5G

Er heeft al iemand verbanden gelegd tussen straling en uitbraken van virusziekten, te beginnen bij de radiofrequenties begin vorige eeuw. Dat juist in Wuhan het Covid-19 coronavirus uitbrak zou te maken hebben met dat in die stad 5G al volledig in werking is.
Begin deze eeuw zouden er nog plannen zijn geweest om toe te werken naar dat elke aardbewoner een chip ingeplant zou krijgen, maar dankzij met o.a. Facebooks fotoverzameling gerealiseerde software voor gezichtsherkenning en 5G is dat niet meer nodig. China maakt er in steeds meer steden volop gebruik van. Burgers worden op straat herkend en aangesproken op hun gedrag. Brrr.
5G maakt ‘the internet of things’ mogelijk. Alles en iedereen connected met ‘the web’
Voor 5G moeten heel veel meer antennes geplaatst worden, bomen gekapt omdat die de straling blokkeren. Steeds meer wetenschappers maken zich ernstig zorgen over de stralingsgevaren van 5G en tal van wetenschappelijke rapporten tonen zelfs al gezondheidsschade aan, om over dieren, insecten en plantenleven nog maar te zwijgen.
Voor een wetenschappelijk bewijs van een verband van 5G met het corona virus is het nog te vroeg, als dat verband ooit al aangetoond zou kunnen worden.
Toch, juist door het virus begin ik ineens de goede kanten van ‘the internet of things’ in te zien, overigens zonder het gevaar van de straling te willen bagatelliseren.
Alles in het leven bestaat net als een medaille uit twee kanten; een goede en een slechte, een positieve en negatieve.
In de begintijd van internet waren de pioniers enthousiast over de mogelijkheden; grenzen zouden vervagen, mensen zouden overal in de wereld in contact met elkaar kunnen staan. Het motiveerde ook mij in 1988 om vanaf mijn zolderkamer mee te denken en experimenteren met en werken in wat nu sociale media heet. Inmiddels is dat idealisme gedoofd door de aantasting van onze privacy, het gesjoemel met data en het besef dat we overal een soort totalitair regime kunnen krijgen dat ons m.b.v. 5G in de gaten kan houden. Wat begon als iets wat een euforie van vrijheidsgevoelens veroorzaakte, blijkt onze grootste vrijheidsbeperker te worden. The matrix werkt. Ons collectieve bewustzijn is gehackt.
Of toch niet?

In deze verwarrende of in ieder geval zeer bijzondere tijd blijken mensen zich weer bewust te worden van hoe we onderling verbonden zijn. Er staat meteen een techneut op die weer ‘een gat in de markt’ ziet en die een website heeft gemaakt waar je alle goede initiatieven zou kunnen vinden, maar ik geloof niet dat we daar nog op zitten te wachten. We hebben al een buurtapp en daar bieden we massaal onze hulp op aan. Er kan al éen vrouw een mooi initiatief nemen en half Nederland staat om 20:00 uur te klappen voor alle hardwerkende zorgmedewerkers.
We weten al hoe we elkaar kunnen bereiken.
Daar hebben we ‘the internet of things’ niet voor nodig.
En als die er toch komt, ach, internet is een rationele versie van ons collectief brein.
Die kunnen we hacken.
Onze echte verbinding, ons collectieve bewustzijn, groeit door wat we nu wereldwijd meemaken. Wellicht worden we daardoor ook meer alert op wat er nog meer misgaat in de wereld. Misschien gaan we weer begrijpen hoe belangrijk kleinere cirkels zijn, gaan we ophouden met allerlei stuff de hele wereld over te laten reizen, gaan we the internet of things gebruiken om minder fysiek te reizen, zodat er minder vluchtbewegingen komen, misschien gaan we beter recyclen, niet meer bij elke nieuwe bewoner een heel huis strippen omdat we zo nodig willen laten zien hoe trendy we zijn met onze woninginrichting. Ik noem maar wat voorbeeldjes.
Mijn idealisme wordt weer wakker. Want een ding weet ik zeker:
Onze echte verbinding met elkaar is die van het hart en die krijgt in deze periode vol zorgen een enorme boost van Liefde.