Griepprik

Het is weer die tijd van het jaar; huisartsen roepen massaal hun patiënten uit de zogenaamde risicogroepen op om een griepprik te komen halen. Je behoort tot die risicogroepen als je de 60 gepasseerd bent of hart- en vaat- of long- of suikerziekte hebt of een nieraandoening, verminderde weerstand hebt door chemotherapie enz. Dat zijn dus best veel mensen.
Bij mijn oproep zit dit jaar een uitgebreide fullcolour folder. Natuurlijk samengesteld door het RIVM, dé Nederlandse instelling die namens de overheid Nederlanders wil laten vaccineren voor van alles en nog wat. Het RIVM is natuurlijk ook betrokken bij de massale distributie van jodiumtabletten die plaats gaat vinden in grote delen van het land.
Het RIVM schrijft daarover: Door tijdens een eventueel nucleair incident de jodiumtabletten te slikken, raakt de schildklier verzadigd met stabiel jodium. Hierdoor wordt de opname van radioactief jodium in de schildklier gestopt.
Nou dat is mooi natuurlijk. Maar bij radioactieve straling zijn wel meer organen betrokken dan de schildklier lijkt me…
Ik heb ernstige twijfels bij het nut van die verstrekking, maar voor de farmaceutische industrie is het weer een lekkere inkomstenbron. Minister Schippers die met dit plan is gekomen heeft al vaker laten zien dat ze haar pijpen laat dansen naar ‘big pharma’ en alleen al daarom mogen we blij zijn dat ze in Rutte III niet terugkomt als minister.
Big Pharma, de term die de laatste paar jaar in socia media is ingeburgerd en bijna altijd synoniem is voor kritiek over de uitbuiting die deze industrie pleegt, verdient ook goed aan alle inentingen, zoals de griepprik en alle preventieve entingen bij kinderen.
Vooral bij dat laatste zetten steeds meer mensen vraagtekens. De eerste entingen worden nu al meestal gegeven bij gezonde babietjes van zes (6!) weken. Er wordt tegenwoordig ingeënt voor kinderziekten die we vroeger als normaal beschouwden, zoals de bof en mazelen. Ze worden ons nu voorgeschoteld als gevaarlijke ziekten, maar de risico’s zijn uiterst klein. Tal van artsen en wetenschappers relateren het toenemen van allerlei kwalen bij volwassenen aan de entingen in hun jeugd. De weerstand die we vroeger opbouwden door die kinderziekten te krijgen, had zijn nut beweren deze artsen en wetenschappers.
Uiteraard is Big Pharma het daar niet mee eens. Zoals Big Pharma ook alle rapporten en onderzoeken en bewijzen over alternatieve behandelingen die werkzaam zijn bij kanker van tafel veegt. Logisch, kanker is vermoedelijk de grootste ‘melkkoe’ van de farmaceutische industrie. De chemokuren worden inmiddels voor zulke exorbitante prijzen verkocht dat zorgverzekeraars en artsen, in feite wij allemaal, opgezadeld worden met ethische discussies over wie er wel en niet voor de duurste behandelingen in aanmerking mogen komen.
De patiënt die te horen krijgt dat hij kanker heeft belandt in een rollercoaster waarbij al kort na de diagnose een behandelingsvoorstel wordt gedaan. Vaak wordt al na 1 of 2 weken begonnen met de eerste chemo of bestraling. Dat lijkt misschien gunstig, maar het gaat allemaal zo snel dat terwijl je al een enorme schok moet verwerken je echt geen tijd hebt om goed op een rijtje te krijgen of je die voorgestelde behandeling wel wilt. Tuurlijk, de doktoren en verpleegkundigen zijn uiterst zorgzaam en lief voor je en doen hun uiterste best. Dat is geweldig, en daardoor voel je je ook een beetje veilig en in goede handen.
Maar een gesprek over alternatieven zit er bij het ziekenhuis niet in. Je moet al een flink eind thuis zijn in die wereld, wil je daar voor kiezen. En dan nog; legio zijn de mensen die aarzelen en waarvan de druk van de omgeving om toch vooral te doen wat de dokter zegt te groot is om serieus naar alternatieven te kijken.
Chemo’s krijgen is zo ingeburgerd, lijken we zo normaal te vinden dat je iemand die net de diagnose kanker heeft gekregen eigenlijk niet eens aan kunt doen om te vertellen wat er allemaal aan rapporten is over hoe die chemische troep je lichaam kapot maakt.
De griepprik is ook ingeburgerd.
Maar ik hoef hem niet.
Ik neem het risico wel.
Om griep te krijgen.
In de meer dan zestig jaren dat ik leef, heb ik een aantal keren griep gehad. Als het echt een zware griep was waardoor ik een paar dagen barstte van de spierpijnen bijvoorbeeld en in bed bleef liggen, was dat niet leuk natuurlijk. Maar volgens mijn artsen was het altijd een nieuwe variant. Die zit pas in de griepprik van volgend jaar. Door de griepprik zou ik als ik ziek word minder zware griep krijgen. Maar dat geldt alleen voor al langer bestaande varianten en daar heb ik hoogst waarschijnlijk al weerstand tegen opgebouwd. Zolang mijn immuunsysteem nog goed werkt, blijft Big Pharma daar vanaf. Daar verandert een uitgebreide kleurenfolder van het RIVM niets aan.

NB.
Volgens Skepsis hoor ik omdat ik geen griepprik wil als patiënt in een gesloten inrichting. (Zie laatste regel van dit artikel).
Daar tegenover staat dit artikel van Wij worden wakker.
Wie zich al googlend zelf gaat oriënteren zal tussen deze twee uitersten vele varianten vinden.

Advertenties

Griepprik

Sluitend bewijs dat de griepprik werkt is er niet.
Toch roept het RIVM vandaag middels nieuwsberichten in de media op die griepprik toch vooral te nemen. Steeds meer 60-plussers schijnen de prik niet meer te willen en het RIVM is nu een offensief tegen die weigeraars begonnen met als ik de nieuwsberichten samenvat het motto: beter drie dagen ziek dan dood. Angstzaaierij dus.

We vaccineren onze kinderen en huisdieren vaak zonder dat we weet hebben van wat er nu eigenlijk in de entstoffen zit. We worden door de vaccinerende instanties wel voorgelicht over de voordelen van vaccinaties, maar vrijwel niet over de nadelen en die zijn er ook. Vaccinatieschade komt geregeld voor meldt o.a. dit Volkskrant artikel. Waarom krijgen ouders niet automatisch de bijsluiter van de vaccinatie? vraagt de auteur zich af.
In de griepprik en de vaccinaties van onze kinderen zitten niet alleen ziektekiemen, maar ook chemische en soms ronduit giftige stoffen. Nog afgezien van dat ieder mens anders reageert op de inspuiting van ziektekiemen, worden er steeds vaker relaties gelegd met die ziektekiemen maar ook de ‘hulpstoffen’ in vaccinaties en ziekteverschijnselen die soms jaren na de vaccinatie aanhouden.

Mijn bewustzijn hierover ontwaakte toen ik met wijlen mijn hond na bijna twee jaar chronische oorklachten en tal van smeerseltjes die ik in het oor moest aanbrengen belandde bij een homeopathische dierenarts. Die vermoedde een verband met de vaccinaties en gaf hem homeopathische verdunningen van de vaccinaties. Binnen een maand waren zijn oorproblemen opgelost.

Het RIVM heeft ook veel stimulans doen uitgaan voor het inenten van jonge meisjes met het zgn. HPV-vaccin dat zou helpen om baarmoederhalskanker te voorkomen. De bijwerkingen van de vaccinaties geven volgens het RIVM geen aanleiding tot ongerustheid en de inentingen zijn inmiddels opgenomen in het Rijksvaccinatieprogramma. Maar er komen steeds meer bewijzen dat Gardasil en Cervarix, de twee vaccins tegen baarmoederhalskanker, grote gezondheidsrisico’s met zich meebrengen. Het ontstaan van veel chronische kwalen en auto-immuunziekten worden door steeds meer mensen toegeschreven aan de vaccins.
Wetenschappelijk sluitend bewijs dat de vaccins werken tegen baarmoederhalskanker ontbreekt en zelfs goed onderzoek naar de bijwerkingen blijkt nooit gedaan. Het tempo waarmee deze vaccins geïntroduceerd zijn, is ongekend en kan worden toegeschreven aan een fikse lobby van de farmaceutische industrie. Ondertussen zijn onze dochters in feite proefkonijn.

Misschien dienen we ons eens goed af te vragen wat de relaties van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) met deze bedrijfstak zijn.
En of het echt wel nodig is om ons en onze kinderen en huisdieren tegen van alles en nog wat in te laten enten. Nog niet zo lang geleden kregen kinderen hun natuurlijke weerstand tegen ziekten door ‘gewoon’ af en toe een poosje ziek te zijn. De vermoedens nemen toe dat in zulke periodes meer weerstand wordt opgebouwd dan alleen voor de betreffende kinderziektes.

Na het journaalitem met de schaamteloze RIVM campagne voor de griepprik lees ik verder in de nieuwe dichtbundel van Astrid Lampe; De Taiga zwijntjes. Mijn oog valt op: “hoe het ook zij- stap uit de rij: ontspan!”