Zomerse nonchalance

Een vriend van mij constateert al geruime tijd een toename van hufterig gedrag. En de groei is er nog niet uit als ik hem zo van tijd tot tijd hoor.
Het gaat hem daarbij vaak om gedrag in het verkeer.
Zo signaleerde hij twee mensen die vanuit de open raampjes van hun auto een enthousiast gesprek met elkaar voerden. Midden op een drukke kruising waardoor er verkeerschaos ontstond. En hij zag een groepje mensen dat op hun gemak met elkaar stond te praten op het fietspad. Zijn fietsbel gebruiken had geen enkel effect en toen hij er wat van zei werd hem toegebeten dat hij maar om hen heen moest fietsen.
Ik maakte prompt de volgende dag iets dergelijks mee, maar erom heen fietsen was op dat fietspad niet eens een mogelijkheid. (Dus maakte ik maar een grapje over vergaderen in het openbaar. Lachend gingen ze met hun fietsen aan de hand de stoep op.)
Maar is dat hufterig gedrag?
Een hufter is volgens Wikipedia iemand die zich bij herhaling niet conformeert aan de geldende sociale regels en omgangsvormen en zich daarmee schuldig maakt aan asociaal gedrag. Zo gedefinieerd moet ik helaas erkennen dat ook ik toename zie van hufterig gedrag. Op tal van plekken en in tal van situaties.
Maar toch, die nonchalance tegenover verkeersregels, het heeft ook wel iets relaxed.
En het past wel bij de zomer. Vooral zo’n zomer als deze die ons laat proeven van het klimaat dat voor onze regio voorspeld is.
De Utrechtse wijk Lombok heeft al jaren een mediterrane uitstraling. De winkeltjes zijn er leuk, maar de verkeerschaos is soms levensgevaarlijk voor fietsers en voetgangers. Dubbel parkeren lijkt men er normaal te vinden, om te wachten op iemand die winkelt of lekker even vanuit je autoraampje bij te keuvelen.
Ik vraag me nog steeds af, hoe erg is dat?
Voor mij persoonlijk erg genoeg om er niet graag meer doorheen te fietsen. Maar zegt dat niet vooral iets over mij? Een jongere vriendin fietst er graag heen om boodschappen te doen.
Nederland is een strak georganiseerd land. Naast alle verkeersregels die worden ondersteund met borden, wegbelijning, paaltjes, spiegels enz., barst het van de aanwijzingen over tal van andere zaken.
Toeristen negeren die doorgaans.
Dus ergeren we ons steeds meer aan toeristen die midden op de rijweg lopen en niet reageren op je fietsbel.
Er zijn vooral in de steden teveel toeristen, wordt nu steeds vaker gezegd.
Er zijn teveel wijken die een zuidelijke uitstraling hebben, vinden de mensen die op populistische partijen stemmen.
Het zijn vaak dezelfde mensen die graag een hoge schutting om hun tuin zetten of die tuin bestraten omdat ze geen zin hebben in onkruid wieden of zodat niemand ziet hoe hun badkleding er uit ziet.
Maar veranderen is niet tegen te houden. Veranderingen zijn er altijd geweest en wellicht is dit een tijd waarin het wel heel erg snel gaat met die veranderingen.
Het klimaat verandert, de hele wereld verandert.
We zullen er mee moeten dealen.
Misschien door een voorbeeld te nemen aan het langzamere tempo van mensen wier (familiaire) oorsprong een stuk zuidelijker ligt.
Met zo’n warme zomer gaat dat wellicht vanzelf.
Maar als we toch graag regeltjes fucken: kunnen die hufters die met de telefoon in de hand zitten te bellen op hun fiets worden beboet alstublieft?
Dan kunnen fietsers wellicht de regels die ze op de basisschool hebben geleerd weer gaan toepassen en hun hand uitsteken om aan te geven waar ze heen gaan?

Advertenties