Wat we willen

De radiopresentatrice kondigt een plaat aan over “peace and love, dat wat we allemaal willen in het nieuwe jaar”.
Is dat zo? Willen we allemaal vrede en liefde?

Er zijn machthebbers die daar anders over denken. Oorlog is goed voor hun business en dat geldt niet alleen voor de wapenindustrie. De machthebbers van nu zijn gevaarlijker dan die waar Machiavelli over schreef. Die hadden het nog over ‘verdeel en heers’. Die van nu gebruiken massapsychologische- en marketingtechnieken en complexe propagandatrucs om het volk om de tuin te leiden. Hardnekkig zijn de verhalen dat allerlei terroristische aanslagen goed bedachte theaterstukken zijn met echte en zelfs nep slachtoffers (foto’s in de Amerikaanse media van mensen die kennelijk bij meerdere aanslagen overlijden) die bedoeld zijn om de bevolking bang te maken en/of de aandacht af te leiden van andere zaken. Een bang volk kun je o.a. allerlei veiligheidsmaatregelen door de strot duwen die de privacy nog verder aantasten. (Privacy? Bestaat dat nog dan? Ach neem gewoon de volgende app). Ook de macht over de farmaceutische- en voedselindustrie schijnt een zorgvuldig bedacht scenario van machthebbers te zijn.  Waar of niet waar, er zijn duidelijk tal van  machthebbers  die minder baat hebben bij vrede dan bij oorlog. Er zijn er bij die democratisch zijn gekozen.

Wie kiezen zo slecht? Mensen die niet goed voorgelicht zijn misschien? Niet verder kijken dan hun neus lang is? Er komt steeds meer kritiek dat de huidige westerse mens teveel naar binnen i.p.v. naar buiten gericht zou zijn. Inderdaad schijnen steeds meer mensen niet meer het nieuws te volgen, laat staan achtergrondverhalen en documentaires tot zich te nemen. De jongere generaties kijken massaal liever tig afleveringen van een serie via Netflix dan dat ze lineair tv kijken en daarbij ook nog eens wat educatieve en informatieve inhoud tot zich nemen. Via Facebook krijg je vooral contact met gelijkgestemden en de harde werkers van nu zijn blij als ze zich thuis kunnen terugtrekken uit de wereld en zich richten op hun eigen familie, vrienden en entertainment. Carrières zijn steeds minder interessant zo niet onmogelijk (flexwerk, slechtere arbeidsvoorwaarden enz.) en werk wordt zo steeds minder iets waar je om immateriële redenen voor gaat en meer een middel voor een goed inkomen.
Het ik-gerichte lijkt steeds vaker niet zozeer een keuze maar een noodzaak die je in staat stelt om te gaan met hoe de samenleving is georganiseerd (survival of the fittest). Het is hard werken (en dan nog vaak de eindjes aan elkaar knopen) of buiten de boot vallen zoals tegenwoordig een uitkering hebben gezien wordt.
Het ‘navelstaren’ (mindfulness, yoga) is voor de werkers in onze samenleving een aan de massaal gepropageerde leefstijl tegenwicht biedende noodzaak geworden om rust te vinden, weer goed te kunnen slapen.
En dat is een goede zaak. Want met al dat naar binnen gerichte komt er ook aandacht voor gevoelens van onvrede, onrust, ongelukkig zijn, schaamte, onzekerheid e.d.
Want als we niet eerst in onszelf de problemen met het ervaren van liefde en vrede aanpakken, hoe kun je dat dan in de wereld om je heen? Emoties als haat, jaloezie en niet te vergeten angst zijn slechte raadgevers. Zolang je nog iemand misgunt dat hij of zij een mooiere auto heeft dan jij, of een beter salaris, of leukere kinderen of wat dan ook, is de vrede in jezelf niet bereikt. Zolang je bang bent dat vluchtelingen je materiële welvaart zullen verminderen of je morele waarden aantasten en ze daarom uit je land wilt weren, is het met de liefde in je leven nog niet goed gesteld.

Ik wens iedereen voor dit nieuwe jaar innerlijke vrede en liefde voor al wat is.

Advertenties

Alles is goed

Bij een van de toegangen van het natuurpark staat naast een bruggetje een verlaten scootmobiel. Ik kijk om me heen, vanaf het bruggetje kan ik een groot deel van het natuurpark overzien, maar geen mens te bekennen.
Ik ben niet ongerust. De eigenaresse van de scootmobiel komt hier al jaren en in die tijd hebben we diverse gesprekken gevoerd. De eerste keer over de indruk die zo’n verlaten scootmobiel op mij en anderen maakte.
Ze heeft er wat op bedacht: aan de achterkant van de rugleuning heeft ze met 2 knijpers een geplastificeerd briefje opgehangen.
Daarop staat met grote letters
‘ALLES IS GOED’
en daaronder:
“Ik ben even wandelen of zit op een bankje te genieten van het uitzicht of drink een kopje koffie.
Je hoeft niet de politie te bellen, alles is goed.
Maar wil je wel met je handen van mijn scootmobiel afblijven!”

Mensen met een scootmobiel kunnen meestal nog wel lopen, maar niet lang. Of alleen met heel veel aandacht erbij en de ondersteuning van een stok.  De vrouw van de verlaten scootmobiel loopt heel bedachtzaam, alsof ze lessen in Mindfulness in de praktijk brengt.
‘Iedere stap is vrede’ heet een boek van de van oorsprong Vietnamese zenmeester Thich Nhat Hanh die wordt gezien als de grondlegger van Mindfulness. Beroemd zijn zijn lessen in schrijden, maar loop meditaties horen bij elke boeddhistische cursus of yoga onderricht.

De meeste mensen wandelen in gezelschap. Al kletsend over van alles en nog wat, hele disputen kunnen al wandelend worden aangegaan. Ook ik vind het af en toe gezellig om met een vriend of vriendin in de natuur te wandelen. Ik kan dan niet nalaten om hun aandacht te vestigen op de natuur om ons heen, meestal zien ze dat nauwelijks, sommigen kijken, gefocust als ze zijn op het gesprek, zelfs meer naar de grond voor zich dan om zich heen.
Hoe anders is dat met mijn hond; hij ziet alles wat er gebeurt in de natuur en door zijn focus zie ik meer dan als ik alleen loop. We stappen stevig door of wandelen heel rustig, naar gelang we zin hebben en wat er te zien is. Ik zou ook kunnen gaan schrijden, bewust zijn van elke stap, dan zou ik wellicht nog veel meer van alle details in de natuur kunnen genieten, het micro leven tussen het gras waarnemen.

Mijn huidige hond doet hetzelfde als mijn vorige hond: bij het betreden van het natuurpark blijft hij even staan en kijkt langzaam om zich heen. Alsof hij de natuur indrinkt met elke ademhaling. Ik herken dat, doe hetzelfde.
“Om werkelijk te leven, moeten we terugkeren naar het nu. Het voertuig dat ons naar het heden terugbrengt is onze bewuste ademhaling” (citaat uit de teaser van het boek ‘Iedere stap is vrede’)

De benenwagen is ook een voertuig.  Bedachtzaam lopen in de natuur, dan is alles weer goed.