Haarelastiek

Steeds meer vrouwen en sinds de mode voorschrijft dat mannen ook staarten en knotjes dragen ook steeds meer mannen, hebben een haarelastiek in hun (jas) zak.
Hoe ik dat weet?
Door ongelijke stoepen.
Sedert ik een paar keer bijna of zelfs geheel struikelde over een uitstekende stoeptegel kijk ik meer naar de grond als ik door de stad loop. Ik loop ook langzamer. Misschien omdat ik ouder wordt, maar vooral als compensatie voor dat noodzakelijk naar de grond kijken. Want ik kijk liever om me heen dan naar de grond. Door langzamer te lopen kan ik allebei.
Die grond, niet in de laatste plaats de stoepen en goten, zijn eigenlijk best wel interessant. Want wat je daar allemaal ziet… Als je niet om je heen kijkt weet je door goed naar de stoep te kijken ook waar je bent. In de buurt van een bushalte bijvoorbeeld, want daar barst het van de snoeppapiertjes, lege chips zakken, sigarettenpeuken enz..  Ondanks dat er bij elke bushalte een gemeentelijke prullenbak staat. Als een prullenbak erg vol is weet je dat je in de buurt van een winkel bent, of een school. Je weet zeker dat je in de buurt van een school bent als de stoep geplaveid is met oude kauwgomvlekken. Veel troep in een hoek ligt betekent dat de wind er neerstrijkt of een aso daar altijd zijn of haar troep neergooit.
Boomspiegels verraden dat er a-sociale hondenbezitters in de buurt wonen die de poep niet opruimen, of dat katten het een aantrekkelijk stukje grond vinden om hun behoefte te doen, een straatbewoner met een verbouwing of schilderbeurt bezig is of weer eens te laat of veel te vroeg de vuilniszak heeft buiten gezet. Dat laatste zal niet zo lang meer plaatsvinden aangezien gemeenten het ophalen van vuilniszakken bezig zijn te vervangen door vuilcontainers waar je zelf je afval heen moet brengen.
Op de stoepen zie je de raarste en soms intiemste voorwerpen. Mijn lieve buurvrouw maakt er stillevens van, mooie foto’s die ze meestal op haar facebookpagina zet en wellicht nog eens gebruikt voor een tentoonstelling.
Verloren handschoenen, sjaals en kinderspeelgoed leg ik meestal op het dichtst bijzijnde raamkozijn of knoop ik aan een lantarenpaal in de hoop dat de eigenaar er nog een keer voor terug komt. Zelf ben ik al een paar keer op wandelingetjes met mijn kleindochtertje blij geweest met zulke attentheid van een medemens, waardoor ik het verloren speelgoed sneller terugvond.
Als het regent word ik minder attent. Dan loop ik ook harder en zie ik minder.
Soms raap ik iets op en neem dat mee.
Muntjes bijvoorbeeld en soms ook.. haarelastiek.
“He bah”, zei een vriend toen ik dat vertelde. Maar het is niet bah als je ze thuis even in een kommetje sop doet, dan kun je er daarna nog tijdenlang plezier van hebben.
“Ben ik nou een erge milieufreak?” vroeg ik aan een kennis waar ik even bij aan de deur was en ik liet haar een net opgeraapt zwart haarelastiek zien. Zij gaf toe dat ze zelf altijd twijfelt als ze een goed haarelastiek ziet liggen maar dat ze bezorgd was wat z’n ding in haar wasmachine kon uitrichten.
Gewoon even in een kopje met sop dus 😉 of onder de hete kraan.
En beter opletten als je iets uit je zak pakt.
Vooral met sleutels pakken valt een haarelastiek nog wel eens uit je zak weet ik uit eigen ervaring.
Goed beschouwd ruil ik ze om… 🙂
20180122_094249

Advertenties