een positieve draai aan te geven.
Ik ken veel mensen die erg hun best doen om zo positief mogelijk in het leven te staan. Daar is niets mis mee, in tegendeel, positief het leven benaderen is een stuk gezonder dan lopen somberen. Waar ik vraagtekens bij zet is als mensen zoveel moeite moeten doen om positief te blijven dat ze geen nieuws meer willen zien, geen kranten meer lezen enz.. Ik heb daar alle begrip voor, ik heb ook wekelijk minstens één dag nodig dat de ellende in de wereld zoals die via nieuwsmedia e.d. tot ons komt, niet mijn huiskamer binnenkomt. Dan sluit ik de ‘boze buitenwereld’ even buiten en concentreer me op de mooie dingen des levens. En ook de andere dagen van de week zorg ik er voor dat ik veel van de schoonheid van het leven kan ervaren. Door met mijn hond in de natuur te wandelen bijvoorbeeld. Of met een geweldig lieve vriendin of vriend iets samen te doen. Door goed om me heen te kijken en dan zien wie ik even een hart onder de riem kan steken, een knuffel kan geven, even helpen o.i.d.
Ik geniet van mijn leven. Elke dag sta ik gelukkig op (niet in de laatste plaats door de knuffelpartij bij het wakker worden met mijn hond 😉 ).
Maar juist omdat ik zoveel van het leven houd, de Aarde een prachtige schepping vind, kan ik mijn ogen niet sluiten voor wat er mis gaat. Ook al doet dat soms meer pijn dan mij lief is.
Dan is het toch wel fijn om ook even goed nieuws te lezen…

Water

Het was kennelijk een storm in een glas water, want je leest en hoort er niets meer over. Toch gaat de suikerhoudende frisdrank in 2018 in de ban op middelbare scholen. De light versies blijven vaak wel verkrijgbaar. Dat is vreemd. De laatste tijd gaan de discussies over ‘leugensuikers’ alleen nog maar over het al dan niet dikmakende effect daarvan doordat het lichaam ermee gefopt wordt.
Die kunstmatige zoetstoffen hebben effect op je gezondheid. Met name aspartaam, wat nog steeds veel wordt toegepast in light producten, vooral frisdranken, is ook op andere manieren slecht voor je lijf. Bewezen en wel. Ik heb zelf de ervaring dat het drinken van light frisdranken mijn zicht aantast. Maar aspartaam doet nog veel meer.
Ik citeer uit een artikel in Ecowijs:
“Al in 1973 is door Amerikaanse onderzoekers aangetoond dat Aspartaam het zenuwstelsel aantast en dat het zeer kankerverwekkend is. (…)
Aspartaam kan maar liefst 92 bijwerkingen veroorzaken, waaronder hoofdpijn, darmaandoeningen, hyperactiviteit, dementie, onvruchtbaarheid, tumoren en ga zo nog maar even door. De zoetstof kan ook de ziekte van Alzheimer, Parkinson en Multiple Sclerose veroorzaken of verergeren.
Andere benamingen voor aspartaam zijn: Phenylaline, Candarel, Nutra Sweet, Natrena, Sacharine en sinds kort Amino Sweet.”
Bovendien is Aspartaam E-nummer 951.
Toch zit Aspartaam in ontelbare producten.

Het is te gek voor woorden: We moeten steeds meer betalen voor een gezondheidszorg die inmiddels grotendeels gedicteerd wordt door verzekeraars (banken) en de farmaceutische industrie en onze voedselindustrie levert ons ziekmakende producten. Daar kan menige complot theoreticus zich flink in vastbijten.
Marketing- en reclametechnieken hebben ons wijsgemaakt dat we de vreemde drankjes van de industrie nodig hebben om onze dorst mee te lessen.
“Water is voor honden,” zei een vader die verbolgen was over het in de ban doen van suikerhoudende frisdranken.
Wijlen mijn moeder was zo niet meer gewend om water te drinken dat toen ze ouder en ziek werd en kreeg aangeraden meer water te drinken met grote stelligheid beweerde dat ze dorst kreeg van water drinken. Ik ken meer mensen die dat beweren.
En ja, het kan kloppen!
Water is namelijk de enige drank die in zijn puurheid in staat is je lichaam te helpen ontgiften.
Onze lichamen zijn zo vergiftigd door slechte voeding, vuile lucht enz. dat we juist veel water zouden moeten drinken. Deed je dat niet en begin je daarmee, dan zal je lichaam dankbaar aangeven meer van dat zuivere spul te willen en ja, dat laat het lichaam voelen als dorst.
Ik pleit voor volledig in de ban doen van alle frisdrank, vooral de lightversies en een campagne te beginnen voor het behoud van zuiver water.
Want dat wordt steeds zeldzamer. Grote voedingsindustrie giganten, zoals Nestlé, zijn al jaren bezig alle natuurlijke waterbronnen op te kopen. Water is volgens Nestlé niet een recht voor iedereen, maar een product waar ze winst mee maken.
Water genoeg in de wereld, maar het vrij verkrijgbaar zijn van schoon water is bijna nergens in de wereld meer aan de orde. 😦
Met weemoed denk ik terug aan een bezoek aan Tasmanië in 1996. Water kwam daar gewoon via plastic slangetjes vanaf beken en riviertjes de huizen in. In de meren kon ik met mijn handen zuiver water scheppen. Tsjonge wat smaakte dat goed! Maar Tasmanië wordt vergeven door de koperindustrie en het schone water wordt gebruikt om energie op te wekken voor het zuiden van Australië.
Overal in de wereld wordt water vervuild en bronnen van schoon water opgekocht door de industrie.
Het massaal aan kanker stervende ‘volk’ staat er bij en kijkt ernaar… Komt het volk wel in opstand dan staan de politielegers klaar om de belangen van de industrie te beschermen zoals bij de aanleg van de Dakotapijplijn. Die pijplijn moet schaliegas gaan vervoeren. Schaliegas, dat zo diep en zo smerig gewonnen wordt dat het overal het grondwater aantast… De EU is voorstander van het winnen van schaliegas overal in Europa…
De industrie met de politiek als hun pionnen zorgen voor het toenemende tekort aan zuiver drinkwater in de wereld en gebruikt de overbevolking als excuus om hun macht ook in de watervoorziening te vestigen.
Zelfs ons veelgeprezen Nederlandse leidingwater blijkt vaak restanten van chemicaliën waaronder die van medicijnen te bevatten.
Ik gebruik een waterfilterkan, maar tsjonge, wat verlang ik naar dat levende water dat ik in 1996 proefde.