De 17

26 september was er in New York het ‘Global Citizen Concert’: een muzikaal feest met o.a. Beyoncé, Coldplay en Pearl Jam waarbij met veel tamtam aandacht werd gegeven aan 17 nieuwe doelen die de Verenigde Naties nastreeft binnen 15 jaar te halen. Enig cynisme bij de vraag wat daar van terecht gaat komen lijkt op zijn plaats.
Bij de vergaderingen rond de viering van 70-jarig bestaan van de VN was ook een evaluatie van de zgn. millennium doelstellingen; de wereldgemeenschap had via de VN in 2000 een set van acht doelen geformuleerd over armoede, volksgezondheid, onderwijs en milieu. In de 15 jaar die sedertdien verstreken zijn is slechts een van die doelen bereikt: de reductie van extreme armoede. Dit lijkt me echter nog te mooi voorgesteld, want het gaat om mensen die met minder dan 1,25 dollar per dag moeten rondkomen. Sinds 2000 is hun aantal wereldwijd met bijna 60 procent gedaald. Met hoeveel of beter hoe weinig dollarcent meer ze nu moeten rond komen melden de cijfers niet.

Dit zijn de 17 nieuwe ontwikkelingsdoelen waar bijna 200 landen hun handtekening onder gezet hebben en die binnen 15 jaar gehaald zouden moeten worden:
Geen armoede, Geen honger en duurzame landbouw, Gezondheidszorg voor iedereen, Onderwijs voor iedereen, Gelijke rechten voor meisjes en vrouwen, Schoon water en sanitair voor iedereen, Toegang tot betaalbare en duurzame energie, Economische groei en werkgelegenheid, Infrastructuur voor duurzame industrialisatie, Vermindering ongelijkheid binnen en tussen landen, Steden veilig, weerbaar en duurzaam, Duurzame consumptie en productie, Klimaatverandering tegengaan, Duurzaam gebruik zeeën, Bescherming ecosystemen, bossen en biodiversiteit, Promotie veiligheid, publieke diensten en recht voor iedereen, Versterking mondiaal partnerschap om doelen te bereiken.

Vooral bij de diverse doelstellingen voor duurzaamheid kunnen we grote vraagtekens zetten. En al helemaal op Nederlandse schaal. Premier Mark Rutte hield in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een toespraak waarin hij benadrukt dat we duurzame ontwikkeling vooral aan het bedrijfsleven moeten overlaten. De aanvoerder van de VVD heeft kennelijk boter op zijn hoofd want ondertussen stonden de kranten bol van de milieufraude van Volkswagen. (Welke banen heeft het bedrijfsleven Rutte in het vooruitzicht gesteld na zijn premierschap?)
De besprekingen over TTIP gaan ondertussen ook gewoon stevig door. Blijkens de uitzending van Tegenlicht gisteravond is Nederland kampioen als het gaat om handelsverdragen waarbij investeerders beschermd worden (ISDS). (Al eerder in de geschiedenis bleken de gevolgen van de Nederlandse ‘vooruitstrevende’ handelsgeest uiterst dubieus)
Europa zou kunnen leren van de slechte ervaringen die Canada sedert 1992 heeft met het vrijhandelsverdrag met de VS, de Nefta. Maar Europa is kennelijk al in de greep van de lobby’s van de machtige multinationals en het mega grootkapitaal daarachter (de ‘investeerders’) .
De subtitel van de uitzending: ‘Het recht van de sterkste’ spreekt boekdelen. Niet langer is de macht in handen van overheden waarvan we de controlerende organen via democratische systemen kiezen. We raken steeds meer overgeleverd aan slimme juristen die de belangen verdedigen van bedrijven. Bedrijven die hun winsten belangrijker achten dan onze gezondheid en democratie. Zodra TTIP er komt, lijkt er geen weg meer terug…