Utah

De mensen in Utah lijken godvruchtige mensen. We reden gisteren door een plaats met 4600 inwoners waar in één straat 28 verschillende kerken op een rij te vinden waren. Bij de kerkgenootschappen vaak de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en de Kerk van Christus. Mormonen dus.
Gisteravond aten we in Kanab, een plaatsje dat trots is het decor te zijn geweest van menige westernfilm vooral in de jaren zestig en zichzelf daarom de bijnaam ´Little Hollywood´ heeft gegeven. In een eetcafé annex galerie met een moderne en progressieve uitstraling kiezen we een biertje bij het eten. In Utah mag je geen alcoholhoudende drank in de horeca kopen zonder er eten bij te bestellen. We zijn wel toe aan een biertje. Ik kies een lekker gerecht en uit de lijst bieren gebrouwen in Utah voor ´polygamy beer´. Een donker bier dat een etiket blijkt te hebben met een 17e eeuwse voorstelling van een orgie. Lekker bier.

Vanochtend ga ik bij de ´office´ van ons motel heet water voor onze thee halen. De man achter de desk groet stug terug. Mijn voorkomen met rood haar is wellicht te flamboyant voor deze godvruchtige Utah bewoner of misschien is het gewoon te vroeg in de ochtend voor hem. Kortaf meldt hij welke knop op welk apparaat ik moet hebben voor heet water. Ik reageer blij en bedank hem voor zijn hulp maar de man zegt: `So, you can burn`. Niet zeker wetend of de man een misplaatst gevoel voor humor heeft reageer ik met mijn meest humorvolle toon: `nee meneer, ik ga naar de hemel, niet naar de hel.` Als ik de kamersleutel kom inleveren is hij de vriendelijkheid zelve.

Advertenties